Jobs, Hope, Cash
Courtesey – Hetal Shah, Rucha Jani
Posted by સુરેશ on October 11, 2011 02:32 PM· permalink
Courtesey – Hetal Shah, Rucha Jani
Posted by સુરેશ on October 11, 2011 02:32 PM· permalink
* નોંધ: ઘરમાં એપલની ઘણી પ્રોડક્ટસ છે. વધુમાં આ ઓટમીલ.કોમનું આ કાર્ટૂન જોવું. આ બ્લોગ પોસ્ટ જયભાઈની ફેસબુક વોલ વત્તા થોડા દિવસથી ચાલતી ચર્ચાઓનું પરિણામ છે.
સ્ટિવ જોબ્સ પછી આજ-કાલ દરેક જગ્યાએ તેમની મહાનતાની ચર્ચા થાય છે. કોઈક તેમને ભગવાનની જોડે તો કોઈક તેમને આઈન્સ્ટાઈન જોડે સરખાવવાનો પ્રયત્ન કરે છે. ત્યારે થાય છે કે માત્ર એપલ કંપનીની પ્રોડક્ટ્સ જોઈને એક વ્યક્તિને આટલી મહાન બનાવવી એ યોગ્ય છે કે કેમ? એપલની શરુઆત થઈ ત્યારે તેના બે પ્રથમ મોડેલ Apple I અને Apple II એ બનાવવામાં સ્ટિવના સહયોગી સ્ટિવ વોઝનિઆક (તેને બોઝનિઆક પણ કહે છે, સાચો શબ્દ તો મને ખબર નથી) નો મુખ્ય ફાળો હતો (વાંચો: iWoz – Steve Wozniak). ત્યાર પછી શરુ થયો ખેલ માર્કેટિંગનો અને 1984 જેવી જાહેરાતો પણ બનાવવામાં આવી. એક સમયના કટ્ટર દુશ્મન બિલ ગેટ્સ જોડે સ્ટિવ જોબ્સે હાથ મેળવવા પડ્યા અને છેવટે એનાં પ્રેક્ટિકલ (?) નહી તેવા વિચારોથી તેમની જ કંપનીમાંથી તેમને કાઢી મૂકવામાં આવ્યા.
અને, પેલી જાહેરાતમાં શું હતું? બિગ બ્રધર એટલે કે IBMને પડકાર હતો. સ્ટિવના ગયા પછી થયું એવું કે માઈક્રોસોફ્ટ અને પીસીનું ગાડું ચાલ્યું અને એપલના મોંઘા કોમ્પ્યુટરો લોકોને ખરેખર મોંઘા પડ્યા. આ બાજુ સ્ટિવે NeXT બનાવી અને વળી પાછા મોંઘાદાટ ક્યુબ કોમ્પ્યુટરો વેચ્યા ન વેચ્યા. પણ, તેમણે પિક્સાર એનિમેશન ઊભી કરી (થેન્ક્સ ટુ જ્યોર્જ લુકાસ!!) અને વિઝ્યુઅલી સરસ લાગે તેવો ઈન્ટરફેસ બનાવવાની શરુઆત કરી.
એપલ આમેય લડખડાતી હતી. સ્ટિવ જોબ્સ પાસે આઈડ્યાસનો ભંડાર હતો (અને તેને અમલમાં મૂકી શકે તેવા માણસો હતા). બન્ને પાછાં ભેગા થયા અને iMac, iPod અને છેલ્લે iPhone, iPad વડે કંપની બની માલામાલ.
આ તો મોટાભાગના લોકોને ખબર છે એટલે એમાં કશું નવું નથી. હવે જે વાત કરીશું તે કદાચ મોટાભાગના લોકોને ખબર નહી હોય.
૧. એક વાર તમે એપલની પ્રોડક્ટ ખરીદો એટલે તમે લોક-ઈન થઈ જાવ છે. iPod લીધું? ફરજિયાત iTunes વાપરો (જે વર્સ્ટ સોફ્ટવેર છે, સોરી વિન્ડોઝ વપરાશકર્તોઓ, તમે જે iTunes વાપરો છો એનો પેલા મેકના વર્સ્ટ સોફ્ટવેર કરતાંય ભંગાર છે!). મેક લીધું? ફરજિયાત એપલનો પ્રોજેક્ટર કેબલ જ વાપરવો પડે. એય પાછો દર મેક પ્રોડક્ટ સાથે બદલાય. દરેક મોડેલમાં અલગ કેબલ.
૨. સરવાળે મેક કોમ્પ્યુટર્સ જમાનાથી પાછળ હોય છે. i7 સીરીઝ હજી હમણાં રજૂ કરવામાં આવી.
૩. સામાન્ય લેપટોપની જેમ તમે મેકને આસાનીથી રીપેર કરી શકતા નથી. મારા મેકબૂકને ખોલવામાટે ગણીને ૨૮ સ્ક્રૂ ખોલવા પડે છે. એપલ પાછું દરેકે મોડેલે સ્ક્રૂના પ્રકાર બદલ્યા કરે છે – નવાં સ્ક્રૂડ્રાઈવર લાવવા પડે!
૪. હાર્ડેવેરની ગુણવત્તાને ધ્યાનમાં લો તો પણ દરેક એપલ પ્રોડક્ટ ઓવરપ્રાઈસ્ડ છે.
૫. એપલ સરવાળે મોનોપોલિસ્ટિક કંપની છે. આજે નહી તો કાલે તેના પર એન્ટિટ્રસ્ટનો કેસ થાય તો નવાઈ ન પામતા. આ કંપનીએ પાછી સેમસંગ, HTC, ગુગલ અને બીજી અનેક કંપનીઓને પેટન્ટ વડે બહુ હેરાન કરી છે (સોફ્ટવેર પેટન્ટ).
૬. મેક ઓપરેટિંગ સિસ્ટમનો બેઝ યુનિક્સ છે – જે તેઓ ક્યારેય માર્કેટિંગ કરતાં નથી (અથવા છુપાવે છે). સ્માર્ટ લોકોએ એવાં યુનિક્સ (FreeBSD) લીધું જેથી તેઓને તેનો સોર્સકોડ પાછો ન આપે તો ચાલે.
૭. iTunesની દરેક એપ્લિકેશન પર એપલ ૩૦ ટકા જેટલું કમિશન લે છે (જે વેચાણ કિંમત પર હોય છે). નાનાં ડેવલોપર્સને આથી કંઈ ખાસ મળતું નથી અને ઈબુક્સ વેચતી ઘણી કંપનીઓને આના કારણે તાળાં લગાવવા પડ્યા છે.
ઓકે. આ બધાં મુદ્દાઓને સ્ટિવ જોબ્સની મહાનતા જોડે શું મતલબ? એવો સવાલ થાય. પણ, આ બધાં મુદ્દાઓ એપલનાં છે, એપલ વગર સ્ટિવ જોબ્સનું અંગત રીતે કોઈ યોગદાન નથી (સિવાય કે પેલા સ્ટેનફોર્ડના લેક્ચર). એટલે આ સવાલ ઉઠાવવો નહી.
કોઈકે ફેસબુક પર લખ્યું તેના કરતાં ઉલ્ટું, હું માર્કેટિંગનો વિરોધી નથી. એમ મોટાભાગના લોકોની જેમ માર્કેટિંગની આંધળી પૂજા નથી કરતો. માર્કેટિંગ વત્તા ટેકનોલોજીકલ પોઈન્ટ્સ મેચ ખાતા હોય તો હું એ પ્રોડક્ટ લઉં છું. બરોબર વાપરું છું, નિચોવું છું. દા.ત. મારુ ધોળું મેકબુક
અને હા, આ પહેલાં મેં એપલ-સ્ટિવ જોબ્સનાં ૧૦ સરસ મુદ્દાઓ લખ્યા જ છે. એટલે બન્ને બાજુઓ જોઈને આ પોસ્ટ લખાઈ છે.
અસ્તુ.
Posted by Kartik on October 11, 2011 08:22 AM· permalink
ગઝલકિંગ થઈને ઘરોઘર હાં ઘટોઘટમાં ગૂંજતા એવા પદ્મભૂષણ જગજીતસિંગને આજે એમના દુ:ખદ અવસાન પ્રસંગે ભાવભરી શ્રધ્ધાંજલિ સહ સમર્પિત એક ગઝલ…
ગઝલ ઘેરી ગવાયેલી દઈ કાં ગ્યાં તમે જગજીત?
સજલ નૈના ઘવાયેલી દઈ હાં ગ્યાં તમે જગજીત
અંતર વાજીંતરે રેલી એવી દર્દીલી દાસ્તાન
કરી અમને મૂગાંમંતર અહીંયા, ગ્યાં તમે જગજીત
ભજન ગીતો નઝમ દુહા સુરીલો છોડી સંસાર
વહાવી સ્વર ને સંગીતની પ્રીત ગ્યાં તમે જગજીત
જીવનની તાણ તાણે તાલ બચપન કસ્તી બારિશી
અમર થૈ ગાઈ હોઠોં સે છુ લો, ગ્યાં તમે જગજીત
પદ્મભૂષણ, સુગંધી સુરાહી દિલ સદા મ્હેંકો
રહ્યાં ગાઈ પડઘાઈ એવા ના ગ્યાં તમે જગજીત
દિલીપ ર. પટેલ
10/10/2011
Posted by Dilip Patel on October 11, 2011 06:48 AM· permalink
1.
જયારે ઋતુ નવું નામ બદલી ,નવા કપડા પહેરી પોતાનો
ઉત્સવ ઉજવે છે ત્યારે ઋતુની સાથે ચાલતા વ્રુક્ષો ,આકાશ ,સમુંદર ,
વાદળો અને હવા પણ નવા કપડાં પહેરી ઋતુઓના ઉસ્તાવમાં ભાગ લે છે .
આ ઉત્સવ નવી નવી વાર્તાઓ સંભળાવે છે .
વાર્તાઓ ના પાત્રો- પર્ણો ,ફૂલો ,ફળો,,પતંગિયા ,ભમરા ,વ્રુક્ષ, નદી ,ઝરણા, સમુદ્ર ,ગગન
વગેરે સુંદર અભિનય દ્વારા બદલાતી ઋતુઓની ઉજવણી કરે છે .એ લોકો મને
વસંતની ,વરસાદની ઠંડીની અને પાનખરની વાર્તા સમજાવે છે અને હું પણ
મારી જાતને ઋતુ બનાવી દરેકે દરેક ઉત્સવની ઉજવણી કરું છું અને મારી જાતને પર્ણમાં ,
ફૂલોમાં ,સમુન્દરમાં અને ગગનમાં સમાવી લવું છું
આમંત્રણ છે આપને આમારા આ ઉત્સવમાં ભાગ લેવાનું .
આવશોને ?
2.
મને મારા તારા પ્રત્યેક શ્વાસે તારો ધબકાર સંભળાય છે .
લાગે છે કે મારા ધબકારમાં તારા ધબકારા મળી ગયા છે .
છતાં પણ હું તને પામી નથી . તું મારાથી બહુ દુર છે .
ક્યાં તારું ઘર અને ક્યાં મારું ઘર ,
તારા ઘરના આંગણા મારે સજાવવા છે .
તું મારા ઘેર કોઈ પણ ઘડીએ આવી પહુચશે , એ
આશાથી હું મારા ઘરનું આંગણું શણગારેલું જ રાખું છું.
તારા ધબકારા મારામાં છે ,પણ મિલન ક્યાં છે ?
શું મારા હદયના ધબકારા તારા હદયમાં ભળ્યા છે ?તારા હદયમાં ,
જો મારો ધબકાર હોત તો તું મારાથી આટલો દુર હોત ?
તારી સખી
પલ્લવી શાહ
Posted by Dilip Patel on October 11, 2011 06:47 AM· permalink
છંદ-સ્ત્રગ્ધરા
ધીરે ધીરે ઢળે રે, ગગન શરદનું, સાંજ લાગે સજીલી
ડોકાયો ચાંદ ગોરો, ધવલ રૂપલ એ, વ્હાલ ઢોળે ઉરેથી
શ્વેતાંગી પાવની એ, મનહર સરિતા, વૈભવી દર્શની એ
હૈયાં ઝીલે સુધાને, પરિમલ મધુરો, સ્નેહથી ભીંજવે રે
રેલાયે રેત પાટે, ગગન ઘટ અમી , ચાંદની રૂપેરી
ઊઠે જોમે લહેરો, જલધિ જલ રમે, વિંટતી સ્નેહ વેલી
વ્યોમે છાયી મજાની, ઋતુ શરદ ભલી, રાતડી પૂર્ણ રાણી
ઝૂમે વૃક્ષો રમંતાં, કુદરત હરખે, વાહરે આ ઉજાશી
શોભે તૃપ્તિ ભરીને, શરદ જન ઉરે, અમૃતાની કટોરી
કાલિન્દી રાસ લીલા, શરદ ઉજવણી, બંસરી કોણ ભૂલે?
રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’
Posted by Dilip Patel on October 11, 2011 06:42 AM· permalink
ગઝલસમ્રાટ શ્રી જગજીત સિંગ હવે આપણી વચ્ચે નથી રહ્યા..! એમને શ્રધ્ધાંજલી સાથે સાંભળીએ આ ભજન. ફિલ્મ પાર્શ્વગાયન શ્રેતે એમને મળેલો એ પ્રથમ બ્રેક.. સંગીતકાર શ્રી અજિત મર્ચન્ટ – કવિ શ્રી વેણીભાઇ પુરોહિત.
Click here to view the embedded video.
લાગી રામ ભજનની લગની,
કે રમણા થઇ ગઇ છે રગરગની,
લાગી રામ ભજનની લગની
રામનામથી પાવન બનતી
માટી પણ મારગની
રામ મિલનને કાજ રે મનવા
________ (?)
લાગી રામ ભજનની લગની,
કે રમણા થઇ ગઇ છે રગરગની,
લાગી રામ ભજનની લગની
- વેણીભાઇ પુરોહિત
Posted by Jayshree on October 11, 2011 02:19 AM· permalink
સુરતના એક નેટ મિત્ર શ્રી. હેતલ મહેતાએ શ્રી.રતીલાલ બોરીસાગરની એક સરસ, સરકારી રીત-રસમ પર વ્યંગાત્મક હાસ્યકથા મોકલી. શ્રી. બોરીસાગરનો પરિચય તો આ બ્લોગ પર હતો; પણ તેમનો ફોટો ન હતો. ક્યાંકથી ફોટો મળી જાય, તે આશાએ ગુગલ … Continue reading ![]()
Posted by સુરેશ on October 10, 2011 10:31 PM· permalink
ચાલો આમ હોડી ચલાવવા !
સાભાર – શ્રી. શશિકાન્ત સોની, ડલાસ
Posted by સુરેશ on October 10, 2011 10:18 PM· permalink
હસવા માટે કારણ જ્યાં શોધવું નહીં પડતું, રૂદન પળ-બેપળનું જ્યાં નાની આંખોમાં રહેતું નિખાલસતાનું ઝરણું જ્યાં ખળખળતું વહેતું રીસાવા મનાવવાનું જ્યાં સાવ સહજમાં બનતું હાર-જીતનાં લેખાં-જોખાં જ્યાં કોઈ નહીં કરતું કાગળની હોડીમાં દિલ જ્યાં સાત સાગર જાતું પરીઓની પાંખે મનડું જ્યાં દૂર ગગને ઉડતું કાંચની લખોટીમાં જ્યાં ધન લાખોનું મળતું બે પૈસાની ચોકલેટમાં જ્યાં ભવનું [...]![]()
Posted by vijayshah on October 10, 2011 06:02 PM· permalink
પત્ની એક વાર એક મોલમા ખરીદી કરી રહી હતી. ત્યાંજ એની નજર એક દુકાનમાં પડી. એમાં પુરુષો માટેના અન્ડરવેર ’સેલ’ માં હતાં. પોતાનો પતિ ખુશ થઇ જશે એમ માનીને એણે એકજ રંગના એક ડઝન અન્ડરવેર ખરીદી લીધા.
પણ ઘરે પતિએ વિરોધ કર્યો ને બોલી ઉઠ્યો કે
“અરે પણ! એક જ રંગના આટલા બધા અન્ડરવેર લેવાની શું જરૂર હતી. લોકો વિચારશે કે હું અન્ડરવેર ક્યારેય બદલતો નથી.”
પત્ની એ ફક્ત એટલુંજ પૂછ્યું -
“ કયા લોકો?”
————————————-
સાભાર - શ્રી. મુર્તુઝા પટેલ, કેરો
….બિચારો પતિ… પતી ગયો ને?
Posted by સુરેશ on October 10, 2011 06:21 AM· permalink
જે વ્યથાને અડકે નહીં, એ કલા અધૂરી છે જે કલમથી ટપકે નહીં, એ વ્યથા અધૂરી છે પાત્ર પણ વલણ કેવું આત્મઘાતી રાખે છે ! એય ના વિચાર્યું કે વારતા અધૂરી છે ભક્ત રઝળે અંધારે ને ઝળાંહળાં ઇશ્વર નીકળી ગયું મુખથી,...
Read more on the blog.
Posted by તીર્થેશ on October 10, 2011 04:30 AM· permalink
યલો યલો હાથ..
આજે સવારે હું ઉઠી ત્યારે ઘરમાં બધા ખુશ દેખાતા હતા. ઉમંગી ફૈબાની બહેનપણીઓ આવી હતી. બધા ધમાલ મસ્તી કરતા હતા. મને કશું સમજાતું નહોતું કે આ બધું શું છે ?
હમણાં અમારે સ્કૂલમાં હોલીડે છે. હોલીડે એટલે સ્કૂલે નહીં જવાનું. એની મને ખબર છે. દર રવિવારે અમારે હોલીડે હોય છે. ઘરમાં બધા રવિવાર કહે છે. પણ સ્કૂલમાં અમારે એમ નથી બોલવાનું . ત્યાં સંડે એમ બોલાય. ઘણીવાર મને ગૂંચવણ થાય છે ને સમજાતું નથી. સ્કૂલમાં જુદુ બોલવાનું ને ઘરમાં જુદુ બોલવાનું. એમ મજા કેવી રીતે આવે ?
કાલે જ એવું થયું મેં દાદીમાને ભગવાનજી માટે ફલાવર્સ આપ્યા.. અને કહ્યું કે.. ’ બા..લો આ ફલાવર્સ …
તો દાદીમા કહે..’ હવે બેસ અંગ્રેજીવાળી… ફૂલ કહેતા જોર પડે છે ? મારી આગળ એવા ચાંપલાવેડા નહીં કરવાના… આ કંઇ તારી નિશાળ નથી. સીધી રીતે બોલવાનું.
મને તો ખબર જ ન પડી કે દાદીમા કેમ ખીજાયા ? એમને શું ન ગમ્યું ? સ્કૂલમાં પૂછે કે આ શું છે અને જો હું ફૂલ કહું તો ટીચર ખીજાય છે..ફૂલ નહીં..ફલાવર્સ બોલવાનું.. ગીવ ફાઇવ નેઇમ્સ ઓફ ફલાવર્સ..
.
દાદીમા કહે સૂરજ મહારાજ ઉગ્યા..અને સ્કૂલમાં કહે કે સૂરજ ન કહેવાય..સન કહેવાય.. ચાંદામામાને સ્કૂલમાં મુન કહેવાનું. ઘરમાં પહેલા ચાંદામામા શીખડાવ્યું હતું એનું શું ?
પહેલા અમારા ફળિયામાં નાનકડું તૂ..તૂ.. ને મીની આવતા હતા. દાદીમા એને ગલૂડિયું કહેતા હતા. ને મીની ને બિલાડી આવી એમ કહેતા હોય છે. હવે સ્કૂલમાં એને ડોગી.. પપી કે કેટ કહેવાનું હોય છે. આવું તો બાપ રે..કેટલી બધી વાતો માટે થાય છે ?
કયારેક તો હું મનમાં જ ખરેખર મૂંઝાઉં છું. સાચું શું ને ખોટું શું ? એ જ મને તો સમજાતું નથી. આવું કેમ હોતું હશે ? સ્કૂલમાં ને ઘરમાં સરખું કેમ બોલી ન શકાય ? મને આવું જુદુ જુદુ બોલવાની મજા નથી આવતી. પણ મારું કંઇ ચાલે છે કયાં ? અમારે તો મોટાઓ કહે એમ જ કરવાનું હોય છે. નહીતર અમે તોફાની ગણાઇએ.. જિદ્દી કહેવાઇએ.. એ લોકો કહે એમ કરીએ તો ડાહ્યા કહેવાઇએ..
હું હાથમાં દૂધનો ગ્લાસ લઇને બેઠી હતી. આજે મને દૂધ પીવાનું જરાયે મન નહોતું.મને દાદીમા અને મમ્મી જેવી ચા પીવી હતી. પણ મને કે જયને કોઇ ચા નથી આપતું. પોતે બધા પીવે છે. ત્યાં ફૈબા મારી પાસે આવ્યા.
‘ જૂઇ, કેમ દૂધ નથી પીવાનું ? ચાલ, જલદી જલદી દૂધ પી લે..આજે આપણે આઇસ્ક્રીમ ખાવા જવાનું છે. તારા ફૈબા આજે પાસ થઇ ગયા છે..તે પણ પહેલે નંબરે.. શું સમજી ?
હું સમજી તો કંઇ નહીં..પરંતુ આઇસ્ક્રીમનું નામ સાંભળીને ફટાફટ દૂધ પી લીધું. ફૈબાની બહેનપણીઓ કહે.. ’ ના હો..ઉમંગી, એમ ખાલી આઇસ્ક્રીમથી આજે કામ નહીં ચાલે..આજે ગ્રાંડ પાર્ટી જોઇએ.. તું યુનીવર્સીટીમાં ફર્સ્ટ આવી છે. કંઇ સ્કૂલમાં પહેલો નંબર નથી આવી શું સમજી ?
અરે, બાબા..પાર્ટી પણ મળશે.. પાર્ટી કાલે..સમીરભાઇ આવે ત્યારે. આજે આઇસ્ક્રીમથી ચલાવી લો.. પાર્ટી ઉધાર..
ધેન ઇટસ ઓકે.. જૂઇ, આજે તારા ફૈબા પાસેથી બે આઇસ્ક્રીમ ખાજે હોં..
જય ત્યાં જ ઉભો હતો. તે બોલ્યો..
હું પણ બે આઇસ્ક્રીમ ખાઇશ..
હા..હા..જૂઇ એકલી ખાઇ જાય એ થોડું ચાલવાનું છે ? ફૈબાને હસતા હસતા જયને કહ્યું.
હા, મને ખબર જ છે કે જૂઇને એકલીને કશું મળવાનું જ નહીં. જયને એકલાને ઘણીવાર કંઇક મળતું રહે છે..ખાસ કરીને દાદીમા પાસેથી..પણ જૂઇને એકલીને તો ડિંગો…
ફૈબા ને બધા અભિનંદન આપે છે. દાદીમા કહે, ચાલો, સરસ થયું..એક કામ પત્યું.. હવે કોલેજ પૂરી.. ભણવાનું પૂરું.. હવે બીજું કામ… એ પતે એટલે મને નિરાંત… ઉમંગીના હાથ પીળા કરી દઉં પછી મારી બધી જવાબદારી પૂરી..પછી ઉપરવાળાનું તેડું આવે તો પણ ચિંતા નહીં.
દાદીમાને ફૈબાના હાથ “ યલો” કેમ કરવા છે એ મને સમજાયું નહીં. પીળો એટલે યલો કલર..એ મને ખબર છે. પણ હાથ યલો કેમ કરવાના ? મમ્મીના હાથ મેં કયારેક યલો જોયા છે. મમ્મી રસોડામાં કંઇક બનાવતી હોય ત્યારે. ફૈબા પણ હવે રસોડામાં જઇને હાથ યલો કરશે ? તો હું પણ ફૈબાની જેમ યલો હાથ કરીશ. જયભાઇ મારો કોપી કેટ…અને હું મારા વહાલા ઉમંગી ફૈબાની કોપી કેટ.. ફૈબા કરે બધું કરવાનું મને બહું જ ગમે. અને એ કરે એસાચું જ હોય એવું મને હમેશા લાગે છે.
ત્યાં તો મમ્મી બધા માટે આઇસ્ક્રીમ લઇ આવી. ને હું ને જય આઇસ્ક્રીમ ઝાપટવામાં મશગૂલ…
( જનસત્તા..લોકસત્તામાં દર રવિવારે નિયમિત પ્રકાશિત થતી શ્રેણી )
Posted by nilam doshi on October 10, 2011 01:33 AM· permalink
કામગરા લોકોને આંસુ સારવાનો સમય જ નથી મળતો..
Posted by nilam doshi on October 10, 2011 01:32 AM· permalink
આજે કંઇક નવું..! કવિ શ્રી દલપત ચૌહાણનું આ ગીત – આજે ટહુકો પર પહેલીવાર ટહુકતા એક નવા સ્વર સાથે… અને હા, અવાજની અને તરન્નુમની મજા એવી છે કે સંગીતના એક પણ વાજિંત્રની ખોટ તમને નહીં સાલે..!
સ્વર – સ્વરાંકન : રાજેશ ભાવસાર
[See post to listen to audio]
સોનાની સેરોથી સૂરજને લીંપો ને
કાજળની દાબડી અમારી.
આપ્યાં રે ગીત રીત ફાગણનાં તમને,
પાનખરની પ્રીતડી અમારી
છબછબતા સરવરનાં કમળોમાં ગુંજો ને
કાદવની ઠામણી અમારી.
મીઠી રે વીરડીનાં જળ તમને પહોંચે,
મૃગજળની ઝારિયું અમારી.
શબ્દોથી રણકંતી યાદ ફળે તમને ને
મૌનભરી વાત છે અમારી.
ગોખે બેસીને હૈયે વ્હાલમને દેજો ને
વિરહની વાટડી અમારી.
આભલાનાં રૂપ થઇ વરસો રે આમ ભલે,
કોડિયાની ભાત છે અમારી.
આપ્યાં રે રીત ગીત ફાગણનાં તમને,
પાનખરની પ્રીતડી અમારી.
સોનાની સેરોથી સૂરજને લીંપો ને
કાજળની દાબડી અમારી.
આપ્યાં રે ગીત રીત ફાગણનાં તમને,
પાનખરની પ્રીતડી અમારી.
Posted by Jayshree on October 09, 2011 11:55 PM· permalink
Courtesy – Shri Akabar Ali Musa
—————————————- But….laugh….ENDLESS !!!! |
Posted by સુરેશ on October 09, 2011 08:35 PM· permalink
ચોરી કરવાના આરોપસર એક માણસ ઉપર અદાલતમાં કેસ ચાલી રહ્યો હતો. જરૂરી પુરાવાઓ ન મળવાને કારણે બચાવપક્ષના વકીલ તરફ જજ સાહેબ ચુકાદો સંભળાવ્યો.
“…..આથી નામદાર કોર્ટ આરોપીને પુરાવાઓના અભાવને લીધે ‘બેનેફિટ ઓફ ડાઉટ’ હેઠળ ચોરીના આરોપથી મુક્ત કરે છે.”
“વાઉં!….એટલે સાહેબ એનો મતલબ એમ થયો ને કે હવે એ પૈસા હું રાખી શકું છું એમ જ ને?” પેલાએ ત્યાં જ ટાપસી પુરી દીધી.
બોલો હવે આમાં જજ ને શું કેહવું?
————————————-
સાભાર – શ્રી. મુર્તુઝા પટેલ, કેરો
Posted by સુરેશ on October 09, 2011 08:23 PM· permalink
*દિવાળી આવે છે ને ભારે શોપિંગ કરાવે છે. કવિનના કપડાં આજ-કાલ મારા કપડાં કરતાં મોંઘા આવ્યા. ફોર્મલ શર્ટમેં છેલ્લે ક્યારે પહેર્યો હતો તે યાદ નથી. ટી-શર્ટ્સ જીંદાબાદ. જોકે આ વખતે લીધાં છે જે બે-ત્રણ વર્ષ ચાલશે
હજી ઘણી બધી શોપિંગ બાકી છે.
* આજ-કાલ પાછું વાંચન પડતું મૂકાયું છે, દોડવાનું સારું ચાલે છે – પણ હજી સવારે ઉઠાતું નથી એટલે સાંજે જવું પડે છે.
* ગઈકાલે પહેલા વાર ડબકા કઢી-મકાઈ ભાતનો (સ્વાતિ, લો ગાર્ડન) ટેસ્ટ કર્યો. મજા આવી.

* અને, ઘરની સાફ-સફાઈ ચાલુ કરવામાં આવી છે.
* ટેક અપડેટ: મારું awesome configuration હવે હવામાનનું વિજેટ ધરાવે છે.

Posted by Kartik on October 09, 2011 07:55 AM· permalink
તરવું કદી ન ફાવ્યું મને, તળ સુધી ગયો અમૃતની ઝંખનામાં હળાહળ સુધી ગયો હું દિવ્યતાની શોધમાં દેવળ સુધી ગયો પ્રત્યેક બંધ દ્વારની સાંકળ સુધી ગયો મંદિર કે મસ્જીદો સુધી અટકી ગયા સહુ જિજ્ઞાસાવશ જરાક હું આગળ...
Read more on the blog.
Posted by તીર્થેશ on October 09, 2011 04:30 AM· permalink
ફરી એક વાર રજૂઆત..
નવરાત્રી અને દિવાળી હવે યંત્રવત વાર્ષિક ઘરેડ બની ગઇ છે, સંવેદના-શૂન્ય બની ગઇ છે. એનો અસલ રંગ અને ઉમંગ “શેરીના ગરબા”ની જેમ અદ્રશ્ય થઇ ગયો છે, ત્યારે આ પર્વની ઉજવણીને એક નવો, સાચો ઓપ આપવાનો વિચાર જાગ્યો…
જે સસ્નેહ પ્રસ્તૂત….
********************* ********************
સત્ય અને સ્મિતનું વર્તુળ એટલે ગરબા,
અમી અને આદરના દાંડિયાથી થાય તે રાસ.
સુવિચારોની આચરણ-પૂજા એટલે ધનતેરશની પૂજા,
મનમંદિરની સફાઇ એટલે કાળીચૌદશ,
દિલના દીવડાની હારમાળા એટલે દિવાળી.
આશાઓનો અભિગમ એટલે નૂતન વર્ષ,
સંબંધોમા સાતત્ય તે જ ભાઇબીજ,
અંતરના અજવાળા એટલે આરતી,
ભીતરનો ભાવ તે જ પૂજાપો,
પ્રેમથી પરમનો આભાર તે જ પ્રાર્થના.
ચાલો, ઉરના આંગણે,
સમજણના સાથિયા પૂરીએ.
એકાન્તની કુન્જમાં, શાંત,
પ્રસન્ન સાન્નિધ્ય માણીએ,
નિર્મલ આનંદનો ઓચ્છવ ઉજવીએ.
Posted by devikadhruva on October 09, 2011 04:23 AM· permalink
કાગઝી તમાશાને બુરી નજરથી બચાવવા કાળી ટીલી અથવા આંખને નીલી કરવાની સાથે દલાલી અને ગુલાલીના વિરૂધ્ધ વાયબ્રેશન વચ્ચે શાંતીના સફેદ રંગથી જાતને રંગતુ આ મુક્તક હ્રદયને સ્પર્શી ગયુ.
Posted by અક્ષયપાત્ર/Axaypatra on October 08, 2011 10:13 PM· permalink
Posted by dhavalrajgeera on October 08, 2011 05:27 PM· permalink
(વાંચી લીધું રે મારું મન… ….અરુણાચલ પ્રદેશ, ૧૧-૧૧-૨૦૧૦) * છૂંદણું જોવાના બહાને વહાલમે હળવેથી વાંચી લીધું રે મારું મન, હવે તીખો લાગે છે પવન. પીંછા ખોલીને મંડી પડ્યો છે નાચવા,...
Read more on the blog
Posted by વિવેક on October 08, 2011 06:59 AM· permalink
Life of my life, I shall ever try to keep my body pure, knowing that thy living touch is upon all my limbs. I shall ever try to keep all untruths out from my thoughts, knowing that thou art that...
Read more on the blog.
Posted by વિવેક on October 08, 2011 06:15 AM· permalink
આ દુનિયામાં લેનારાઓ પણ છે અને આપનારા પણ.. લેનરાઓ કદાચ વધારે સારી રીતે ખાઇ શકતા હશે..પણ આપનારાઓ સારી રીતે સૂઇ શકે છે.
Posted by nilam doshi on October 08, 2011 01:29 AM· permalink
અને….મુઠ્ઠીઓ વાળી તેર વરસનો સંજુ ફરી એકવાર દોડયો. બરાબર એક વરસ પહેલાની જેમ જ…. દોડતા સંજુના મનમાં દોડતી રહી એક વરસ પહેલાની એ ક્ષણો……
ત્યારે પણ તેણે ચારે તરફ નજર ફેરવી હતી. કોઇ દેખાયું નહોતું. ઘોર અન્ધકાર… અને બાર વરસના સંજુએ હિંમત એકઠી કરી હતી. દીવાલ પરથી એક કૂદકો….અને બીજી જ ક્ષણે..મુઠ્ઠીઓ વાળી દોટ મૂકી..કયાં..કઇ તરફ ? કોને ખબર ? એક અજાણ ભાવિ ..પરંતુ જે સહન કર્યું હતું તેનાથી વધારે ખરાબ કશું હોઇ જ ન શકે..એ એક જ વિચાર….અને એક જ છલાંગે આટલી ઉંચી દીવાલ તે કૂદી ગયો હતો. હાંફતી છાતીએ થોડી થોડી વારે પાછળ ફરી જોઇ લેતો હતો..કોઇ આવતું તો નથી ને ? આશંકા, ભયનો ઓથાર….પકડાઇ જવાનું પોષાય તેમ નહોતું. ગયે વરસે આ જ રીતે ભાગવાનો પ્રયત્ન કરતાં પકડાઇ ગયેલ રમેશની દશા પોતે નજરે જોઇ હતી.
રમેશ…..આ યાદ સાથે જ દોડવાની ઝડપ આપોઆપ વધી ગઇ હતી. હાથ, પગ આખા છોલાયા હતા. પરંતુ આ પળે એની પરવા કોને હતી ? આમ પણ વરસોથી એવું તો કેટલું યે છોલાતું આવ્યું હતું. પાછળ હડકાયું કૂતરું પડયું હોય તેમ ખાસ્સીવાર દોડયા પછી અંતે તે થાકયો. શ્વાસ ફૂલતાં હતાં. દોડીદોડીને હવે હાંફ ચડી હતી. નશીબે પણ આજે પહેલીવાર સાથ આપ્યો હતો.પાછળ કોઇ દેખાતું નહોતું. તે ઘણો દૂર નીકળી ચૂકયો હતો. અનાથાશ્રમની દીવાલનો પડછાયો પણ ન પડી શકે એટલે દૂર….
તો હવે તે અનાથ નહોતો રહ્યો ! હવે તેની ઓળખ અનાથાશ્રમના એક અનાથ છોકરા તરીકે નહીં અપાય. હવે તે હતો એક છોકરો..માત્ર છોકરો..અનાથ, ગટરનો કીડો, હરામની ઔલાદ કે એવા કોઇ વિશેષણોથી મુક્ત બાર વરસનો છોકરો.
ચારે તરફ માના ગર્ભ જેવો અન્ધકાર છવાયેલ હતો. ક્શું દેખાતું નહોતું. પોતે કઇ જગ્યાએ આવ્યો છે તેની સમજ નહોતી પડતી. થાક, ભૂખ, ઉંઘ.. શરીર આખું તૂટતું હતું. તે ઘડીક ઉભો રહ્યો. આંખો થોડી ટેવાઇ. ચારે તરફ નજર નાખી. સામે ફૂટપાથ પર થોડા લોકો સૂતા દેખાયા. કદાચ પોતા જેવા જ કોઇ અભાગીયા લોકો…
હિંમત કરી તે ત્યાં ગયો. ભીંતનો ટેકો લઇ એક જગ્યાએ બેઠો. અહીં બધા તેના કરતાં શ્રીમંત દેખાયા. બધા પાસે ફાટયા તૂટયા ગોદડી કે ગાભા હતા. પોતે તો સાવ જ અકિંચન..સાવ ખાલી હાથ…અંગ પર ચીંથરા જેવું શર્ટ અને ચડ્ડી…બસ..જે ગણો તે આ જ..
થોડીવાર એમ જ બેઠો રહ્યો. આસપાસ સૂતેલ લોકોના નસકોરાનો અવાજ સાંભળતો રહ્યો. બાદશાહની જેમ નિરાંતે બધા સૂતા હતા. તેણે પણ બધાથી થોડે દૂર લંબાવ્યું. પાથરવા, ઓઢવાનું તો કેવું ? ટૂંટિયુ વાળી એમ જ પડયો રહ્યો. ઉંઘ આવી કે ન આવી એ સમજાયું નહીં. પરંતુ ઉંઘમાં કે જાગતામાં આજે મા જરૂર આવી.
‘ મા, હું સંજુ..તારો દીકરો…લોકો અમને અનાથ કહે છે. હેં મા, અમે અનાથ કેમ છીએ ? તું કયાં છે મા ? તું મને મૂકીને કેમ ચાલી ગઇ ? મગન કહેતો હતો કે આપણે બધા તો હરામની ઔલાદ…નરકના કીડા…હેં મા, અમે કેમ એવા ? તે દિવસે આશ્રમમાં એક શેઠ આવેલ..એના દીકરાનો જન્મદિવસ હતો તેથી અમને બધાને ખવડાવવા આવ્યા હતા. તે છોકરો પણ મારા જેવડો જ હતો. એની પાસે મમ્મી હતી..પપ્પા હતા.. મા, તું મને મૂકીને ..એ પણ આવી જગ્યાએ મૂકીને કેમ ચાલી ગઇ ? મા, આના કરતા તેં મને મારી નાખ્યો હોત તો ? મા, તેં કેમ મને મારી ન નાખ્યો ? તને ખબર છે મા ? અહીં જેને અમે બધા ભાઇજી કહીએ છીએ તે અમને બધાને કેવા હેરાન કરે છે ? હું કંઇ અમસ્તો નથી ભાગી છૂટયો.. મા, હું ખોટું નથી બોલતો..જો.. મારા વાંસામાં કેવા ધગધગતા ડામ દીધા છે. દેખાય છે મા ? મને શું દુ:ખતું નહીં હોય ? ને અહીં જો મા…આ સીગરેટના ડામ છે. અને આ લીસોટા છે ને તે સોટીથી માર્યો હતો ને તેના..શું કામ ખબર છે ? હું કંઇ તોફાન નહોતો કરતો. પણ તે મને કંઇક ગન્દુ કરવાનું કે’તા હતા..પણ મેં ના પાડી ને તેથી…પછી તો માર, ડામ અને ભૂખ્યા રહેવાનું…અને અંતે તો અમારે એ કહે તેમ કરવું જ પડે ને ? મા, તું ભગવાન પાસે ગઇ છે ? મને સાથે કેમ ન લઇ ગઇ ? મા, હું તને જરાયે હેરાન ન કરત..મા…. મા હું કંઇ ગટરનો કીડો છું ? અમને બધા આવું કેમ કહે છે ?
પણ મા..એક દિવસ આશ્રમમાં મોટો કાર્યક્રમ હતો. બહું બધા મોટા મોટા માણસો અને મોટી મોટી ગાડીઓ…અમને કેટલાય દિવસથી ગીત અને બધું શીખડાવતા હતા. ન આવડે કે સરખું ન કરીએ તો ફટ સોટી લાગે. મને તો સૌથી આગળ રાખેલ..હું સરસ દેખાઉં છું..એમ બધા કહેતાં હોય છે. અને તે દિવસે તો સરસ મજાના નવા કપડાં…અને સરસ જમવાનું. મેં કેવું સરસ ગીત ગાયું હતું. કયું ? કહું મા ?
” ધરતીનું ફૂલ..હું તો ધરતીનું ફૂલ
ઉંચે આકાશમાં ઉડવા આતુર…”
મા, બધાએ કેવા મજાના ભાષણ કરેલા..ત્યારે તો ભાઇજી પણ અમને ધરતીના કીડા નહીં..પણ ધરતીનું ફૂલ જ કહેતા હતા. તે દિવસે આશ્રમને બહું બધા પૈસા મળ્યા હતાં એમ બધા કહેતા હતા. પણ એ બધું તો એક જ દિવસ હોં..મા, બીજે દિવસે તો અમે પાછા ગટરના કીડા…અને હરામની ઔલાદ…કે કદીક કોઇ મોટા માણસો પાસે પ્રદર્શનના નમૂનાઓ…. મા…તને સંભળાય છે ? મા, મને દસ વરસ થયા કે બાર ? મને તો એ યે કયાં ખબર છે ? કોઇ દસ કહે છે કોઇ બાર કહે છે. હેં મા, અમારે જન્મદિવસ કેમ ન હોય ? અમે બધા બહું ખરાબ છીએ એટલે ભગવાને અમને સજા કરી છે ? પણ મા, અમે શું ખરાબ કર્યું છે ? ખરાબ કામો તો આશ્રમના ભાઇજી કરે છે. બધાને એ જ હેરાન કરે છે. ભગવાન એને તો સજા નથી કરતો..અમને જ કેમ કરે છે ?
મા, મને તારી પાસે બોલાવી લે ને. મા, બોલાવી લે ને. ‘
સંજુની આંખોમાંથી અભાનપણે ગંગાજમના વહેતી રહી. એકલો એકલો ઉંઘમાં ન જાણે આખી રાત એ શું યે બબડતો રહ્યો. એક અબોધ કિશોર ઘડીકમાં ભગવાનને ઉદેશીને ફરિયાદ કરતો રહ્યો તો ઘડીકમાં કદી ન દીઠેલ માને સંબોધીને વલવલતો રહ્યો. કેટલાયે જનમારાનો થાક તેના સમગ્ર અસ્તિત્વમાં પડઘાતો હતો. ટૂંટિયુ વાળી એ ધ્રૂજતો રહ્યો. તારાઓ ઝંખવાઇ ગયા, ચન્દ્ર વાદળ પાછળ અદ્રશ્ય…અને કાળી ડિબાંગ રાત ચૂપચાપ ખરતી રહી.
સવારે આસપાસના કલબલથી તેની આંખ ખૂલી. તેણે આંખો ચોળી. તે કયાં છે ? આશ્રમની દીવાલો કયાંય ન દેખાઇ. ઉપર ખુલ્લુ આકાશ..નીચે આ સુન્દર ફૂટપાથ…! રાતે સપનામાં મા દેખાયેલી. કયાં છે તે ? તેણે આસપાસ નજર ફેરવી. તે ઉભો થયો. મા તો કયાંય ન દેખાઇ.. પણ સામે એક નળ દેખાયો. તેના જેવા ઘણાં છોકરાઓ ત્યાંથી પાણી પીતા હતા. તે પણ ધીમેથી ત્યાં ગયો. વારો આવતા પાણી પીધું. બધાની જેમ બે ચાર કોગળા કર્યા. ચહેરા પર પાણી છાંટયું. સારું લાગ્યું. હવે ? શું કરવું તે સમજાયું નહીં. ફરી પોતાની જગ્યાએ જઇને બેઠો. એક રાતમાં તો જગ્યા “ પોતાની “ થઇ ગઇ હતી.
બાજુમાં ત્રણ ઇંટો પર મોટી તાવડી મૂકાયેલ હતી. કોઇ રોટલા શેકતું હતું. રોટલાની મીઠી સુગંધ તેના શ્વાસમાં…. તે એકીટશે જોઇ રહ્યો. નવા આંગતુકને જોઇ પંદરેક વરસનો એક છોકરો તેની પાસે આવ્યો અને પૂછયું,
’ નવો છે ? ‘
સંજુનું માથુ હકારમાં હલ્યું.
’ એકલો છે ? ’
ફરી માથુ ધૂણ્યું.
’ ખાવું છે ? ‘
માથુ હકાર કે નકાર એકે રીતે હલ્યું નહીં.
પણ સામેવાળો કદાચ અનુભવી હતો.
‘ લે, ખાઇ લે..પેટ ભલે આપણું પોતાનું હોય..પણ એ યે સગુ નહીં થાય..એને યે કંઇક ભાડું ભરો તો જ…..’
એક રોટલો સંજુ તરફ લંબાયો. સંજુ થોડો અચકાયો. તેની અવઢવ પારખી પેલા છોકરો ફરી બોલ્યો,
’ લે..લઇ લે..અહીં કંઇ મા નથી તે આગ્રહ કરશે…અને પેટ કંઇ કોઇની શરમ નહીં રાખે…’
થોડાં અચકાતા સંજુએ રોટલો હાથમાં લીધો. પેલાએ રોટલા ઉપર ચટણી જેવું કશુંક આપ્યું. પોતે પણ લીધું. અને મોજથી ખાઇ રહ્યો. સંજુએ પણ ખાધું. ભૂખ થોડી શાંત થઇ. તેણે પેલા છોકરા સામે જોયું. જરા હસ્યો. આભાર કેમ માનવો એ સમજાયું નહીં. ’ મારું નામ નરેશ..તારું ? ‘
’ સંજુ…’
’ કયાંથી આવ્યો ? સંજુ શું જવાબ આપે ? જોકે નરેશને જવાબની કયાં પડી હતી ?
‘ તમે રોજ જ અહીં રહો છો ? જરા અચકાતા સંજુએ પૂછયું.
’ ના.રે..રોજ કંઇ પોલીસદાદો રે’વા ન દે. ફરતા રહીએ. અને લે, આ કોથળો..’
કોથળો..? શું કરવાનું ? એ સમજ ન પડતાં તે નરેશ સામે જોઇ રહ્યો.
’ અરે ગાંડા…બપોર થશે ને ત્યાં આ પેટ પાછું ચીસો મારવા લાગશે. એ ધરાતું જ નથી. લાવ..લાવ કર્યા જ કરે. એને આપીએ જ છૂટકો..અને બેઠા બેઠા તને રોજ ખવડાવી શકું એવો પૈસાવાળો તો તારો આ દોસ્ત હજુ થયો નથી. ‘
’દોસ્ત..? ‘
નરેશે હાથ આગળ ધર્યો. સંજુનો હાથ આપોઆપ તેની સામે લંબાયો.
‘ હવે ચાલ, મારી સાથે..આજુબાજુમાંથી પ્લાસ્ટીકનો કચરો વીણવા માંડ. આ કોથળામાં ભેગો કર.અને પછી સામે વખાર છે ત્યાં આપી આવવાનો. એક ટંક જેટલી જોગવાઇ તો થઇ જ જવાની.
નરેશે ઉદારતાથી જાણે સંજુને પોતાની પેઢીમાં નોકરી આપી દીધી. કોઇ લાગવગ, કોઇ ઓળખાણ કોઇની ચિઠ્ઠી વિના જ……
સંજુએ કોથળો હાથમાં લીધો. અને નરેશ સાથે ચાલી નીકળ્યો. ખાસ્સીવાર ઉકરડા ફંફોસતા રહ્યા. નરેશ મોઢેથી સીસોટી વગાડતો રહ્યો. કયારેક કોઇ પિકચરના ગીતની કડી લલકારતો ગયો. સાથે સાથે સંજુને પોતાના ‘બીઝનેસ’ની વિગતો…આંટીઘૂટીઓથી માહિતગાર કરતો રહ્યો. એક સીનીયર મેનેજર જાણે નવા ઉમેદવારને પોતાની પેઢીનું અકાઉન્ટ સમજાવતો હતો.
સારી એવી રઝળપાટ પછી થેલો લઇને વેચવા ગયા ત્યારે સંજુને દસ રૂપિયા મળ્યા. હાથમાં આવેલ રૂપિયા સામે સંજુ છલકતી આંખે જોઇ રહ્યો. પોતાની મહેનતની પહેલી કમાણી. નરેશે કંઇ બોલ્યા સિવાય તેને ખભે હાથ મૂકયો.
‘દોસ્ત, અહીં આપણા આંસુ આપણે જાતે જ લૂછવાના છે. તારી જેમ એક દિવસ હું પણ….જવા દે..એ બધી વાતો તો થયા કરશે ‘
નરેશે દોસ્તનો ખભ્ભો થપથપાવ્યો. સંજુએ પોતાની ભીની આંખો લૂછી નાખી.
નરેશ હવે તેને લઇને પોતાની રોજની માનીતી લારીએ ઉપડયો. પાંચ પાંચ રૂપિયાના સરસ મજાના પરોઠા અને શાક લીધા. બંનેએ ખાધા. સંજુએ નરેશને પૈસા ન આપવા દીધા. જનમથી કયારેય ન અનુભવેલ એક નવો અહેસાસ…આજે પોતે કોઇને ખવડાવી શકે એવો નસીબદાર…..
હજુ કાલ સુધી તો હાથમાં થાળી લઇને લાઇનમાં …..
ખાતા ખાતા કોઇ નકામી વાત પર આંખમાં પાણી આવી જાય તેટલું બંને હસતા રહ્યા.
લોખંડી પિંજરનું એક પંખી મુકત આકાશમાં પાંખો ફફડાવતાં શીખવા લાગ્યું.
હવે તો સંજુ પાસે પણ સારી એવી મિલ્કત થઇ ગઇ છે. પાથરવા, અને ઓઢવાની એમ બે ચાદર છે. એક જોડી કપડાં પણ આવી ગયા છે. થાળી, વાટકો, ગ્લાસ, દાંતિયો, એક નાનકડો અરીસો.. એક વરસમાં તો કેટકેટલી ચીજોનો તે માલિક થઇ ગયો છે. બધું જાત કમાઇનું. કોઇ દયા ખાઇને કયારેક કશું આપે તો તેના હૈયામાં ઝાળ ઉઠે છે. એક રાતે સૂતો હતો ત્યારે કોઇ દયાળુ તેની ઉપર ધાબળો ઓઢાડીને ચાલ્યું ગયું અને સંજુ ફટકયો…મનોમન કેટલીયે ગાળો આપી તેણે ધાબળાનો ઘા કરી દીધો. બાર બાર વરસ સુધી બીજાની દયા પર જ જીવતો રહ્યો..હવે નહીં…નરેશ તેને ઓળખી ગયો છે. કશી પૂછપરછ કરતો નથી. બંને મિત્રો ઉકરડાં ફંફોસતાં રહે છે. આખા દિવસની રઝળપાટ પછી થાકેલ શરીરને રોજ રાતે સરસ મજાની ઉંઘ આવી જાય છે. ઉંઘમાં કયારેક માને તો કયારેક ભગવાનને ફરિયાદ તો હજુ પણ થતી રહે છે. તો કયારેક આશ્રમની યાદ હજુ પણ થરથરાવી રહે છે.
આજે પણ રોજની માફક જ તે સૂતો હતો. પણ ખબર નહીં કેમ આજે ઉંઘ ન આવી. ફૂટપાથ પર સૂતા સૂતા તારાઓમાં માને શોધવાનો પ્રયત્ન કરી જોયો. જયારથી મા શબ્દનો પરિચય થયો છે ત્યારથી અદીઠ રહેલી માની ઝંખના લઇને સૂતો છે. માને કદી જોવા નથી પામ્યો. કયાંથી ઓળખી શકવાનો છે તે માને ? પોતે તો માને જોઇ છે ફકત કલ્પનાની પાંખે…
માના વિચારોમાં ઘેરાયેલ સંજુની પાંપણો આજે ન બિડાવાની જીદે ચડી હતી. માના વિચારોની વચ્ચે અચાનક વહેલી સવારે તેને રમેશ યાદ આવી ગયો. આશ્રમમાં તે એક જ તો દોસ્તાર હતો. તેણે પણ પોતાની જેમ એકવાર ભાગવાની કોશિષ કરેલી. પણ પકડાઇ ગયો હતો.અને પછી તો ભાઇએ મારી મારીને એના પગ જ ભાંગી નાખ્યા હતા. તે પછી બીજા છોકરાઓ ભાગી જતાં ડરતા હતા. અને છતાં પોતે તો હિંમત કરી જ નાખી ને ?
રમેશ….
એ યાદ સાથે જ તે ઉભો થયો. આસપાસ જોયું. હજુ તો બધા સૂતા હતા. વાતાવરણમાં એક સન્નાટો છવાયેલ હતો. સવાર આળસ મરડીને બેઠી થઇ નહોતી. આ એક વરસમાં કયારેય નહીં ને આજે અચાનક તેના પગ આશ્રમ તરફ વળ્યા. દૂરના ટાવરમાંથી ઘડિયાળના પાંચ ટકોરા સંભળાયા. હજુ અન્ધકારનું સામ્રાજય અકબન્ધ હતું. ડરતો ડરતો..લપાતો છૂપાતો તે આશ્રમ પાસે આવી પહોંચ્યો. એક વરસ પછી તે આશ્રમની ઉંચી દીવાલ જોતો હતો. આવડી ઉંચી દીવાલ તે કૂદી ગયો હતો ? થોડી ક્ષણો દીવાલને તાકતો તે ઉભો રહ્યો. આ દીવાલ તેની અનેક યાતનાઓની મૂક સાક્ષી હતી. પોતે તો છૂટી ગયો. પરંતુ હજુ તેના જેવા અનેક……..
તેની વિચારમાળા આગળ ચાલે તે પહેલાં જ કોઇ નવજાત શિશુનું રુદન તેના કાને અથડાયું. તે ચોંકી ઉઠયો. અવાજ કયાંથી આવે છે ? તેની નજર આશ્રમની દીવાલને અડીને પડેલી કચરાની એક ટોપલી પર પડી. અવાજ તેમાંથી જ આવતો હતો. સંજુ દોડયો. ટોપલીમાં જોયું તો અંદર એક નાનકડું બાળક…. તે ધ્રૂજી ઉઠયો. શરીરમાંથી ભયનું એક લખલખુ પસાર થઇ ગયું. હમણાં કોઇનું ધ્યાન જશે…અને આને પણ આશ્રમમાં લઇ જશે..તે પણ હરામની ઔલાદ બનશે..પોતાની જેમ જ..મોટું થશે અને પછી ભાઇજી તેની સાથે પણ….
એક ક્ષણમાં તો બાળકના આખા ભવિષ્યની જન્મકુંડળી તેના મનમાં ચિતરાઇ ગઇ. સંજુના શરીરમાં જાણે માતાજી આવ્યા…
તેના હાથ, પગ ધ્રૂજતા હતાં. નીચા નમી ધીમેથી તેણે શિશુને હાથમાં લીધું.
તેના રુદનનો અવાજ સંજુના આખ્ખાયે અસ્તિત્વને ઝકઝોરી રહ્યો. કાલથી આનું ભવિષ્ય પણ પોતા જેવું જ…..પોતે તો ભાગી શકયો..આ કદાચ ન પણ ભાગી શકે. અને તો ? તેની આંખો સમક્ષ અનેક ભૂતાવળો…. તે હલબલી ઉઠયો..ના…ના…સમગ્ર અસ્તિત્વમાંથી જાણે એક નકાર ઉમટયો… ફરી એકવાર તેની નજર શિશુ પર પડી. અચાનક તેનું ધ્યાન ગયું..ઓહ…આ તો એક છોકરી હતી. સંજુ હવે તો વધારે ધ્રૂજી ઉઠયો. આશ્રમમાં છોકરીની હાલત તો તેણે અનેકવાર નજરે જોઇ હતી. સંજુના મનમાં કરૂણાનો સાગર ઉમટયો. પણ શું કરવું તે સમજાયું નહીં. પોતે આને કયાં લઇ જાય ? કયાં રાખે ? કેમ રાખે ?
તેણે ધીમેથી બાળકને એક ચૂમી ભરી. આંખો છલકી ઉઠી. એક નિસાસો નાખી બાળકને ફરીથી કચરાની ટોપલીમાં મૂકયું. ધીમે પગલે તે આગળ ચાલ્યો. પરંતુ… વધુ ન ચાલી શકયો. દૂર જઇ ન શકયો. મનમાં ચિંતા, દયા, કરૂણા…ડર, આશંકાઓ, અતીતના ભયાનક દ્રશ્યો….
સંજુ આખો થરથરી રહ્યો. ના..ના.. આમ ન જવાય….શિશુને સાવ આમ મૂકીને ન જવાય…બધું જાણવા છતાં ભાઇજીને ભરોસે મૂકીને આમ પોતાથી ચાલ્યું જવાય ? પાપ ન લાગે ? પણ…શું કરી શકે તે ?
અચાનક વીજળીનો એક ચમકાર…. એકદમ ઝડપથી તે પાછો ફર્યો. ફરીથી શિશુને હાથમાં લીધું. તેના હોઠ જોશથી ભીડાયા. નજર આસપાસ ઘૂમી આવી. કોઇ દેખાતું નહોતું. હવે સંજુના હાથ અનાયાસે બાળકના ગળા આસપાસ વીંટળાયા….તે જાણે ભાન ભૂલી ગયો. કોઇ સાનભાન વિના તેના હાથ શિશુના ગળાની આસપાસ વીંટળાયા. જરાક..જરાક જ..જોર… અને શિશુનું રુદન બંધ… બે પળમાં તો બધું શાંત…
સારું કર્યું, ખરાબ કર્યું, સાચું કર્યું, ખોટું કર્યું….? સંજુને કશું જ સમજાયું નહીં. ફકત તેની આંખમાંથી બે બુંદ ટપકી રહ્યા. તેણે ધીમેથી શિશુને ટોપલીમાં મૂકયું.
અનાથાશ્રમની દીવાલ પાસે ઉભેલ એક વૃક્ષે પોતાના બે ચાર પર્ણ શિશુ પર ખેરવ્યા. આસમાનમાંથી ઝાકળના બે બુંદ તેની પર ઝળુંબી રહ્યા.
અને તેર વરસનો સંજુ મુઠ્ઠીઓ વાળી ફરી એકવાર દોડયો…આગળ, પાછળ જોયા સિવાય બસ દોડયો..
( વાર્તા સ્પર્ધામાં પ્રથમ ઇનામ વિજેતા વાર્તા )
Posted by nilam doshi on October 08, 2011 01:00 AM· permalink
http://www.4shared.com/embed/381132589/9c11d6d
Thanks to Abhishek….
Read more: અભિષેક: માએ ગરબો કોરાવ્યો – ગરબો http://www.krutesh.info/2011/04/blog-post_10.html#ixzz1a8pDY8Ex
Posted by dhavalrajgeera on October 07, 2011 11:27 PM· permalink
બાળકો,
ઉપર બતાવેલા ચિત્રમાં તમે જોશો કે ગમે તે સીધી લાઇનમાં જો સરવાળો કરવામાં આવે તો તે ૩૮ –(38) જ થશે…..
Posted by rajeshwari on October 07, 2011 08:47 PM· permalink
YOU CAN ADD MORE……TO MAKE 1008!
Collection – ” 1000 ENGLISH PROVERBS
01. A bad beginning makes a bad ending.
02. A bad corn promise is better than a good lawsuit.
03. A bad workman quarrels with his tools.
04. A bargain is a bargain.
05. A beggar can never be bankrupt.
06. A bird in the hand is worth two in the bush.
07. A bird may be known by its song.
08. A black hen lays a white egg.
09. A blind leader of the blind.
10. A blind man would be glad to see.
11. A broken friendship may be soldered, but will never be sound.
12. A burden of one’s own choice is not felt.
13. A burnt child dreads the fire.
14. A cat in gloves catches no mice.
15. A city that parleys is half gotten.
16. A civil denial is better than a rude grant.
17. A clean fast is better than a dirty breakfast.
18. A clean hand wants no washing..
19. A clear conscience laughs at false accusations.
20. A close mouth catches no flies.
21. A cock is valiant on his own dunghill.
22. A cracked bell can never sound well.
23. A creaking door hangs long on its hinges.
24. A cursed cow has short horns.
25. A danger foreseen is half avoided.
26. A drop in the bucket.
27. A drowning man will catch at a straw.
28. A fair face may hide a foul heart.
29. A fault confessed is half redressed.
30. A fly in the ointment.
31. A fool always rushes to the fore.
32. A fool and his money are soon parted.
33. A fool at forty is a fool indeed.
34. A fool may ask more questions in an hour than a wise man can answer in seven years.
35. A fool may throw a stone into a well which a hundred wise men cannot pull out.
36. A fool’s tongue runs before his wit.
37. A forced kindness deserves no thanks.
38. A foul morn may turn to a fair day.
39. A fox is not taken twice in the same snare.
40. A friend in need is a friend indeed.
43. A friend is never known till needed.
42. A friend to all is a friend to none.
43. A friend’s frown is better than a foe’s smile..
44. A good anvil does not fear the hammer.
45. A good beginning is half the battle.
46. A good beginning makes a good ending.
47. A good deed is never lost.
48. A good dog deserves a good bone.
49. A good example is the best sermon.
50. A good face is a letter of recommendation.
51. A good Jack makes a good Jill.
52. A good marksman may miss.
53. A good name is better than riches.
54. A good name is sooner lost than won.
55. A good name keeps its luster in the dark.
56. A good wife makes a good husband.
57. A great dowry is a bed full of brambles.
58. A great fortune is a great slavery.
59. A great ship asks deep waters.
60. A guilty conscience needs no accuser.
61. A hard nut to crack.
62. A heavy purse makes a light heart.
63. A hedge between keeps friendship green.
64. A honey tongue, a heart of gall.
65. A hungry belly has no ears.
66. A hungry man is an angry man.
67. A Jack of all trades is master of none.
68. A Joke never gains an enemy but often loses a friend.
69. A lawyer never goes to law himself.
70. A lazy sheep thinks its wool heavy.
71. A liar is not believed when he speaks the truth.
72. A lie begets a lie.
73. A light purse is a heavy curse.
74. A light purse makes a heavy heart.
75. A little body often harbors a great soul.
76. A little fire is quickly trodden out.
77. A man can die but once.
78. A man can do no more than he can.
79. A man is known by the company he keeps.
80. A man of words and not of deeds is like a garden full of weeds.
81. A miserly father makes a prodigal son.
82. A miss is as good as a mile.
83. A new broom sweeps clean.
84. A nod from a lord is a breakfast for a fool.
85. A penny saved is a penny gained.
86. A penny soul never came to twopence.
87. A quiet conscience sleeps in thunder.
88. A rolling stone gathers no moss.
89. A round peg in a square hole.
90. A shy cat makes a proud mouse.
91. A silent fool is counted wise.
92. A small leak will sink a great ship.
93. A soft answer turns away wrath.
94. A sound mind in a sound body.
95. A stitch in time saves nine.
96. A storm in a teacup.
97. A tattler is worse than a thief.
98. A thief knows a thief as a wolf knows a wolf.
99. A thief passes for a gentleman when stealing has made him rich.
100. A threatened blow is seldom given.
101. A tree is known by its fruit.
102. A wager is a fool’s argument.
103. A watched pot never boils.
104. A wise man changes his mind, a fool never will.
105. A wolf in sheep’s clothing.
106. A wonder lasts but nine days.
107. A word is enough to the wise.
108. A word spoken is past recalling.
109. Actions speak louder than words.
110. Adversity is a great schoolmaster.
111. Adversity makes strange bedfellows.
112. After a storm comes a calm.
113. After dinner comes the reckoning.
114. After dinner sit (sleep) a while, after supper walk a mile.
115. After rain comes fair weather.
116. After us the deluge.
117. Agnes come on horseback, but go away on foot.
118. All are good lasses, but whence come the bad wives?
119. All are not friends that speak us fair.
120. All are not hunters that blow the horn.
121. All are not merry that dance lightly.
122. All are not saints that go to church.
123. All asses wag their ears.
124. All bread is not baked in one oven.
125. All cats are grey in the dark (in the night).
126. All covet, all lose.
127. All doors open to courtesy.
128. All is fish that comes to his net.
129. All is not lost that is in peril.
130. All is well that ends well.
131. All lay load on the willing horse.
132. All men can’t be first.
133. All men can’t be masters.
134. All promises are either broken or kept.
135. All roads lead to Rome .
136. All sugar and honey.
137. All that glitters is not gold.
138. All things are difficult before they are easy.
139. All truths are not to be told.
140. All work and no play makes Jack a dull boy.
141. “Almost” never killed a fly (was never hanged).
142. Among the blind the one-eyed man is king.
143. An apple a day keeps the doctor away.
144. An hole in a lion’s skin.
145. An hole is but an hole, though laden with gold.
146. An hole loaded with gold climbs to the top of the castle.
147. An empty hand is no lure for a hawk.
148. An empty sack cannot stand upright.
149. An empty vessel gives a greater sound than a full barrel.
150. An evil chance seldom comes alone.
151. An honest tale speeds best, being plainly told.
152. An hour in the morning is worth two in the evening.
153. An idle brain is the devil’s workshop.
154. An ill wound is cured, not an ill name.
155. An oak is not felled at one stroke.
156. An old dog barks not in vain.
157. An open door may tempt a saint.
158. An ounce of discretion is worth a pound of learning.
159. An ox is taken by the horns, and a man by the tongue.
160. An unfortunate man would be drowned in a teacup.
161. Anger and haste hinder good counsel.
162. Any port in a storm.
163. Appearances are deceitful.
164. Appetite comes with eating.
165. As drunk as a lord.
166. As innocent as a babe unborn.
167. As like as an apple to an oyster.
168. As like as two peas.
169. As old as the hills.
170. As plain as the nose on a man’s face.
171. As plain as two and two make four.
172. As snug as a bug in a rug .
173. As sure as eggs is eggs.
174. As the call, so the echo.
175. As the fool thinks, so the bell clinks.
176. As the old cock crows, so does the young.
177. As the tree falls, so shall it lie.
178. As the tree, so the fruit.
179. As welcome as flowers in May.
180. As welcome as water in one’s shoes.
181. As well be hanged for a sheep as for a lamb.
182. As you brew, so must you drink.
183. As you make your bed, so must you lie on it.
184. As you sow, so shall you reap.
185. Ask no questions and you will be told no lies.
186. At the ends of the earth.
187. Bacchus has drowned more men than Neptune .
188. Bad news has wings.
189. Barking does seldom bite.
190. Be slow to promise and quick to perform.
191. Be swift to hear, slow to speak.
192. Beauty is but skin-deep.
193. Beauty lies in lover’s eyes.
194. Before one can say Jack Robinson.
195. Before you make a friend eat a bushel of salt with him.
196. Beggars cannot be choosers.
197. Believe not all that you see nor half what you hear.
198. Best defense is offense.
199. Better a glorious death than a shameful life.
200. Better a lean peace than a fat victory.
201. Better a little fire to warm us, than a great one to burn us.
202. Better an egg today than a hen tomorrow.
203. Better an open enemy than a false friend.
204. Better be alone than in bad company.
205. Better be born lucky than rich.
206. Better be envied than pitied.
207. Better be the head of a dog than the tail of a lion.
208. Better deny at once than promise long.
209. Better die standing than live kneeling.
210. Better early than late.
211. Better give a shilling than lend a half-crown.
212. Better go to bed supperless than rise in debt.
213. Better late than never.
214. Better lose a jest than a friend.
215. Better one-eyed than stone-blind.
216. Better the devil you know than the devil you don’t.
217. Better the foot slip than the tongue.
218. Better to do well than to say well.
219. Better to reign in hell, than serve in heaven.
220. Better unborn than untaught.
221. Better untaught than ill-taught.
222. Between the cup and the lip a morsel may slip.
223. Between the devil and the deep (blue) sea.
224. Between two evils ’tis not worth choosing.
225. Between two stools one goes (falls) to the ground.
226. Between the upper and nether millstone.
227. Betwixt and between.
228. Beware of a silent dog and still water.
229. Bind the sack before it be full.
230. Birds of a feather flock together.
231. Blind men can judge no colours.
232. Blood is thicker than water.
233. Borrowed garments never fit well.
234. Brevity is the soul of wit.
235. Burn not your house to rid it of the mouse.
236. Business before pleasure.
237. By doing nothing we learn to do ill.
238. By hook or by crook.
239. By the street of ‘by-and-bye’ one arrives at the house of ‘Never’.
240. Calamity is man’s true touchstone.
241. Care killed the cat.
242. Catch the bear before you sell his skin.
243. Caution is the parent of safety.
244. Charity begins at home.
245. Cheapest is the dearest.
246. Cheek brings success.
247. Children and fools must not play with edged tools.
248. Children are poor men’s riches.
249. Choose an author as you choose a friend.
250. Christmas comes but once a year, (but when it comes it brings good cheer).
251. Circumstances alter cases.
252. Claw me, and I will claw thee.
253. Cleanliness is next to godliness.
254. Company in distress makes trouble less.
255.. Confession is the first step to repentance.
256. Counsel is no command..
257. Creditors have better memories than debtors.
258. Cross the stream where it is shallowest.
259. Crows do not pick crow’s eyes.
260. Curiosity killed a cat.
261. Curses like chickens come home to roost.
262. Custom is a second nature.
263. Custom is the plague of wise men and the idol of fools.
264. Cut your coat according to your cloth.
265. Death is the grand leveler.
266. Death pays all debts.
267. Death when it comes will have no denial.
268. Debt is the worst poverty.
269. Deeds, not words.
270. Delays are dangerous.
271. Desperate diseases must have desperate remedies.
272. Diligence is the mother of success (good luck).
273. Diseases are the interests of pleasures.
274. Divide and rule.
275. Do as you would be done by.
276. Dog does not eat dog.
277. Dog eats dog.
278. Dogs that put up many hares kill none.
279. Doing is better than saying.
280. Don’t count your chickens before they are hatched.
281. Don’t cross the bridges before you come to them.
282. Don’t have thy cloak to make when it begins to rain.
283. Don’t keep a dog and bark yourself.
284. Don’t look a gift horse in the mouth.
285. Don’t put all your eggs in one basket.
286. Don’t sell the bear’s skin before you’ve caught it.
287. Don’t trouble trouble until trouble troubles you.
288. Don’t whistle (halloo) until you are out of the wood.
289. Dot your i’s and cross your t’s.
290. Draw not your bow till your arrow is fixed.
291. Drive the nail that will go.
292. Drunken days have all their tomorrow.
293. Drunkenness reveals what soberness conceals.
294. Dumb dogs are dangerous.
295. Each bird loves to hear himself sing.
296. Early to bed and early to rise makes a man healthy, wealthy and wise.
297. Easier said than done.
298. East or West ? home is best.
299. Easy come, easy go.
300.. Eat at pleasure, drink with measure.
301. Empty vessels make the greatest (the most) sound.
302. Enough is as good as a feast.
303. Envy shoots at others and wounds herself.
304. Even reckoning makes long friends.
305. Every hole loves to hear himself bray.
306. Every barber knows that.
307. Every bean has its black.
308. Every bird likes its own nest.
309. Every bullet has its billet.
310. Every country has its customs.
311. Every dark cloud has a silver lining.
312. Every day is not Sunday.
313. Every dog has his day.
314. Every dog is a lion at home.
315. Every dog is valiant at his own door.
316. Every Jack has his Jill.
317. Every man has a fool in his sleeve.
318. Every man has his faults.
319. Every man has his hobby-horse.
320. Every man is the architect of his own fortunes.
321. Every man to his taste.
322. Every miller draws water to his own mill.
323. Every mother thinks her own gosling a swan.
324. Every one’s faults are not written in their foreheads.
325. Every tub must stand on its own bottom..
326. Every white has its black, and every sweet its sour.
327. Every why has a wherefore.
328. Everybody’s business is nobody’s business.
329. Everything comes to him who waits.
330. Everything is good in its season.
331. Evil communications corrupt good manners.
332. Experience is the mother of wisdom.
333. Experience keeps a dear school, but fools learn in no other.
334. Experience keeps no school, she teaches her pupils singly.
335. Extremes meet.
336. Facts are stubborn things..
337. Faint heart never won fair lady.
338. Fair without, foul (false) within.
339. Fair words break no bones.
340. False friends are worse than open enemies.
341. Familiarity breeds contempt.
342. Far from eye, far from heart.
343. Fasting comes after feasting.
344. Faults are thick where love is thin.
345. Feast today and fast tomorrow.
346. Fine feathers make fine birds.
347. Fine words butter no parsnips.
348. First catch your hare.
349. First come, first served.
350. First deserve and then desire.
351. First think, then speak.
352. Fish and company stink in three days.
353. Fish begins to stink at the head.
354. Follow the river and you’ll get to the sea.
355. Fool’s haste is no speed.
356. Fools and madmen speak the truth.
357. Fools grow without watering.
358. Fools may sometimes speak to the purpose.
359. Fools never know when they are well.
360. Fools rush in where angels fear to tread.
361. For the love of the game.
362. Forbearance is no acquittance.
363. Forbidden fruit is sweet.
364. Forewarned is forearmed.
365. Fortune favors the brave (the bold).
366. Fortune is easily found, but hard to be kept.
367. Four eyes see more (better) than two.
368. Friends are thieves of time.
369. From bad to worse.
370. From pillar to post.
371. Gentility without ability is worse than plain beggary.
372. Get a name to rise early, and you may lie all day.
373. Gifts from enemies are dangerous.
374. Give a fool rope enough, and he will hang himself.
375. Give every man thy ear, but few thy voice.
376. Give him an inch and he’ll take an ell.
377.. Give never the wolf the weather to keep.
378. Gluttony kills more men than the sword.
379. Go to bed with the lamb and rise with the lark.
380. Good clothes open all doors.
381. Good counsel does no harm.
382. Good health is above wealth.
383. Good masters make good servants.
384. Good words and no deeds.
385. Good words without deeds are rushes and reeds.
386. Gossiping and lying go hand in hand.
387. Grasp all, lose all.
388. Great barkers are no biters.
389. Great boast, small roast.
390. Great cry and little wool.
391. Great spenders are bad lenders.
392. Great talkers are great liars.
393. Great talkers are little doers.
394. Greedy folk have long arms.
395. Habit cures habit.
396. Half a loaf is better than no bread.
397. “Hamlet” without the Prince of Denmark .
398. Handsome is that handsome does.
399. Happiness takes no account of time.
400. Happy is he that is happy in his children.
401. Hard words break no bones.
402. Hares may pull dead lions by the beard.
403. Harm watch, harm catch.
404. Haste makes waste.
405. Hasty climbers have sudden falls.
406. Hate not at the first harm.
407. Hatred is blind, as well as love.
408. Hawks will not pick hawks’ eyes.
409. He begins to die that quits his desires.
410.. He cannot speak well that cannot hold his tongue.
411. He carries fire in one hand and water in the other.
412. He dances well to whom fortune pipes.
413. He gives twice who gives in a trice.
414. He goes long barefoot that waits for dead man’s shoes.
415. He is a fool that forgets himself.
416. He is a good friend that speaks well of us behind our backs.
417. He is happy that thinks himself so.
418. He is lifeless that is faultless.
419. He is not fit to command others that cannot command himself.
420. He is not laughed at that laughs at himself first.
421. He is not poor that has little, but he that desires much.
422. He jests at scars that never felt a wound.
423. He knows best what good is that has endured evil.
424. He knows how many beans make five.
425. He knows much who knows how to hold his tongue.
426. He laughs best who laughs last.
427. He lives long that lives well.
428. He must needs swim that is held up by the chin.
429. He should have a long spoon that sups with the devil.
430. He smells best that smells of nothing.
431. He that comes first to the hill may sit where he will.
432. He that commits a fault thinks everyone speaks of it.
433. He that does you an i!i turn will never forgive you.
434. He that fears every bush must never go a-birding.
435. He that fears you present wiil hate you absent.
436. He that goes a borrowing, goes a sorrowing.
437.. He that goes barefoot must not plant thorns.
438. He that has a full purse never wanted a friend.
439. He that has a great nose thinks everybody is speaking of it.
440. He that has an ill name is half hanged.
441. He that has no children knows not what love is.
442. He that has He head needs no hat.
443. He that has no money needs no purse.
444. He that is born to be hanged shall never be drowned.
445. He that is full of himself is very empty.
446. He that is ill to himself will be good to nobody.
447. He that is warm thinks all so.
448. He that knows nothing doubts nothing.
449. He that lies down with dogs must rise up with fleas.
450. He that lives with cripples learns to limp.
451. He that mischief hatches, mischief catches.
452. He that never climbed never fell.
453. He that once deceives is ever suspected.
454. He that promises too much means nothing.
455. He that respects not is not respected.
456. He that seeks trouble never misses.
457. He that serves everybody is paid by nobody.
458. He that serves God for money will serve the devil for better wages.
459. He that spares the bad injures the good.
460. He that talks much errs much.
461. He that talks much lies much.
462. He that will eat the kernel must crack the nut.
463. He that will not when he may, when he will he shall have nay.
464. He that will steal an egg will steal an ox.
465. He that will thrive, must rise at five.
466. He that would eat the fruit must climb the tree.
467.. He that would have eggs must endure the cackling of hens.
468. He who is born a fool is never cured.
469. He who hesitates is lost.
470. He who likes borrowing dislikes paying.
471. He who makes no mistakes, makes nothing.
472. He who pleased everybody died before he was born.
473. He who says what he likes, shall hear what he doesn’t like.
474. He who would catch fish must not mind getting wet.
475. He who would eat the nut must first crack the shell.
476. He who would search for pearls must dive below.
477. He will never set the Thames on fire.
478. He works best who knows his trade.
479. Head cook and bottle-washer.
480. Health is not valued till sickness comes.
481. His money burns a hole in his pocket.
482. Honesty is the best policy.
483. Honey is not for the hole’s mouth.
484. Honey is sweet, but the bee stings.
485. Honour and profit lie not in one sack.
486. Honours change manners..
487. Hope is a good breakfast, but a bad supper.
488. Hope is the poor man’s bread.
489. Hunger breaks stone walls.
490. Hunger finds no fault with cookery.
491. Hunger is the best sauce.
492. Hungry bellies have no ears.
493. Idle folks lack no excuses.
494. Idleness is the mother of all evil.
495. Idleness rusts the mind.
496. If an hole (donkey) bray at you, don’t bray at him.
497. If ifs and ans were pots and pans…
498. If my aunt had been a man, she’d have been my uncle.
499. If the blind lead the blind, both shall fall into the ditch..
500. If the sky falls, we shall catch larks.
501. If there were no clouds, we should not enjoy the sun.
502. If things were to be done twice all would be wise.
503. If we can’t as we would, we must do as we can.
504. If wishes were horses, beggars might ride.
505. If you agree to carry the calf, they’ll make you carry the cow.
506. If you cannot bite, never show your teeth.
507. If you cannot have the best, make the best of what you have.
508. If you dance you must pay the fiddler.
509. If you laugh before breakfast you’ll cry before supper.
510. If you run after two hares, you will catch neither.
511. If you sell the cow, you sell her milk too.
512. If you throw mud enough, some of it will stick.
513. If you try to please all you will please none.
514. If you want a thing well done, do it yourself.
515. Ill-gotten gains never prosper.
516. Ill-gotten, ill-spent.
517. In every beginning think of the end.
518. In for a penny, in for a pound.
519. In the country of the blind one-eyed man is a king.
520. In the end things will mend.
521. In the evening one may praise the day.
522. Iron hand (fist) in a velvet glove.
523. It is a good horse that never stumbles.
524. It is a long lane that has no turning.
525. It is a poor mouse that has only one hole.
526. It is an ill bird that fouls its own nest.
527. It is an ill wind that blows nobody good.
528. It is a silly fish, that is caught twice with the same bait.
529. It is easy to swim if another holds up your chin (head).
530. It is enough to make a cat laugh.
531. It is good fishing in troubled waters.
532. It is never too late to learn.
533. It is no use crying over spilt milk.
534. It is the first step that costs.
535. It never rains but it pours.
536. It’s as broad as it’s long.
537. It’s no use pumping a dry well.
538. It’s one thing to flourish and another to fight.
539. It takes all sorts to make a world.
540. Jackdaw in peacock’s feathers.
541. Jest with an hole and he will flap you in the face with his tail.
542. Judge not of men and things at first sight.
543. Just as the twig is bent, the tree is inclined.
544. Keep a thing seven years and you will find a use for it.
545. Keep your mouth shut and your ears open.
546. Keep your mouth shut and your eyes open.
547. Last, but not least.
548. Laws catch flies, but let hornets go free.
549. Learn to creep before you leap.
550. Learn to say before you sing.
551. Learn wisdom by the follies of others.
552. Least said, soonest mended.
553.. Leaves without figs.
554. Let bygones be bygones.
555. Let every man praise the bridge he goes over.
556. Let sleeping dogs lie.
557. Let well (enough) alone.
558. Liars need good memories.
559. Lies have short legs.
560. Life is but a span.
561. Life is not a bed of roses.
562. Life is not all cakes and ale (beer and skittles).
563. Like a cat on hot bricks.
564. Like a needle in a haystack.
565. Like begets like.
566. Like cures like.
567. Like father, like son.
568. Like draws to like.
569. Like master, like man.
570. Like mother, like daughter.
571. Like parents, like children.
572. Like priest, like people.
573. Like teacher, like pupil.
574. Little chips light great fires.
575. Little knowledge is a dangerous thing.
576.. Little pigeons can carry great messages.
577. Little pitchers have long ears.
578. Little strokes fell great oaks.
579. Little thieves are hanged, but great ones escape.
580. Little things amuse little minds.
581. Live and learn.
582. Live and let live.
583. Live not to eat, but eat to live.
584. Long absent, soon forgotten.
585. Look before you leap.
586. Look before you leap, but having leapt never look back.
587. Lookers-on see more than players.
588. Lord (God, Heaven) helps those (them) who help themselves.
589. Lost time is never found again.
590. Love cannot be forced.
591. Love in a cottage.
592. Love is blind, as well as hatred.
593. Love me, love my dog.
594. Love will creep where it may not go.
595. Make haste slowly.
596. Make hay while the sun shines.
597. Make or mar.
598. Man proposes but God disposes.
599. Many a fine dish has nothing on it.
600. Many a good cow has a bad calf.
601. Many a good father has but a bad son.
602. Many a little makes a mickle.
603. Many a true word is spoken in jest.
604. Many hands make light work.
605. Many men, many minds.
606. Many words hurt more than swords.
607. Many words will not fill a bushel.
608. Marriages are made in heaven.
609. Measure for measure.
610. Measure thrice and cut once.
611. Men may meet but mountains never.
612. Mend or end (end or mend).
613. Might goes before right.
614. Misfortunes never come alone (singly).
615. Misfortunes tell us what fortune is.
616. Money begets money.
617. Money has no smell.
618. Money is a good servant but a bad master.
619. Money often unmakes the men who make it.
620. Money spent on the brain is never spent in vain.
621. More haste, less speed.
622. Much ado about nothing.
623. Much will have more.
624. Muck and money go together.
625. Murder will out.
626. My house is my castle.
627. Name not a rope in his house that was hanged.
628. Necessity is the mother of invention.
629. Necessity knows no law.
630. Neck or nothing.
631. Need makes the old wife trot.
632. Needs must when the devil drives.
633. Neither fish nor flesh.
634. Neither here nor there.
635. Neither rhyme nor reason.
636. Never cackle till your egg is laid.
637. Never cast dirt into that fountain of which you have sometime drunk.
638. Never do things by halves.
639. Never fry a fish till it’s caught.
640. Never offer to teach fish to swim.
641. Never put off till tomorrow what you can do (can be done) today.
642. Never quit certainty for hope.
643. Never too much of a good thing.
644. Never try to prove what nobody doubts.
645. Never write what you dare not sign.
646. New brooms sweep clean.
647. New lords, new laws.
648. Nightingales will not sing in a cage.
649. No flying from fate.
650. No garden without its weeds.
651.. No great loss without some small gain.
652. No herb will cure love.
653. No joy without alloy.
654. No living man all things can.
655. No longer pipe, no longer dance.
656. No man is wise at all times.
657. No man loves his fetters, be they made of gold.
658. No news (is) good news.
659. No pains, no gains.
660. No song, no supper.
661. No sweet without (some) sweat.
662. No wisdom like silence.
663. None but the brave deserve the fair.
664. None so blind as those who won’t see..
665. None so deaf as those that won’t hear.
666. Nothing comes out of the sack but what was in it.
667. Nothing is impossible to a willing heart.
668. Nothing must be done hastily but killing of fleas.
669. Nothing so bad, as not to be good for something.
670. Nothing succeeds like success.
671. Nothing venture, nothing have.
672. Oaks may fall when reeds stand the storm.
673. Of two evils choose the least.
674. Old birds are not caught with chaff.
675. Old friends and old wine are best.
676. On Shank’s mare.
677. Once bitten, twice shy.
678. Once is no rule (custom).
679. One beats the bush, and another catches the bird.
680. One chick keeps a hen busy.
681. One drop of poison infects the whole tun of wine.
682. One fire drives out another.
683. One good turn deserves another.
684. One law for the rich, and another for the poor.
685. One lie makes many.
686. One link broken, the whole chain is broken.
687. One man, no man.
688. One man’s meat is another man’s poison.
689. One scabby sheep will mar a whole flock.
690. One swallow does not make a summer.
691. One today is worth two tomorrow.
692. Open not your door when the devil knocks.
693. Opinions differ.
694. Opportunity makes the thief.
695. Out of sight, out of mind.
696. Out of the frying-pan into the fire.
697. Packed like herrings.
698. Patience is a plaster for all sores.
699. Penny-wise and pound-foolish.
700. Pleasure has a sting in its tail.
701. Plenty is no plague.
702. Politeness costs little (nothing), but yields much.
703. Poverty is no sin.
704. Poverty is not a shame, but the being ashamed of it is.
705. Practice what you preach.
706. Praise is not pudding.
707. Pride goes before a fall.
708. Procrastination is the thief of time.
709. Promise is debt.
710. Promise little, but do much.
711. Prosperity makes friends, and adversity tries them.
712. Put not your hand between the bark and the tree.
713. Rain at seven, fine at eleven.
714. Rats desert a sinking ship.
715. Repentance is good, but innocence is better.
716. Respect yourself, or no one else will respect you.
717. Roll my log and I will roll yours.
718. Rome was not built in a day.
719. Salt water and absence wash away love.
720. Saying and doing are two things.
721. Score twice before you cut once.
722. Scornful dogs will eat dirty puddings.
723. Scratch my back and I’ll scratch yours.
724. Self done is soon done.
725. Self done is well done.
726. Self is a bad counselor.
727. Self-praise is no recommendation.
728. Set a beggar on horseback and he’ll ride to the devil.
729. Set a thief to catch a thief.
730. Shallow streams make most din.
731. Short debts (accounts) make long friends.
732. Silence gives consent.
733. Since Adam was a boy.
734. Sink or swim!
735. Six of one and half a dozen of the other.
736. Slow and steady wins the race.
737. Slow but sure.
738. Small rain lays great dust.
739. So many countries, so many customs.
740. So many men, so many minds.
741. Soft fire makes sweet malt.
742. Something is rotten in the state of Denmark .
743. Soon learnt, soon forgotten.
744. Soon ripe, soon rotten.
745. Speak (talk) of the devil and he will appear (is sure to appear).
746. Speech is silver but silence is gold.
747. Standers-by see more than gamesters.
748. Still waters run deep.
749. Stolen pleasures are sweetest.
750. Stretch your arm no further than your sleeve will reach.
751. Stretch your legs according to the coverlet.
752. Strike while the iron is hot.
753. Stuff today and starve tomorrow.
754. Success is never blamed.
755. Such carpenters, such chips.
756. Sweep before your own door.
757. Take care of the pence and the pounds will take care of themselves.
758. Take us as you find us.
759. Tarred with the same brush.
760. Tastes differ.
761. Tell that to the marines.
762. That cock won’t fight.
763. That which one least anticipates soonest comes to pass.
764. That’s a horse of another colour.
765. That’s where the shoe pinches!
766. The beggar may sing before the thief (before a footpad).
767. The best fish smell when they are three days old.
768. The best fish swim near the bottom.
769. The best is oftentimes the enemy of the good.
770. The busiest man finds the most leisure.
771. The camel going to seek horns lost his ears.
772. The cap fits.
773. The cask savours of the first fill.
774. The cat shuts its eyes when stealing cream.
775. The cat would eat fish and would not wet her paws.
776. The chain is no stronger than its weakest link.
777. The cobbler should stick to his last.
778. The cobbler’s wife is the worst shod.
779. The darkest hour is that before the dawn.
780. The darkest place is under the candlestick.
781. The devil is not so black as he is painted.
782. The devil knows many things because he is old.
783. The devil lurks behind the cross.
784. The devil rebuking sin.
785. The dogs bark, but the caravan goes on.
786. The Dutch have taken Holland !
787. The early bird catches the worm.
788. The end crowns the work.
789. The end justifies the means.
790. The evils we bring on ourselves are hardest to bear.
791. The exception proves the rule.
792. The face is the index of the mind.
793.. The falling out of lovers is the renewing of love.
794. The fat is in the fire.
795. The first blow is half the battle.
796. The furthest way about is the nearest way home.
797. The game is not worth the candle..
798. The heart that once truly loves never forgets.
799. The higher the ape goes, the more he shows his tail.
800. The last drop makes the cup run over.
801. The last straw breaks the camel’s back.
802. The leopard cannot change its spots.
803. The longest day has an end.
804. The mill cannot grind with the water that is past.
805. The moon does not heed the barking of dogs.
806. The more haste, the less speed.
807. The more the merrier.
808. The morning sun never lasts a day.
809. The mountain has brought forth a mouse.
810. The nearer the bone, the sweeter the flesh.
811. The pitcher goes often to the well but is broken at last.
812. The pot calls the kettle black.
813. The proof of the pudding is in the eating.
814. The receiver is as bad as the thief.
815. The remedy is worse than the disease.
816. The rotten apple injures its neighbours.
817. The scalded dog fears cold water.
818. The tailor makes the man.
819. The tongue of idle persons is never idle.
820. The voice of one man is the voice of no one.
821. The way (the road) to hell is paved with good intentions.
822. The wind cannot be caught in a net.
823. The work shows the workman.
824. There are lees to every wine.
825. There are more ways to the wood than one.
826. There is a place for everything, and everything in its place.
827. There is more than one way to kill a cat.
828. There is no fire without smoke.
829. There is no place like home.
830. There is no rose without a thorn.
831. There is no rule without an exception.
832. There is no smoke without fire.
833. There’s many a slip ‘tween (== between) the cup and the lip.
834. There’s no use crying over split milk.
835. They are hand and glove.
836. They must hunger in winter that will not work in summer.
837. Things past cannot be recalled.
838. Think today and speak tomorrow.
839. Those who live in glass houses should not throw stones.
840. Time and tide wait for no man.
841. Time cures all things.
842. Time is money.
843. Time is the great healer.
844. Time works wonders.
845. To add fuel (oil) to the fire (flames).
846. To angle with a silver hook.
847. To be born with a silver spoon in one’s mouth.
848. To be head over ears in debt.
849. To be in one’s birthday suit.
850. To be up to the ears in love.
851. To be wise behind the hand.
852. To beat about the bush.
853. To beat the air.
854. To bring grist to somebody’s mill.
855. To build a fire under oneself.
856. To buy a pig in a poke.
857. To call a spade a spade.
858. To call off the dogs.
859. To carry coals to Newcastle.
860. To cast pearls before swine.
861. To cast prudence to the winds.
862. To come away none the wiser.
863. To come off cheap.
864. To come off with a whole skin.
865. To come off with flying colours.
866. To come out dry.
867. To come out with clean hands.
868. To cook a hare before catching him.
869. To cry with one eye and laugh with the other.
870. To cut one’s throat with a feather.
871. To draw (pull) in one’s horns.
872. To drop a bucket into an empty well.
873. To draw water in a sieve.
874. To eat the calf in the cow’s belly.
875. To err is human.
876. To fiddle while Rome is burning.
877. To fight with one’s own shadow.
878. To find a mare’s nest.
879. To fish in troubled waters.
880. To fit like a glove.
881. To flog a dead horse.
882. To get out of bed on the wrong side.
883. To give a lark to catch a kite.
884. To go for wool and come home shorn.
885. To go through fire and water (through thick and thin).
886. To have a finger in the pie.
887. To have rats in the attic.
888. To hit the nail on the head.
889. To kick against the pricks.
890. To kill two birds with one stone.
891. To know everything is to know nothing.
892. To know on which side one’s bread is buttered.
893. To know what’s what.
894. To lay by for a rainy day.
895. To live from hand to mouth.
896. To lock the stable-door after the horse is stolen.
897. To look for a needle in a haystack.
898. To love somebody (something) as the devil loves holy water.
899. To make a mountain out of a molehill.
900. To make both ends meet.
901. To make the cup run over.
902. To make (to turn) the air blue.
903. To measure another man’s foot by one’s own last.
904. To measure other people’s corn by one’s own bushel.
905. To pay one back in one’s own coin.
906. To plough the sand.
907. To pour water into a sieve.
908. To pull the chestnuts out of the fire for somebody.
909. To pull the devil by the tail.
910. To put a spoke in somebody’s wheel.
911. To put off till Doomsday.
912. To put (set) the cart before the horse.
913. To rob one’s belly to cover one’s back.
914. To roll in money.
915. To run with the hare and hunt with the hounds.
916. To save one’s bacon.
917. To send (carry) owls to Athens .
918. To set the wolf to keep the sheep.
919. To stick to somebody like a leech.
920. To strain at a gnat and swallow a camel.
921. To take counsel of one’s pillow.
922. To take the bull by the horns.
923. To teach the dog to bark.
924. To tell tales out of school.
925. To throw a stone in one’s own garden.
926. To throw dust in somebody’s eyes.
927. To throw straws against the wind.
928. To treat somebody with a dose of his own medicine.
929. To use a steam-hammer to crack nuts.
930. To wash one’s dirty linen in public.
931. To wear one’s heart upon one’s sleeve.
932. To weep over an onion.
933. To work with the left hand.
934. Tomorrow come never.
935. Too many cooks spoil the broth.
936. Too much knowledge makes the head bald.
937. Too much of a good thing is good for nothing.
938. Too much water drowned the miller .
939. Too swift arrives as tardy as too slow.
940. True blue will never stain.
941. True coral needs no painter’s brush.
942. Truth comes out of the mouths of babes and sucklings.
943. Truth is stranger than fiction.
944. Truth lies at the bottom of a well.
945. Two blacks do not make a white.
946. Two heads are better than one.
947. Two is company, but three is none.
948. Velvet paws hide sharp claws.
949. Virtue is its own reward.
950. Wait for the cat to jump.
951. Walls have ears.
952. Wash your dirty linen at home.
953. Waste not, want not.
954. We know not what is good until we have lost it.
955. We never know the value of water till the well is dry.
956. We shall see what we shall see.
957. We soon believe what we desire.
958. Wealth is nothing without health.
959. Well begun is half done.
960. What can’t be cured, must be endured.
961. What is bred in the bone will not go out of the flesh.
962. What is done by night appears by day.
963. What is done cannot be undone.
964. What is got over the devil’s back is spent under his belly.
965. What is lost is lost.
966. What is sauce for the goose is sauce for the gander.
967. What is worth doing at alt is worth doing well.
968. What must be, must be.
969. What the heart thinks the tongue speaks.
970. What we do willingly is easy.
971. When angry, count a hundred.
972. When at Rome, do as the Romans do.
973. When children stand quiet, they have done some harm.
974. When flatterers meet, the devil goes to dinner.
975. When guns speak it is too late to argue.
976. When pigs fly.
977. When Queen Anne was alive.
978. When the cat is away, the mice will play.
979. When the devil is blind.
980. When the fox preaches, take care of your geese.
981. When the pinch comes, you remember the old shoe.
982. When three know it, alt know it.
983. When wine is in wit is out.
984. Where there’s a will, there’s a way.
985. While the grass grows the horse starves.
986. While there is life there is hope.
987. Who breaks, pays.
988. Who has never tasted bitter, knows not what is sweet.
989. Who keeps company with the wolf, will learn to howl.
990. Wise after the event.
991. With time and patience the leaf of the mulberry becomes satin.
992. Words pay no debts.
993. You can take a horse to the water but you cannot make him drink.
994. You cannot eat your cake and have it.
995. You cannot flay the same ox twice.
996. You cannot judge a tree by it bark.
997. You cannot teach old dogs new tricks.
998. You cannot wash charcoal white.
999. You made your bed, now lie in it.
1000. Zeal without knowledge is a runaway horse.
Posted by dhavalrajgeera on October 07, 2011 03:00 PM· permalink
કવિ, સંગીત – અવિનાશ વ્યાસ
સ્વર – રાસબિહારી અને વિભા દેસાઇ
http://www.4shared.com/embed/827331198/4fec0dac
સારું આકાશ એક હીંડોળાને ખાટ
એમાં ઝૂલે મારી જગદંબા માત
હીંડોળાને ખાટ.
દસે દિશાએ એનો હીંચકો રે ઝૂલતો,
એનું રૂપ છે અનુપ તો વિરાટ
હીંડોળાને ખાટ.
હીંડોળાને ખાટ.
Thanks to Abhishek….
Read more: અભિષેક: સારું આકાશ એક હીંડોળાને ખાટ – અવિનાશ વ્યાસ http://www.krutesh.info/2011/10/blog-post_07.html#ixzz1a6fgTzdC
Posted by dhavalrajgeera on October 07, 2011 02:38 PM· permalink
સાભાર – શ્રી. હેતલ મહેતા, સુરત
Posted by સુરેશ on October 07, 2011 01:18 PM· permalink
A charismatic man, others inspired,
Apple went down,when he was fired,
A Job-less company got very tired,
Apple shot up as Jobs was rehired.
World corporations were pissed,
Now a visionary will be missed,
Beat Microsoft, and was even,
Jobs is mourned, is in Heaven.
Apple product is in great demand,
By the gadget nerds in command,
With many Apple stores at hand,
The users form a world wide band.
Changed way to listen to music,
I-pod changed the music industry,
Time and time again with magic,
Changed way of user technology
World over young want i-phone/i-pad,
3 years back got an i-phone,am glad,
With Steve Jobs gone,I feel very sad,
People using i-magic, won’t be mad.
“Apple is about people, who think
outside the box”, and don’t shrink,
Said Jobs at the Stanford graduation,
Inspired students with his persuasion.
Thanks to Steve Jobs for his legacy,
Changed a world with his prophecy,
Brought many people together as one,
To live in love and peace under the Sun !
Jai Rangappa
10-5-11 – Steve Jobs passed away
Bowie,MD
Posted by dhavalrajgeera on October 07, 2011 01:11 PM· permalink
* ઘણાં બધાંએ ટ્વિટર પર આ નવું યુઝરનેમ જોઈને પૂછ્યું કે આ 0x1f1f શું છે? જવાબ છે – મને પણ ખબર નથી. લાંબો જવાબ છે – વધારે પડતા, જુદાં-જુદાં યુઝરનેમથી હું કંટાળ્યો હતો અને બધી જગ્યાએ સમાન યુઝરનેમ મેળવવું હોય તો કંઈક હટકે નામ રાખવું પડે. હેક્સ કોડ બિચારા કોમ્પ્યુટર વાળાઓને બહુ ગમે એટલે પછી આ નામ રાખવામાં આવ્યું. ટ્વિટર, આઈડેન્ટી.કા, ડેઈલીમાઈલ અને મારો અંગ્રેજી બ્લોગ હવે આ નામે ઓળખાશે. ફ્લિકર, લાસ્ટ.એફએમને બાય-બાય કહેવામાં આવ્યું છે (એક કારણ એ કે આ બન્ને યુઝરનેમ બદલવાની સગવડ આપતા નથી). મારું જીમેલ ઈમેલ પણ આ નામે છે, ત્યાં ઈમેલ કરશો તો મને વધુ ગમશે
અપડેટ: ફેસબુકને પણ ફાઈનલ ધક્કો મારવામાં આવ્યો છે. (હાલપૂરતો મોકૂફ..)
Posted by Kartik on October 07, 2011 06:09 AM· permalink
અટપટો રસ્તો હશે તો ચાલશે, ભોમિયો સાચો હશે તો ચાલશે. જે બતાવે, હોય કેવળ સત્ય તો, આયનો નાનો હશે તો ચાલશે. પર્ણ લીલું હોય કે પીળું, ફકત, ડાળથી નાતો હશે તો ચાલશે. સહેજપણ હો છાંયડાની શક્યતા, માર્ગમાં તડકો...
Read more on the blog.
Posted by વિવેક on October 07, 2011 05:21 AM· permalink
મૈં જિમ્મદાર નહીં હૂઁ
કિસી ભી તરહ કે ઘોટાલે કા
ઘોટાલા કરને વાલોં સે ઇસ્તીફા મૉંગના તો દૂર
મૈં ઘોટાલે કો ઘોટાલે કહને કા ભી જિમ્મેદાર નહીં હૂઁ
મૈં જિમ્મેદાર નહીં હૂઁ
મેરી નાક કે નીચે રિશ્વત લેતે કર્મચારિયોં કા
મેરે સંસ્થાન કે ઘાટે મેં ચલને કા
યા ઉસકે ઠપ્પ પડ જાને કા
મૈં કિસી ભી ગાડી કે ચલને યા
ચલતે-ચલતે યા ખડે-ખડે હી પલટ જાને
કા જિમ્મેદાર નહીં હૂઁ
મૈં જિમ્મેદાર નહીં હૂઁ
અસ્પતાલ મેં મરીજોં કો દવાઇયૉં ખાના ઉપલબ્ધ ન હોને કા
મરીજોં કો ભર્તી ન કિએ જાને યા ઇસ વજહ સે ઉનકે
અસ્પતાલ કે બાહર હી દમ તોડ દિએ જાને કા
કિસી ભી તરહ કી ગંદગી કા
મૈં જિમ્મેદાર નહીં હૂઁ
સડક પર તડપતે હુએ આદમી કી મદદ ન કરને કા
અપને પુલિસિયા ડંડે કો કાબૂ મેં ન રખને કા
વક્ત પર થોડી અતિરિક્ત ફુર્તી ન દિખાને ઔર
કમજોર લોગોં કો ઇંસાન ન સમઝને કા ભી
મૈં જિમ્મેદાર નહીં હૂઁ
મૈં જિમ્મેદાર નહીં હૂઁ હિન્દી બ્લૉગિંગ મેં
વિજ્ઞાન શોધ તકનીકી લેખન કી કમી કા
ચિકિત્સા સંબંધી બ્લૉગોં કા
ઇસ તરહ કે સાઝા પ્રયાસોં કે ન હોને કા
મૈં ઇસ દેશ કી સરકાર ચુનને કા ભી
જિમ્મેદાર નહીં હૂઁ
ન હી અપરાધિયોં, વ્યાપારિયોં, નૌંટંકીબાજોં
કો જિતાકર સંસદ મેં ભેજને કા
મૈં અપને ઘર કી સામને વાલી સડક સે લેકર
ઇસ દેશ મેં ફૈલી હુઈ
કિસી ભી તરહ કી ગંદગી કા જિમ્મેદાર નહીં હૂઁ
મૈં પ્રધનમંત્રી હૂઁ પુલિસ વાલા
રેલમંત્રી યા ડૉક્ટર ઇંજીનિયર ટેક્નોક્રેટ હૂઁ
મૈ આમ આદમી હૂઁ
મૈં વહ સબ હૂઁ જિસકે લિએ મૈં જિમ્મેદાર નહીં હૂઁ
ઇસીલિએ મૈં ઉન સબ બાતોં કો લિખને કા જિમ્મેદાર નહીં હૂઁ
જિનકા મૈં જિમ્મેદાર નહીં હૂઁ
Posted by dhavalrajgeera on October 07, 2011 02:04 AM· permalink
જય વિજયા દશમી…મંગલ મુર્હૂત
આસુરી શક્તિઓનો વિધ્વંસ ને માનવીય સંસ્કૃતિનો જયઘોષ. ભારત ભોમની સરયુ નદીને તીરે અયોધ્યા નગરીમાં માતા કૌશલ્યા ને રઘુકુળના રાજન દશરથરાયના રાજકુળમાં ત્રિલોકનાથ લોકકલ્યાણ માટે અવતર્યા.
વિજયા દશમીએ..
આજે મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું
મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું…
રૂપ રૂપલીયો ચાંદલીયો હરખે,
અવધપૂરીને દ્વારે,
જનજન ઉરે ગુંજે આજે
થાશે યુગયુગનું અજવાળું.….મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું
માત કૌશલ્યા દશરથ રાજન
અંતર સુખડાં માણે
ભારત ભોમના ભાગ્ય ખૂલ્યા
પામી ભવભવનું નગદ નાણું..….મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું
દૈવ કૃપાએ ગગન ગાજે
સુંદર રામસીતાની જોડી
જનકપૂરીમાં મંગલ ઉત્સવ
ધરે આજ ધનુષ રામજી હાથું……મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું
ધર્મ ધારક વીર ઉધ્ધારક
વનવાસીને વહાલા
વચન પાલક થયા પુરુષોત્તમ
કીધું રાજધર્મનું રખવાળું……..મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું
ભક્તો કાજે વનમાં ભમી
આવ્યા માત શબરીને દ્વારે
લખણ હનુમંત વાનર સેના
હરખે રામસેતુએ સુગ્રીવ સુજાણું…..મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું
ભૂલ્યો રાવણ છક્યો મદહોશે
શ્રી રામે કીધા ધનુષ ટંકારા
આસુરી વૃત્તિઓ સંહારી
દીધા વિભિષણને સ્વરાજુ
વિજયા દશમીનું આ મંગલ ટાણું …..મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું
રામ તમારું નામ રોકડું નાણું
છે અમર પદ દાતા એ જાણું
મારે ગાવું રામ નામનું ગાણું.
-રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’
Posted by Dilip Patel on October 07, 2011 12:37 AM· permalink
Posted by dhavalrajgeera on October 06, 2011 11:28 PM· permalink
નામ ગુણવંત ઉપાધ્યાય જન્મ ૯ મે ૧૯૪૯ ; ખાંભા – જિ. અમરેલી કુટુંબ પિતા – રામશંકર ઉપાધ્યાય માતા – કંચનબહેન ઉપાધ્યાય પત્ની – ઊર્મિલા ઉપાધ્યાય (લગ્ન – ઇસ ૧૯૭૨) અભ્યાસ પીસીએ, FWAI – ચેન્નાઇ વ્યવસાય દૂરસંચાર કર્મચારી પુરસ્કાર બાબુભાઇ પટેલ … Continue reading ![]()
Posted by કૃતેશ on October 06, 2011 11:00 PM· permalink
શબ્દથી મન મોકળું થઈ જાય ત્યારે આવજે, મૌન જયારે તારાથી સહેવાય ત્યારે આવજે. હમણા તો તું વ્યસ્ત છે પ્રતિબિંબના શૃંગારમાં, આઈનો જોઈ તને તરડાય ત્યારે આવજે. તારી માફક સ્વસ્થ રહેવા હું કરીશ કોશિશ જરૂર, પણ એ...
Read more on the blog.
Posted by ઊર્મિ on October 06, 2011 04:48 PM· permalink
http://www.festivalsofindia.in/dussehra/
This celebration starts from Navratri and ends with the tenth day festival of “Dussehra”. Navratri and Dussehra is celebrated throughout the country at the same time, with varying rituals, but with greatenthusiasm and energy as it marks the end of scorching summer and the start of winter season.
The tenth day after Navratri is called Dussehra, on which number of fairs are organized throughout the northern India, burning effigies of Ravana.It is also called “Vijayadashmi” as this day marks the victory of Lord Rama over Ravana. VijayaDashami is considered to be an auspicious day for the Indian householder, on which he worships, protects and preserves ‘Shakti’ (power). According to Scriptures, by worshipping the ‘Shakti’ on these nine-days the householders attain the threefold power i.e. physical, mental and spiritual, which helps him to progress in life without any difficulty.
The ‘Ramlila’ – an enactment of the life of Lord Rama, is held during the nine days preceding Dussehra. On the tenth day (Dussehra or Vijay Dasami), larger than life effigies of Ravana, his son and brother – Meghnadh and Kumbhakarna are set to fire.
The theatrical enactment of this dramatic encounter is held throughout the country in which every section of people participates enthusiastically.
In burning the effigies the people are asked to burn the evil within them, and thus follow the path of truth and goodness, bearing in mind the instance of Ravana, who despite all his might and majesty was destroyed for his evil ways.
Leg
Dussehra is also known as Vijaya Dasami, because of the victory of Ram over Ravana. On this day in Satya Yug, Ram (the eighth incarnation ofLord Vishnu), killed the great demon and king of Lanka, Ravana.
Puranas also opined that in this day warrior Goddess Durga defeated and killed the buffalo demon Mahishasura.
When is Dussehra?
Dussehra is the last day of Navratri; it falls on the 10th day of the waxing moon during the Hindu month of Ashvin (around September or October).
Posted by dhavalrajgeera on October 06, 2011 01:40 PM· permalink
દશેરાના દિવસે હાસ્ય દરબાર
WE ARE STILL WITH YOU.
FIVE YEARS COMPLICATED ON OCTOBER 2nd.
SIXTH YEAR AND RUNNING….AND WILL KEEP
RUNNING.
TODAY IS DASHERA….OUR INDIAN BIRTHDAY..
WE ARE AS A TEAM AND SUPPORT OF SURFERS STILL ON
THE ROAD RUNNING……
AND HOPEFULLY KEEP GOING…..
THANKS TO ALL
CONTRIBUTORS, BLOGGERS AND SURFERS
http://dhavalrajgeera.wordpress.com/2006/10/06/%E0%AA%85%E0%AA%A1%E0%AA%A7%E0%AB%8B-%E0%AA%B9%E0%AB%8B%E0%AA%B0%E0%AB%8D%E0%AA%B8-%E0%AA%AA%E0%AA%BE%E0%AA%B5%E0%AA%B0/#comments
“DHAVALRAJGEERA”
EDITOR
HASYDARBAR
Posted by dhavalrajgeera on October 06, 2011 01:23 PM· permalink
* ખેર, સ્ટિવ જોબ્સે તો આપણને iBye કીધું, પણ તેના જીવન, કર્મો અને એપલ કંપનીમાંથી શીખવા જેવી ૧૦ વસ્તુઓ મેં અત્યાર સુધીના અવલોકન, નિરીક્ષણ, લોકો સાથેની વાત-ચીત અને એપલની પ્રોડક્ટ રજૂઆત વગેરેમાંથી તારવી છે.
૧. જ્યાં સુધી તમારી સંપૂર્ણ પ્રોડક્ટ ના બની જાય ત્યાં સુધી તેની વાતો ન ફેલાવો. ફલાણી વસ્તુ અને આવતા વર્ષના પ્રથમ સપ્તાહમાં રજૂ કરશો – આ તદ્ન બેકાર માર્કેટિંગ છે. એપલ પાસેથી હજીયે કંપનીઓ શીખતી નથી અને સરવાળે નિષ્ફળ જાય છે.
૨. મોટાભાગે નકલમાં અક્કલ હોતી નથી. દા.ત. બ્લેકબેરી પ્લેબુક, સેમસંગ ગેલેક્સી ટેબ ૭ ઈંચ (૧૦ ઈંચ વાળા ટેબ્લેટની સ્ટોરી અલગ છે).
૩. ગુણવત્તા એ સૌથી મોટી વસ્તુ છે, ભલે તમારી પ્રોડક્ટ લેટેસ્ટ ન હોય.
૪. જીવનમાં એકવાર નિષ્ફળ જવું જોઈએ. એટલે, સફળ થાવ ત્યારે તમને એ વસ્તુ યાદ આવે.
૫. પ્રેઝન્ટેશન કરતાં એપલ કંપની પાસેથી શિખવું.
૬. ટેકનિકલ પાસાં કરતાં માર્કેટિંગ પાસાંથી લોકો વધુ ભોળવાય છે.
૭. સરપ્રાઈઝ આપવું.
૮. આગળ કહ્યું તેમ ગુણવત્તા સામે ભાવમાં પણ કોમ્પ્રોમાઈઝ ન કરવું. એપલનાં અહીંના સ્ટોરમાં લેવા કરતાં વિન્ડો શોપિંગ વધુ થાય છે (એમાં મારોય સમાવેશ થાય છે).
૯. જૂની ટેકનોલોજી ફેંકી દેવામાં અગ્રેસર બનવું (ફ્લોપી, સીડી-રોમ અને કદાચ ફાયરવાયર લાવવા અને લઈ જવા બેમાં એપલનો હાથ છે
)
૧૦. એપલ કંપની જોકે થોડા વર્ષોથી માર્કેટિંગ પર વધુ અને ટેકનિકલ એક્સલન્સ ઓછું ધ્યાન આપ્યું, પણ એપલના શરુઆતી વર્ષો હતા તેમ તેમણે એક એપલ કલ્ટ (cult) ઉભો કર્યો. આ કલ્ટ એ એપલની લોકપ્રિયતા માટે જવાબદાર ગણી શકાય. તમારી પ્રોડક્ટ એવી હોવી જોઈએ કે તેનો કલ્ટ તમારી પાછળ ગાંડો હોય.
એપલની ખરેખર જો સ્ટોરી વાંચવી હોય તો iWoz – Steve Wozniak વાંચવી.
Posted by Kartik on October 06, 2011 12:36 PM· permalink
માધવી – પપા હું હાર્ટની દાક્તર બનુ કે દાંતની ?
પપ્પા- દાંતની
માધવી – કેમ ?
પપ્પા - હાર્ટ એક છે ને દાંત બત્રીસ.
( મિત્ર રાજેશ તનસુખરાય ભટ્ટે – ઠે- દીવાન પરા -ભાવનગરે કહેલી એને કોણે કીધેલી તે ખબર નથી)
Posted by bharatpandya on October 06, 2011 04:34 AM· permalink
* આજનો દિવસ એમ તો રેગ્યુલર અપડેટ્સ પોસ્ટનો હતો પણ, સવારના પહોરમાં હજી ટી-શર્ટ પહેર્યા વગર ટોપલેસ ફરતા-ફરતા લેપટોપ ચાલુ કર્યું અને ટ્વિટર વગેરે જોતા ખબર પડી કે સ્ટિવ જોબ્સે દુનિયાને iBye-Bye કહ્યું છે.
You’ll be missed, Steve.
Posted by Kartik on October 06, 2011 04:16 AM· permalink
જ્ઞાન થાકી અજ્ઞાન જો લાધ્યું તેજ તજી અંધારું માગ્યું દંભ નો લીધો શ્વાસ મેં જયારે એક તણખલું હસવા લાગ્યું - મુસાફિર પાલનપુરી
Read more on the blog.
Posted by ધવલ on October 06, 2011 03:08 AM· permalink
આપત્તિઓ બે પ્રકારની હોય છે.. આપણા પર વરસેલું દુર્ભાગ્ય અને પડોશી પર વરસેલું સદભાગ્ય..
Posted by nilam doshi on October 06, 2011 01:27 AM· permalink
મારી શાસ્ત્રીય સંગીત પ્રત્યેની રૂચિ મને અલ્પેશભાઇ પાસેથી મળી, અને એમાં આ બંદિશનો ઘણો મોટો ફાળો..! ભાઇએ તબલા, વાંસળી કે સંતૂર સંભળાવેલા એ જલ્દી ગમી ગયેલા… Classical Vocal એટલા નો’તા ગમ્યા..! પણ ભાઇ સાથે આ બંદિશ ઘણીવાર સાંભળી.. અને જેમ જેમ સાંભળતી ગઇ, એમ એમ વધુ ગમતી ગઇ.. અને પછી તો બીજા પણ ઘણા Classical Vocals સાંભળ્યા.. પણ Pandit Rajan-Sajan Mishraના અવાજમાં આ ‘જય જય જય દુર્ગે માતા ભવાની…’ Its Special..!!
સ્વર – Pandit Rajan-Sajan Mishra

महिसासुर मर्दिनी
[See post to listen to audio]
Posted by Jayshree on October 06, 2011 01:26 AM· permalink
નામ જગદીશચંદ્ર શાંતિલાલ આચાર્ય ઉપનામ યોગેશ્વર જન્મ ૧૫ ઓગસ્ટ ૧૯૨૧ પ્રદાન ગુજરાતી અને સંસ્કૃત ભાષાના અભ્યાસી ઉત્તર વયે સાહિત્ય સર્જન કવિતા, નવલકથાઓ, નિબંધ, પ્રવાસ, ચરિત્ર વગેરે સાહિત્યસ્વરૂપમાં આશરે ૬૦ પુસ્તકોનું સર્જન રચનાઓ કથાકાવ્ય – કૃષ્ણ-રુક્મણિ કાવ્યસંગ્રહ – ગાંધીગૌરવ, દ્યુતિ, સાંઇ … Continue reading ![]()
Posted by કૃતેશ on October 05, 2011 11:10 PM· permalink
નામ દેવશંકર કા. મહેતા જન્મ ૧૬ જાન્યુઆરી ૧૯૧૬ ; ગુજરવદી – જિ. સુરેન્દ્રનગર અવસાન ૩૦ ઓક્ટોબર ૧૯૮૪ વ્યવસાય ખેતીવાડી, સાહિત્યસર્જન પ્રદાન કચ્છ અને સૌરાષ્ટ્રના ગ્રામીણ પ્રદેશ અને પ્રજાને કેન્દ્રવર્તી રાખીને અનેક નવલકથાનું સર્જન સામાન્ય મનુષ્યના ગુણાવગુણનું આલેખન રચનાઓ નવલકથાઓ – … Continue reading ![]()
Posted by કૃતેશ on October 05, 2011 11:00 PM· permalink
એક ગામ માં ઇલેક્ટ્રીસિટી
આવવાનું જાહેર થયું
ગામ માં આનંદ છવાઈ ગયો
લોકો નાચવા લાગ્યા
લોકો ની સાથે થોડા કુતરાઓ પણ
નાચતાતા
કોઈ એ કુતરા ને પુછ્યું :- તમારે
અજવાળું કે અંધારું શું ફરક
પડેછે ! તમે શું કામ નચો છો?
કુતરા એ જવાબ આપ્યો :- અમે લાઇટ
માટે નથી નાચતા પણ લાઇટ ની સાથે
થાંભલા આવશે ને ….~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ચારસોની ચોયણીને નવસોનું નાડુ,
હાલ ગોરી તને ગરબે રમાડુ :: બધિર
અમદાવાદી.. સંદેશમાં..
ધીંગાણાનો બૂંગિયો વાગે અને
શુરાઓને શૂર ચડે એમ અમિતાભ
બચ્ચનની કંપનીએ ગુજરાતી ફિલ્મ
બનાવવાનો ઈરાદો જાહેર કર્યો ને
અમારા બચ્ચન પ્રેમી બચ્ચુભા
ઉર્ફે બચ્ચનસિંહ બાપુને એકદમ જ
એક્ટિંગનું શુર ચડી ગયું!
પહેલાં તો એ એમના કેડિયું,
ચોયણી અને ભેટીયું ડ્રાય-ક્લીન
કરાવવા આપી આવ્યા. પછી અમિતાભની
જુદી જુદી ફિલ્મના ડાયલોગ ભેગા
કરીને એક ફિલ્મ લખી નાખી અને
એમના ચાકર મેરામણની સાથે
અમિતાભના ડાયલોગ પર રીહર્સલો
પણ ચાલુ કરી દીધા! આ બધું
સ્ક્રીન પર આવશે ત્યારે તો
જોવા- સાંભળવા મળશે જ પણ એ
પહેલાં એની એક ઈન્ની -મિન્ની
ઝલક પેશે ખિદમત હૈ….
ફિલ્મ: ચારસોની ચોયણીને
નવસોનું નાડું, હાલ ગોરી તને
ગરબે રમાડું!
કથા, પટકથા, સંવાદ: બચ્ચન સિંહ
બાપુ!
(બચ્ચુભા એ કયો ડાયલોગ ક્યાંથી
તફડાવ્યો છે એ ખબર પડે એ માટે
અસલ ડાયલોગ અહીં સાથે રાખ્યા
છે)
•અઇસે તો આદમી લાઈફ મેં દો હી ચ
ટાઈમ ભાગતા હૈ, ઓલિમ્પિકકા રેસ
હો યા પુલીસકા કેસ હો – અમર અકબર
એન્થની.
“મેરામણ, જીવતરમાં માણહને બે જ
કારણથી ભાગવું પડે – કુદરતનો
કોલ હોય કે બાયડીનો મિસ-કોલ
હોય”!
• હમ જહાં ખડે હોતે હૈ, લાઈન વહી
સે શુરુ હોતી હૈ – કાલીયા.
“મેરામણ, બાપુ લેનમાં હઉથી
આગળ્ય અને હંધાય ઈમની પાછળ્ય
હોય સે ઈમ અમથું નથ થાતું! ભળકડે
જાણ ભોજીયો ભ’ઈયેય ન હોય તાણ
બાપુ આઈ ન લેનમાં પેલ્લા ઉભા
ર’ઈ જાય સે”!
• ડોન જખમી હૈ તો ક્યા, ડોન ફિરભી
ડોન હૈ – ડોન.
“મેરામણ, બાપુ છોલાણા છે, મરાણા
નથ! રોવાનું બંધ કર્ય”.
• ડોનકા ઇન્તજાર તો ગ્યારહ
મુલ્કકી પુલીસ કર રહી હૈ – ડોન.
“અગિયાર અગિયાર ગામના લેણિયાત
બાપુનું પગેરું દાબે સે મેરામણ,
ભાગવા માટે ભુંઈ હુંહરું
ભોયરું ગોતવું પડશે”!
• ડોન કો પકડના મુશ્કિલ હી નહિ
નામુમકીન હૈ – ડોન.
“મેરામણ, ઈમ બાપુ આઉટ થાય એમ નથ,
આતો ઓલ્યા સપઈડા
‘ટેમ્પ્લીસ’માં આઉટ કરી જાય
સે”!
• ખુશ તો બહોત હોંગે તુમ! જો આજ
તક તુમ્હારે મંદિરકી સીડીયા તક
નહીં ચડા વો આજ તુહારે સામને
હાથ ફૈલાયે ખડા હૈ! – દિવાર.
“મોજ કર મેનેજર, જે માણહ
પાંચ-પાંચ વરહથી તારા
પહેલવાનોના હાથમાં નથ આવ્યો ઈ
આજ લોનનો હપ્તો રોકડમાં ભરવા
આઈવો સે! મોજ કર તું આજ”!
• અમાં મીલા લો હાથ, સિકંદરને
જિંદગીમે બહોત કમ લોગો સે હાથ
મિલાયા હૈ – મુકદ્દર કા સિકંદર.
“મેરામણ, આભડી જાય ઈ એરુ કહેવાય
અને ભાઈબંધને ભેરવે ઈ ભેરુ
કહેવાય. બાપુને ભેરુ ઓછા ને એરુ
ઝાઝા છે… આવ ભેરુડા, ભેટી પડ”!
• અગર કીસીને હિલને કી કોશિશ કી
તો ભુન કે રખદૂંગા – શોલે.
“આ ગધનાવ ને ભડાકે દેવાની ધમકી
તો દઈ દીધી, પણ આ બેનાળીની બે
ગોળિયુંથી બાવી જણા ને ઢાળું
ક્યમનો”?
• તુમ્હારા નામ ક્યા હૈ બસંતી –
શોલે.
“શું નામ રાઈખા સે સતી”?
• મૂછે હો તો નથ્થુલાલ જૈસી
વરના ન હો – શરાબી.
“મૂછોના માંડવાતો મરદના મોઢે
શોભે રાણી, ઘૂમટો તાણો તમારી
મુશ્યું દેખાય સે”!
• જીગરકા દર્દ કહીં ઉપર સે
માલુમ હોતા હૈ? – શરાબી.
“મેરામણ, દલડાના દર્દની
તપાશ્યના રૂપિયા આંઠસે થાય સે
મારા વાલા”!
• ન મૌત આતી હૈ ના તુમ આતી હો
લેકિન જોહરાબાઈ તુમ બહોત અચ્છા
ગાતી હો – મુકદ્દર કા સિકંદર.
“મેરામણ, આ જોહરા બાયે ગીત
ગાયું કે ગાળ્યું કાઢી ઈ ગધની
ખબર્ય નો પડી, પણ બોવ મજો આવી
ગ્યો”!
• જબતક બૈઠને કો કહા ન જાયે
શરાફત સે ખડે રહો – જંજીર.
“જોઇ ને બેહજે કોડા, ખુરશીનો
ટાંગો તૂટલો સે…”
•આજ ભી મૈ ફેંકે હુએ પૈસે નહીં
ઉઠાતા – દિવાર
“મેરામણ, રામ કે ભૂત”?
Posted by bharatpandya on October 05, 2011 04:13 AM· permalink
અથડાયા-કુટાયા મનજી, રહ્યા તોય રઘવાયા મનજી. સમજણ કાયમ હાથવગી પણ, જ્યાં ને ત્યાં સલવાયા મનજી. નહીં ઠામ ઠેકાણું તોયે, પાંચ મહીં પુછાયા મનજી. દુઃખમાં ડગલે પગલે સાથે, સુખ જોઈ સંતાયા મનજી. એ જ વાર કરતાતા...
Read more on the blog.
Posted by ધવલ on October 05, 2011 02:35 AM· permalink
Ya Devi Sarva Bhutesu Maa rupena samsthita I
Ya Devi Sarva Bhutesu Shakti rupena samsthita I
Ya Devi Sarva Bhutesu Buddhi rupena samsthita I
Ya Devi Sarva Bhutesu Laxmi rupena samsthita I
Namastasyai II Namastasyai II Namastasyai II
Namo Namah II
II Meaning of Devi Mantra II
To the Divine Goddess who resides in all existence in the form of universal mother
To the Divine Goddess who resides in all existence in the form of energy
To the Divine Goddess who resides in all existence in the form of intellegence
To the Divine Goddess who resides in all existence in the form of true wealth
We bow to her, we bow to her, continually we bow to her
http://www.indif.com/nri/mantras/devimantra.asp
Posted by dhavalrajgeera on October 04, 2011 01:01 PM· permalink

[See post to listen to audio]
Posted by Jayshree on October 04, 2011 09:46 AM· permalink
.. NGO હોય.
Posted by Kartik on October 04, 2011 04:56 AM· permalink
સખી, ચોમાસું આખું કોરું રહ્યું
હવે, ભાદરવે શું ભીંજાવું?
ભીતર છલકાતી નદીયુંના સમ
મારે, નીતર્યા નેણમાં જ ન્હાવું
હવે, ભાદરવે શું ભીંજાવું?
વરસાદી વાયરા આશા લઈ આવ્યા
આકાશે, ઘેરાયા વાદળ,
અષાઢી હેલીએ ઝંખના જગાડી
ઊગી હૈયે, મિલનની અટકળ.
એકે ન પળ લઈ આવી ભીનાશ,
સખી, કેમ કરી મનને મનાવું?
હવે, ભાદરવે શું ભીંજાવું?
શ્રાવણ તો વરસીને પાછો થયો
એના છંટાએ, અંગ અંગ દાઝ્યા,
ઝરમરમાં ઝુરી ઝુરી વિતાવી રાતો,
મેં, શમણાઓ આંસુમાં બાંધ્યા.
સોંસરવી, ઉતરી અજંપાની શૂળ
સખી, કોરા રહીને જ કરમાવું.
હવે, ભાદરવે શું ભીંજાવું?
- નીતિન વિ.મહેતા
Posted by Dilip Patel on October 04, 2011 01:54 AM· permalink
નિસાસાની લીપી લખવી સહેલી નથી.
જીવન જીવવાની માણસમાં કોઈ આશા ઓછી નથી.
ચીતરવા બેથી છું આજ આ આખા માણસને.
આ રહી પેન મારા હાથમાં પણ ચીતરવા જતાં માણસને
અક્ષરો પણ ધ્રુજે છે અને લખવા જતાં અક્ષરો માણસના નામના
લીસોટા ચિતરાય છે.
નથી વરતું અમરત્વ ફૂલને તો આ માણસની ક્યાં વાત કરું?
મને લાગે છે કે માણસ ખુદ એક નિસાસો છે.
સુખમાં પણ નિસાસો નાખતો માણસ દુઃખ શી રીતે ઝીલવાનો?
આખી ઝીંદગી રડતો માણસ દુઃખમાં શું હસવાનો?
અધુરું આયખું અને અધુરો માનવી,
નિસાસાની જિંદગી જીવતો માનવી,
આ માનવી મારે ચીતરવો શી રીતે ?
-પલ્લવી શાહ
Posted by Dilip Patel on October 04, 2011 01:25 AM· permalink
સામૂહિક અભિપ્રાયમાં અભિપ્રાય જેવું કશું હોતું નથી. ..માત્ર સામૂહિક જ હોય છે.
Posted by nilam doshi on October 04, 2011 01:24 AM· permalink
ગાંધી કેરી હાકલે ઉઠી હતી એક આંધી
દુનિયામાં આશ્ચર્ય કેવી લડત સાંધી
બ્રિટીશરો ને ભગાડવા જનતા જાગી
ફકીરના શબ્દે કેવી રાષ્ટ્રીયતા રાગી
ત્રણ અક્ષરનો એક જ શબ્દ આઝાદી
અહિંસાના મંત્રે બ્રિટીશરોની બરબાદી
ના અસ્ત્ર શસ્ત્ર જગ આકાશે ચર્ચા ભારી
વાહ ગાંધી તારી અડગતા ભાઈ ન્યારી
વિશ્વશાંતિનો સંદેશ છે જગને આભારી
જગ જુએ વાટ ક્યારે અવતરશો ફરી ?
“સ્વપ્ન” જેસરવાકર
Posted by Dilip Patel on October 04, 2011 01:13 AM· permalink
અહિંસાના ઓ મંદમંદ પવન તું,
થઈ ઝંઝાવાત જગે રમ્યો
વીર ગુર્જર બાળ ગાંધી મહા,
માનવતાનો પૂજારી થઈ ધસ્યો
વિશ્વ વંદ્ય ગાંધી….રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
છંદ-શાલિની
મા ગુર્જરી, ધન્ય તું છે સુભાગી
તારા ખોળે, પ્રગટ્યો વિશ્વ ગાંધી
દ્રવે હૈયાં, દૈન્ય નિસ્તેજ લોકો
દેખી દુઃખી, ભારતીની ગુલામી
અંગ્રેજોની, યાતના ત્રાહિમામા
છેડી ક્રાન્તિ, રાહ તારી અહિંસા
જાગ્યું જોશે, શૌર્ય તારી જ હાકે
આઝાદીની, ચાહ રેલાય આભે
ગાંધી મારો, શાન્ત વંટોળ ઘૂમે
ગર્જે છોડો, જાવ છે દેશ મારો
ઝંઝાવાતો, દે દુહાઈ જ પૂઠે
તોડી બેડી, રાષ્ટ્રપિતા અમારા
હિંસા ભર્યું, વિશ્વ આજે રડે છે
સંતાણી છે, બંધુતા માનવીની
દીઠી ગાંધી, રાહ તારી જ સાચી
વિશ્વ વંદ્ય, ઓ વિભૂતિ મહા તું
-રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’
Posted by Dilip Patel on October 04, 2011 01:04 AM· permalink
કવિ – નરસિંહ મહેતા
સ્વર – હંસા દવે
સંગીત – પુરુષોત્તમ ઉપાધ્યાય
http://www.4shared.com/embed/340814279/26a54a8
ઊંચી મેડી તે મારા સંતની રે, મેં તો મા’લી ન જાણી રામ.. હો રામ..
ઊંચી મેડી તે મારા સંતની રે, મેં તો મા’લી ન જાણી રામ..
અમને તે તેડાં શીદ મોક્લ્યાં, કે મારો પીંડ છે કાચો રામ,
મોંઘા મૂલની મારી ચુંદડી, મેં તો મા’લી ન જાણી રામ.. હો રામ..
અડધાં પેહર્યાં અડધાં પાથર્યાં, અડધાં ઉપર ઓઢાડ્યાં રામ
ચારે છેડે ચારે જણાં, તોયે ડગમગ થાયે રામ.. હો રામ..
નથી તરાપો, નથી તુંબરા, નથી ઉતર્યાનો આરો રામ
નરસિંહ મહેતાના સ્વામી શામળા, પ્રભુ પાર ઉતારો રામ.. હો રામ..
Read more: અભિષેક: ઊંચી મેડી તે મારા સંતની રે – નરસિંહ મહેતા http://www.krutesh.info/2011/04/blog-post_14.html#ixzz1ZlCdvG6M
Posted by dhavalrajgeera on October 03, 2011 10:28 PM· permalink
વહાલાં નીલમબહેન,
નમસ્તે. તમારાં આ પુસ્તક વિષે કંઈ લખી આપવાનું તમે મને કહ્યું. મેં તરત જ હા પાડી કારણ કે એક તો ભલેને જાણીતો છતાંય સાવ એક આગવો આ વિષય. એ વિષે ‘મારું કાંઈ કહેવું’ એને પ્રતિભાવ પણ કહી શકાય. તમે આ વિષય જ એવો લીધો છે કે એનું સામૈયું કરવાનું કોઈનેય મન થઈ આવે. પારિવારિક ભાવનાને પોષતો વિષય. તેથી સ્તો મને કંઈ કહેવાનું મન થઈ આવ્યું. વળી ઘર અને કુટુંબ એ બેઉ મને અતિ વહાલાં. હું તો સાવ ઘરમ્હોયી. સાસુ-વહુનો સંબંધ એ તો પાયાનો સંબંધ. પહેલાં એનાં રખોપાં થાય તે પછી જ સાહિત્ય કે કલાની, ધંધા કે વહેવારની વાતો થાય. ઉપરાંત સમયની રીતે પણ મારે મેળ બેસતો હતો. ઉનાળે હું કચ્છમાં હોઉં. અહીં મને પ્રમાણમાં ખાસ્સી નવરાશ. છોકરાંવ કેરીગાળે ઊડતાં ઊડતાં બેપાંચ દહાડા રહી જાય, પછી પાછી હું નવરી.
*
તમે મને ‘નેટ’ પર વારાફરતી ફાઈલો મોકલતા ગયાં, હું એ અકેકી ફાઈલને ખોલતી ગઈ. તમે જાણે સામે બેસીને મને હોંશે હોંશે બધું બતાવી રહ્યાં હતાં … “જુઓ, આ અમારી વહુરાણીનો ફોટો, આ અમે લીધેલી એની ચૂંદડી, આ એનો ચૂડલો અને પાછી બહુ ભણેલી છે હોં કે.. સંસ્કારે પણ એવી જ મૂઠી ઊંચેરી. મેં એને આમ કીધું ને તેમ…” વહુરાણીનાં થતી આ વાતોમાં સાસુમાનું આભિજાત્ય જરાય અછતું રહેતું નહોતું.
શરૂઆત જ કેવી પોંખવા જેવી! પુત્રથીયે અદકેરી એ પૂત્રવધૂ. સાસુ થવાને ઉંબરે ઉભેલી એક મા જેનામાં સાસુ નામના પાત્રમાં હોવી ઘટે એ બધી કોઠાસૂઝ છે. આ સાસુ એની વહુને સમજી શકે છે કારણ કે એક દીકરીની મા છે, સાસરે વળાવતી દીકરીની મા છે.
ફફડતાં અને આશંકિત હૈયે સાસુનો પહેલો પત્ર ખોલતી પારેવડાંસમી સૌભાગ્યકાંક્ષિણી એ પૂત્રવધૂ, આબેહૂબ ભાવનાઓ અંહી ઠલવાઈ છે.
એકબીજાને કેવાં કૉલ આપે છે આ સાસુવહુ! આ તો કાનમાં કાન નાંખીને થતું સાસુવહુનું અનેરું સંવનન છે, સાસુવહુ વચ્ચેનું ‘ઇલુ ઇલું’ છે. એકબીજાને ઓળખવાનો એમનો આ ‘ડેટિંગ પીરિઅડ’ છે. વર્ગમાં હાજર થતાં પહેલાંનું આ હોમવર્ક છે, ગૃહકાર્ય છે. પાછો આ વર્ગ ચાર દિવાલની અંદર લેવાનારો નથી, એ તો ખુલ્લાં આકાશ નીચે ખુલ્લાં મને લેવાતો વર્ગ છે. ચારે કોર છે નરી મોકળાશ. આવનારને હાશ ના થાય તો જ નવાઈ. આ નાતો સો ટકા સફળ નીવડવાનો જ. આ સાસુ કે જેનામાં છે વહુની કક્ષાએ પહોંચવાની એક લગની અને વહુને પોતાની કક્ષાએ પહોંચાડવાની એ જ ધગશ, કયા બાત હૈ ! જાણે પાણિયારે મળેલી બે સરખે સરખી સાહેલડી. અમારી નજર ના લાગો આ બેલડીને. લો, આ કાજળટપકું કીધું તમ ગાલે.
જેમ વહુને ફક્ત પતિ સાથે જ ફેરા ફરવાના હોતા નથી, પતિ સાથે સંકળાયેલી કેટકેટલી વ્યકિત સાથે એણે નાતો જોડવાનો હોય છે તેમ અહીં તમે ફક્ત સાસુ-વહુના નાતાને જ પોંખ્યો નથી પણ એની સાથે જોડાયેલા કેટકેટલા નાતાને તમે વધાવ્યા છે. આ નાતાની પાછળ પાછળ દોડ્યે આવતી કેટકેટલી સંભાવનાઓ પ્રત્યે તમે અંગુલિનિર્દેશ કર્યો છે, કેટકેટલી સમસ્યાઓને ઓળખી લીધી છે ને વાતમાં ને વાતમાં એનું નિવારણ બતાવી દીધું છે. વહુને સમજવાના ઝીણાં ઝીણાં મુદ્દા બારીકાઈથી જોયા છે ને પછી નાણ્યા છે. તેથી સ્તો એ માણ્યા જેવા થયા છે. તમે અકેકાં પાસાંને ઉજાગર કર્યા છે. અભિનંદન! તમે એકેય એન્ગલ બાકી રાખ્યો નથી, ઝડપાય એટલા ખૂણેથી તમે વિધવિધ પૉઝ ઝડપી લીધા છે. જાણે નાનપણમાં જોયેલું પેલું અચરજભર્યું દૂરબીન. કાચના ટુકડા તો એના એ જ પણ કલાત્મક રીતે ગોઠવાયેલી ભાત દૂરબીન ફેરવતા બદલાતી જાય. નાજુક સંબંધોની બદલાતી જતી ઝીણી ઝીણી નક્શીવાળું આ તમારું નવલું કૅલિડોસ્કોપ.
દીકરીને તમે સાસરે એમ બીજી વાર જન્માવીને દ્વિજ બનાવી, નવી જ સંકલ્પના. દ્વિજ એટલે બ્રાહ્મણ, બ્રહ્મને જાણનાર. સાચે જ બ્રહમને એક સ્ત્રીથી, એક ગૃહિણીથી વધારે કોણ જાણી શકે. વહુને પત્ની બનતાં જ એક પર અનેક સગપણો ‘ફ્રી’માં મળતાં હોય છે તેથી જ એને કેટકેટલું જ્ઞાન પણ લાધતું હોય છે, બોનસરૂપે.
આપણે ત્યાં રામસીતા કે શંકરપાર્વતીની જ જોડી, મોટેભાગે પતિપત્નીની જ. ઇતિહાસમાં પહેલીવાર તમ થકી સાસુવહુની આ જોડલી પંકાશે. વર્ષો પહેલાં મુ. ગુણવંતભાઈ શાહે એમની એક કોલમમાં મામીનાં ભાણેજિયા પરના હેતની વાત કરેલી, ત્યારથી કેટકેટલી સારી મામીઓએ વધારે સારાં થવાની કોશિશ કર્યાનું મારી જાણમાં છે. આવી તમ બેઉની જોડલીને દેખીને અમ વડીલોને હરખાવાનો એક ઓચ્છવ જ જાણે મળી ગયો.
પુત્રદાન ! એક નવો જ કન્સેપ્ટ, નવો જ શબ્દ. વાહ ! પણ એય કરવા માટે કેવું જબ્બર હૈયું જોઈએ ? અને તો જ કન્યાદાન કરનારા માતપિતાની લાગણી સમજી શકાય.
કહેવાયું છે કે લગ્નજીવનનું પહેલું વરસ એ કાચનું હોય, પતિ કે સાસરિયા બન્ને સાથેના સંબંધોનું. આ સમયગાળાને તમે ગર્ભવાસનું એક નવું નામ આપ્યું, કહેવું પડે!
તમારાં સંતાનો પોતપોતાને ઠેકાણે હોવાથી અને પતિના ફરતા નોકરીધંધાને લીધે તમારે ફાળે આવેલી થોડીઘણી એકલતાને તમે કેટલી સુંદર સર્જનાત્મકતામાં ઢાળી દીધી છે. અમે પોલીસખાતાંવાળા પણ છતે પતિએ સતત એકલતાને વહાલી કરતાં રહ્યાં. નીલમબહેન, તમારો ભુવનેશ્વરનો મુકામ સાર્થક નીવડ્યો. ગુજરાતી સંસ્કૃતિ સાથે તમે ઓરિસ્સાની સંસ્કૃતિની પણ ઓળખાણ કરાવી છે. આ જ તો છે આંતરભારતીની ભાવના. કાર્તિકી પૂર્ણિમાની વાત, બાલીજાત્રાની વાત કે પછી આપણાં સોનબાઈ જેવાં એમનાં ટોપોઈ — બધું મજેનું. કોઈ પણ લેખનમાં સંસ્કૃતિ તો આવવી-છલકાવવી જ જોઈએ જે આવતી કાલ માટેનો એક દસ્તાવેજ બની રહે.
‘દેહલીદીપ’ વાંચીને ફરી આંખો ભીની થઈ આવી.
પૂ. મેઘાણીદાદાનો એમનાં પૂત્રવધૂ નિર્મળાબાને લખાયેલો પત્રાંશ વાંચીને આંખ ને હૈયું ભરાઈ આવ્યાં, આવા સસરા મેળવવા માટે કેટકેટલાં પુણ્યો કરવાં પડે. ધન્ય છે એ વહુરાણી ને ધન્ય છે એ સસરાજી !
વળી વચ્ચે વચ્ચે કોથમીરની જેમ ભભરાવેલાં શબ્દપ્રયોગો કે વાક્યપ્રયોગો તમારી કથનશૈલીને ઓર મલાવે છે. માણસવલ્લા બહુ સરસ શબ્દ.
આ પુસ્તક વાંચતા ઠેરઠેર ‘વાંચે ગુજરાત’ની પ્રતીતિ થઈ. એક વાંચનપ્રિયા સાસુમાને મળવાની મજા આવી.
‘સાસુદિન’ અને ‘વહુ દિન’નો ખ્યાલ મનોરમ્ય અને આવકાર્ય. એવું પણ થઈ શકે ને ? કે દિવાળી એ ફેમિલી-ડે. બેસતા વરસે સાસુ-વહુ-ડે એટલે લક્ષ્મીપૂજન. બન્નેનાં – લક્ષ્મી-મહાલક્ષ્મીનાં – સાસુવહુનાં સન્માન એકસાથે જ થઈ જાય (અને ભાઈબીજની જેમ ‘ભાભીત્રીજ’ ઊજવવાની વાત પહેલાં મેં એક લેખમાં કરેલી જ છે). આમ લાભપાંચમ સુધી સપરિવાર જાતજાતનો લાભ ખાટ્યા જ કરવાનો.
અને છેલ્લે જતાં જતાં મૂળ વાતને તમે એટલી ખૂબીથી, એ નાજુક વાતને એટલી જ હળવેકથી મૂકી છે જે એક સનાતન સત્ય બની રહે છે. એ છે વહુને મળેલી સાસુમાની સીખ – “બેટા, પુરુષના સૂક્ષ્મ અહમ્-ને સાચવી લેવાનો.” બહુ મોટી વાત. રોકડા રૂપિયા જેવી ખણખણતી. આ તો લગ્નજીવનનાં જતન કરવાની ગુરુચાવી. કૌટુંબિક દવાની ગરજ સારતું એક સુંદર પુસ્તક અમને એટલે સમાજને આપવા માટે આપનો ખૂબ આભાર, નીલમબહેન!
મને બરાબર દેખાય છે કે શરૂઆતનું પેલું ફફડતું પારેવડું હવે કેવું મન મૂકીને પાંખો ફફડાવતું મોકળાં આકાશમાં થતું-વિહરતું પોતાને આંગણે આવી રહ્યું છે! એક હરખપદૂડાં અને કોઠાડાહ્યાં સાસુમા એને પોંખવા ઊંચી ડોકે કેવાં થનગની રહ્યાં છે!
*
વહુને સમજવા માટે દરેક સાસુને એક દીકરીની જરૂર છે તેવી જ રીતે સાસુને સમજવા માટે દરેક વહુને એક ભાભીની જરૂર છે. પોતાની ભાભીનાં પોતાની મા સાથેનાં સારાંનરસાં વર્તનને આધારે એ દીકરી પોતાની સાસુને વધુ સારી રીતે સમજી શકે છે. આપણી વહુ પિયરથી હંમેશા હસતી હસતી પાછી ક્યારે આવે ? વહુ સારી મેળવતા પહેલાં વેવાણ સારાં મળવા જરૂરી છે અને એથીય પહેલાં આપણે પોતે પણ એક સારાં વેવાણ બની બતાવવું પણ જરૂરી છે. આ બધી તો અરસપરસ સુઘટ્ટતાથી ગૂંથાયેલી એક ગૂંથણી છે જેમાંથી એકાદો ટાંકો ઉકલી ગયો કે ઢીલો થઇ ગયો તો આખીય ગૂંથણી શિથિલ થઈ જવાની.
હજી દસબાર દિ પહેલાં જ – મારા નાના ભાઈને ત્યાં વહુ આવી. નાનકડી. મીઠડી. “ગાલે ખંજનભરી મલકતી, ચાલે એ મલપતી” (મેં રચેલાં ‘મંગલાષ્ટક’ની એક પંક્તિ ). મારા ભાઈભાભીની દીકરીની ખોટ પૂરી કરવા આવી. ભાભી તો સતત એનો હાથ પકડી જ રાખે, રખેને સાત ખોટની મળેલી આ દીકરી કોઈ ઝૂંટવી લે તો. વસ્તારી કુટુંબમાંથી આવેલી આ દીકરીનાં પગલાં પરથી પહેલે જ દિવસે એની ખાનદાની વર્તાઈ આવી. આવી જ રીતે દોઢેક વરસ પહેલાં અમારે ત્યાં પોતરાવહુ આવી. ખૂબ ભણેલી પણ સાથે એટલું જ ગણેલી પણ. અમારાં દીકરાવહુને આ વહુ બહુ વહાલી અને દીકરાને તો ખાસ, એમનેય દીકરી જે મળી. ત્યારે મારાં વહુએ મને એક મોટી વાત કરેલી કે તાઈ, હું વહુને શાને દૂભવું? તો આપણો દીકરો પણ દૂભાયને? તમારી જેમ જ આ બન્ને સાસુઓ પોતપોતાની વહુઓનાં શી વાતે અછોવાના કરે, જોઈને અમે રાજી થઈએ.
નીલમબહેન, એક ખાસ વાત. અહીં કચ્છમાં મને મળવા આવતી અમારી બાઈ-બહેનોને પણ તમારી ફાઈલ હું વાંચી સંભળાવું. મને થાય કે જે એમનાં મગજમાં ઊતર્યું એ નફામાં. એમને તો ભારે રસ પડ્યો આવી વાતોમાં અને એ જરૂરી જ છે કારણ કે શહેરમાં તો મારાંતમારાં જેવી સાસુઓ જોવા મળી જાય પણ અંહી તો હજીય સાસુ અને વહુ એ બે જુદા જ શબ્દો છે, એ બે ભેગા થઇને એક સમાસ નથી થયો. હજીય આ જુદાગરો અહીં ચોખ્ખો વર્તાય છે. એટલે વાત એમ કે તમારી ચોપડી છપાય એ પહેલાં જ એનું પારાયણ થઈ ગયું.
*
અંતે તમ બેઉ સાસુવહુને ઘણી ખમ્મા. સાથોસાથ અંતરની એ જ શુભેચ્છા કે ‘અખંડ કુટુંબવંતા’ થાઓ!
ભલે તો.
અરુણા જાડેજા/ ખેડોઈ- કચ્છ/ 11 – 6 –11
***
Posted by nilam doshi on October 03, 2011 04:23 PM· permalink
* આ પોસ્ટનો ભાગ ૧ – દોડ કાર્તિક દોડ અહીં છે.
લગભગ દોઢ વર્ષ વીતી ગયા પછી, અઠવાડિયે એકાદ વાર સૂરજ-દિવસ દેખવા ઘરની બહારથી રીક્ષામાં બેસવા નીકળવા પછી, આ માણસે ફરી દોડવાનું શરુ કર્યું છે. ડેઈલીમાઈલ.કોમ પર પ્રોફાઈલ ચાડી ખાય છે કે હજી ઘણું દોડવાનું બાકી છે. આ વખતે મારા આદર્શ ડેબિયન ડેવલોપર ક્રિસ્ટિઅન પેરિઆર છે. જેમણે ૪૬મા વર્ષે દોડવાનું ચાલુ કર્યું છે, આ વર્ષે ૫૦ પૂરા કર્યા છે અને નિયમિત મેરેથોન વગેરે દોડે છે.
તો, દોડ કાર્તિક દોડ.
PS: જેમણે ચીઅર્સ કહેવા આવવું હોય તો, ચીઅર-ગર્લ, બોય ની જગ્યા ખાલી પડી છે.
Posted by Kartik on October 03, 2011 02:17 PM· permalink
Thanks for the invitation. Feel very sorry for not being able to attend. wish all the success to the function.
Posted by MANHAR MODY on October 03, 2011 08:54 AM· permalink
‘ દીકરી તો પારકી થાપણ કહેવાય’ હુ..તુ..તુ.. સાંભળો, અને એમને ગાતાં જુઓ. તેમના વિશે શ્રી. જનાર્દન રાવળને સાંભળો સાંભળો…. નવરાત્રિ 2009 નાં ગરબા-રાસની રમઝટ એકીસાથે સાંભળો… પાગલ થઈ ગઈ -પન્ના નાયક મણિયારો તે હલુ હલુ… શૂન્યતામાં પાનખર – આદિલ મન્સૂરી … Continue reading ![]()
Posted by સુરેશ on October 03, 2011 07:27 AM· permalink
સ્વર – સ્વરાંકન : રિષભગૃપ
[See post to listen to audio]
હું એ ઘૂમું ને મારો ગરબો ઘૂમે
અંબામાં આશરો તમારો જી રે
ઘૂમે છે સૂરજ ને ઘૂમે છે ચાંદલો
ઘૂમે છે નવલખ તારલા જી રે
વરસે આ ચાંદની ને તરસ્યાને ભીંજવે
છલક્યું આનંદ મારા ચોકમાં જી રે
ઓઢાવી ધરણીને લીલીછમ ચૂંદડી
ઘૂમે માં ગબ્બરના ગોખમાં જી રે
Posted by Jayshree on October 03, 2011 05:36 AM· permalink
પીળી છે પાંદડી ને કાળવો છ બાજરો સોહ્ય છે રે ઝાઝો સવારથીય સાંજરો ઝાકળિયે બેસું હું તોય રે બપોર લાગે આસો તે માસના અકારા, આવડા અધિકડા ન વીત્યા વૈશાખના આંબાની ડાળ ઝૂલનારા; હું તો અંજવાળી રાતનો માણું...
Read more on the blog.
Posted by તીર્થેશ on October 03, 2011 04:30 AM· permalink
નામ હરિલાલ જાદવજી ઉપાધ્યાય જન્મ ૨૨ જાન્યુઆરી ૧૯૧૬ અવસાન ૧૫ જાન્યુઆરી ૧૯૯૪ પ્રદાન નવલકથા – પ્રીતે પરોવાયાં, ધરતી લાલ ગુલાલ, નથી સુકાયા નીર, કુંદન ચડ્યું કાંટે, ગૌરી તો ગુણીયલ ભલી, પડતા ગઢના પડછાયા ભાગ ૧ અને ૨, રુધિરનું રાજતિલક, શૌર્યપ્રતાપી … Continue reading ![]()
Posted by કૃતેશ on October 02, 2011 11:00 PM· permalink
કલાને આત્મસાત કરેલી પ્રતિભાને જીવનમાં માણવો એ લ્હાવો છે.
આપ સૌને તેમાં ભાગીદાર બનાવી રહ્યા છો એ અમારા ભાગ્યની વાત છે.
…અભિનંદન શ્રી પંચમભાઈ અને આદરણીય શ્રી સુભાષ દેસાઈ .
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
Posted by nabhakashdeep on October 02, 2011 07:43 PM· permalink
“દરેક વસ્તુ પછી એ ભલેને ગમ્મે તેવી હોય, તેમાંથી સારું શોધી એમાં રાજી થવું એ જ તો રમત છે” આ રમતે કેટકેટલાનાં હ્રદયને પ્રફુલ્લ બનાવ્યાં ! મરવાના વાંકે જીવતાં અનેક સ્ત્રી-પુરુષોને પૉલીએનાની સંજીવનીએ જીવનામૃત અર્પ્યું આ સુંદર વાર્તા અંગ્રેજીમાં વાંચવા અહિ ક્લિક કરો. ગુજરાતીમાં શ્રી રશ્મિબહેન ત્રિવેદીએ તેનો સુંદર અનુવાદ કર્યો છે.![]()
Posted by vijayshah on October 02, 2011 02:05 PM· permalink
જ્યાં સુધી કોઈ જખમનું મુખ ન પ્રગટાવી શકે, છે વિકટ કે ત્યાં સુધી તુજ વાતનો રસ્તો ખૂલે. આ જગત મજનુંના દીવાનાપણાની ધૂળ છે, ક્યાં સુધી લયલાની લટના ખ્યાલમાં કોઈ રહે! હો ઉદાસી, તો કૃપાનું પાત્ર છલકાતું...
Read more on the blog.
Posted by તીર્થેશ on October 02, 2011 04:30 AM· permalink
આજે 2 ઓક્ટોબર – 2011 ના દિવસે – અને પાછા 5 years +
| dhavalrajgeera.wordpress.com/hasy_darbar |
| 80/100 |
On Internet- Meeting many friends,
Enjoying with your support,
Going in the 6th year.
We are thankful to all Bloggers and surfers.
પરમ પૂજ્ય ગાંધીજીના જન્મદિને આ બ્લોગ શરુ કરતાં અમે આનંદ અનુભવીએ છીએ and we will keep going……….
HASYADARBAR HAS COMPLETED FIVE YEARS.
NOW, OUR BLOG IS ENTERING IN 6TH YEAR.
Here is a poem
OUR GOOD FRIEND IS SENDING THIS POEM.
HEALTHY GREETINGS
===============================
When meeting one from India,say Numaskaar,
Do same to a friend/enemy, a son or daughter,
Greet with smile, folded hands from near or far,
Union of 2 Sanskrit words, Numaha and Aakaar,
Numaha means, ” to U I completely surrender “,
The formless Almighty denotes word ” Aakaar “.
Ancient form of common greeting the world over,
Where ever the Indians meet socially and gather,
No touch way, with folded hands to be a greeter,
Can be used anytime, in sadness & in laughter.
Health care persons must practice ‘ Numaskaar ‘,
Instead of shaking hands in greeting,seen so far,
Handshakes transfer bugs from patient to doctor,
And from doctor to next patient,nurse or plumber.
With folded hands, is a hygienic way to greet,
All patients and the strangers you rarely meet.
Many men in USA, don’t wash hands after pee,
Would you like to shake their hands with glee ?
Doctors and nurses are no exception you see,
Often they do not wash hands on hospital duty.
MERSA and other cross infections are reduced,
Obama care won’t bust, if preventive ways used,
If I did make a point, you can surely agree,
Greet with folded hands & try to be healthy !
Jai Rangappa,M.D.
Oct 2 nd 2011 - Gandhi’s Birthday
Hampton,VA
Posted by dhavalrajgeera on October 02, 2011 03:20 AM· permalink
સાચા ખોટનો તોલ કરવાની શક્તિ અનુભવથી મળે છે , અને અનુભવ ખોટા તોલ કરવાને લીધે મળે છે..
Posted by nilam doshi on October 02, 2011 01:16 AM· permalink
ફાંસી દીધી ગોડસેને અમોએ
ગાંધીજીના દેહના મારનારને.
ગાંધીજીના જીવ-ને જીવતાં ને
મૂઆ કેડે મારતું જે ક્ષણેક્ષણે
પડ્યું અમોમાં : સહુમાં કંઈક
તેને હશે કે કદી મૃત્યુદંડ ?
- ઉમાશંકર જોશી
Posted by Jayshree on October 01, 2011 11:55 PM· permalink
નામ રતિલાલ ગિરિધરલાલ શાહ જન્મ ૩૧ જુલાઇ ૧૯૧૩ મૃત્યુ ઇ.સ. ૧૯૯૭ પ્રદાન નવલકથા – અપૂર્વ મિલન, મેઘનાદ ભાગ ૧ અને ૨, હું અને દિવ્યબાળા, વિમલમૂર્તિ, સ્વતંત્રતાનો શહીદ, આશા અને રેણુકા, હ્રદયામૃત. નિબંધસંગ્રહ – મધુપરાગ સંદર્ભ ગુજરાતી સાહિત્યનો ઇતિહાસ ઃ ખંડ … Continue reading ![]()
Posted by કૃતેશ on October 01, 2011 11:00 PM· permalink
ગઝલની ગાયકી ખરેખર ખૂબ જ સુંદર હતી.
Posted by kishoremodi on October 01, 2011 08:11 PM· permalink
કવિન: પપ્પા, બિલ્ડિંગનું વજન કેટલું હોય?
હું: :O
Posted by Kartik on October 01, 2011 06:18 PM· permalink
વિશ્વ માનવનો વૈશ્વિક સંદેશો.
=====================================
વૈષ્ણવ જનતો તેને રે કહીયે, જે પીડ પરાઈ જાણે રે.
પરદુઃખે ઉપકાર કરે તોયે, મન અભિમાન ન આણેરે… વૈષ્ણવજન
સકળલોકમાં સહુને વંદે, નિંદા નકરે કે‘નીરે.
વાચકાછમન નિશ્ચલ રાખે,ધનધન જનની તેની રે… વૈષ્ણવજન
સમદ્રષ્ટિને તૃષ્ણા ત્યાગી, પરસ્ત્રી જેને માત રે.
જિહ્વાથકી અસત્ય ન બોલે, પરધન નવ ઝાલે હાથરે… વૈષ્ણવજન
મોહ માયા વ્યાપે નહિ જેને, દ્રઢ વૈરાગ્ય જેના મનમાં રે.
રામ નામ શું તાળીરે વાગી, સકળ તિરથ તેના તનમાં રે.વૈષ્ણવજન
વણલોભીને કપ ટરહિત છે, કામક્રોધ નિવાર્યા રે.
ભણે નરસૈયો તેનું દર્શન કરતા, કુળ ઈકોતેર તાર્યા રે… વૈષ્ણવજન
Posted by dhavalrajgeera on October 01, 2011 04:02 PM· permalink
સંગીતની એક ઝલક માણીને અાનંદ અનુભવ્યો.ખૂબ સરસ.અભિનન્દન.
Posted by kishoremodi on October 01, 2011 02:50 PM· permalink
Sanatana Dharma is the original name of what is now popularly called Hinduism or Hindu Dharma. The terms Hindu and Hinduism are said to be a more recent development, while the more accurate term isSanatana Dharma. It is a code of ethics, a way of living through which one may achieve moksha(enlightenment, liberation). It is the world’s most ancient culture and the socio, spiritual, and religious tradition of almost one billion of the earth’s inhabitants. Sanatana Dharma represents much more than just areligion; rather, it provides its followers with an entire worldview, way of life and with a coherent and rational view of reality.
Sanatana Dharma do not denote to a creed like Christianity or Islam, but represents a code of conduct and a value system that has spiritual freedom as its core. Any pathway or spiritual vision that accepts the spiritual freedom of others may be considered part of Sanatana Dharma.
![]() |
|
| Sanatana Dharma |
|---|
First and foremost, Sanatana Dharma is anadi (without beginning) and also a-paurusheya (without a human founder). It is defined by the quest for cosmic truth, just as the quest for physical truth defines science. Its earliest record is the Rigveda, which is the record of ancient sages who by whatever means tried to learn the truth about the universe, in relations to Man’s place in relation to the cosmos. They saw nature — including all living and non-living things — as part of the same cosmic equation, and as pervaded by a higher consciousness. This search has no historical beginning; nor does it have a historical founder. This is not to say that the Rigveda always existed as a literary work. It means that we cannot point to a particular time or person in history and say: “Before this man spoke, what is in the Rigveda did not exist.”
By its nature, Sanatana Dharma is…
http://veda.wikidot.com/sanatana-dharma
HARI OM
Posted by dhavalrajgeera on October 01, 2011 10:06 AM· permalink
સ્વર – પ્રીતિ ગજ્જર
સ્વરાંકન – ડો. ભરત પટેલ
[See post to listen to audio]
નભના ચોક તેજલ ચોરે, નવદુર્ગા રમતી રાસ,
નવલખ તારલિયાની સાથે નવદુર્ગા રમતી રાસ
અણુઅણુમાં અંબા બીરાજે, જગદંબા ઘટઘટમાં રાચે,
ચૌદભુવનમાં આઠે પોરે, તારા પળપળમાં ડંકા બાજે,
જળમાં સ્થળમાં ચારભુજાળી નવદુર્ગા રમતી રાસ…
નભના ચોક તેજલ ચોરે, નવદુર્ગા રમતી રાસ
માડી તારો ગરબો અનુપમ સોહે,
હાં રે સોમસૂરજના મનડા મોહે
દિવ્ય ગગનમાં દર્શન કાજે હાજર દેવ હજાર
નભના ચોક તેજલ ચોરે, નવદુર્ગા રમતી રાસ
માડી તારો ચૂડલો રણઝણ રણકે
નવલી આ રાતલડી મીઠું મીઠું મલકે
માના માથે તેજ ઘડૂલો રાસ ચગે રળીયાત
નભના ચોક તેજલ ચોરે, નવદુર્ગા રમતી રાસ
- પ્રમોદ સોલંકી
Posted by Jayshree on October 01, 2011 07:20 AM· permalink
(ભાનના સૂરજ… …Motion in stillness, અરુણાચલ પ્રદેશ, ૧૧-૧૧-૨૦૧૦) (f/22, ISO-100 with Shutter speed 1/250 with rapid zooming in while clicking) * હાથ આ જાગી ઊઠ્યા છે એક તારા...
Read more on the blog
Posted by વિવેક on October 01, 2011 06:22 AM· permalink
I know not how thou singest, my master! I ever listen in silent amazement. The light of thy music illumines the world. The life breath of thy music runs from sky to sky. The holy stream of thy music...
Read more on the blog.
Posted by વિવેક on October 01, 2011 04:30 AM· permalink
ઝલકમાં મજા પડી એટલે તમારી ઈર્ષા થાય છે.
તમે બધાં આનંદો અને વહેંચી શકો તો વહેંચજો. આપના કાર્યક્રમની સફળતા માટે શુભકામના.
Posted by jagadishchristian on October 01, 2011 02:25 AM· permalink
** એક ઝલક ***
સ રસ
રાત હૈ ઇતની મતવારી
તો સુબહકા આલમ ક્યા હોગા!!
Posted by pragnaju on October 01, 2011 02:13 AM· permalink
હજુ અજવાસના પગરણ મંડાણા નહોતા.. સૂર્યના ઝગમગ બિંબને ક્ષિતિજની અટારી પર મૂકાવાને વાર હતી. છતાં અધીરું થઇ ગયું હોય તેમ ભળુભાંખળું અજવાળું ડોકિયા કરવા મથી રહ્યું હતું. અહીં કંઇ સવાર આળસ મરડીને બેઠી નહોતી થતી. અહીં તો દૂરથી ગાડીની વ્હીસલ સંભળાય અને સવાર ફટાફટ બેઠી થઇ જાય.
રાત દિવસ સતત ધમધમતા આ રેલ્વે સ્ટેશન પરની સવાર ’ ચાય ગરમ,’ કે ‘આજના તાજા સમાચાર’ ના પડઘાતા શોર સાથે ઉઘડતી. ગરમાગરમ ચા અને ગાંઠિયાની તાજી સુવાસથી મુસાફરોની નીંદરની પૂર્ણાહૂતિ થતી. સેંડવીચ કે કટલેસના ખૂમચા કે ચાની કીટલી લઇને એક ડબ્બેથી બીજા ડબ્બા તરફ પતંગિયાની માફક ઉડી રહેતા છોકરાઓના કલબલાટથી સ્ટેશન પોતાની આળસ છોડીને કામે વળગતું.
ગાડીની વ્હીસલ વાગે અને વહેંચનાર, ખરીદનાર બધા સાબદા….રાતભર જંપેલો સૌનો જઠરાગ્નિ સવાર પડતાની સાથે જ જાગી ઉઠવાનો. મુસાફરોનો જઠરાગ્નિ શમશે તો જ પોતાનો પણ……..એની જાણ હોવાથી ફેરિયાઓ બોણી કરવા ઉતાવળા બની રહેતા.
સ્ટેશન આવતા જ રઘવાયા બનેલા લોકોની ચડવા કે ઉતરવાની અધીરતા છલકાઇ રહેતી. માથા પર બોજ ઉંચકીને દોડતા કુલીના હાથમાં એકાદ થેલો વધારે પકડાવી સંતોષ પામેલ લોકો કુલી પાછળ દોડી રહેતા. કયાંક છૂટા પડતાં સ્વજનના વિરહની ઉદાસીની છાંટ નજરે ચડતી તો કયાંક આવનારને હેતથી ભેટી પડતી ક્ષણો પણ દેખા દેતી રહેતી.
‘ ધ્યાન રાખીને જજો..પહોંચીને ફોન કરી દેજો..’ ની સૂચનાઓ વાતાવરણમાં પડઘાઇ રહેતી. પૂનમની રાતે ઉછાળા મારતા સમુદ્રના મોજાની જેમ અનેક ભાવોની ભરતી અહીં દેખા દે. કોઇ ભીની આંખ લૂછતું હોય તો કોઇ અણગમતા અતિથિને વિદાય આપીને છૂટયાનો હાશકારો અનુભવતું હોય. કોઇ આ બધાથી બિલકુલ અલિપ્ત બનીને નિર્મોહીની માફક બેસી રહ્યું હોય. બિલકુલ સાક્ષી ભાવે.
કેટકેટલા કાળા, ધોળા કે મેઘધનુષી દ્રશ્યો એકી સાથે સ્ટેશનના રંગમંચ પર ભજવાતા જોવા મળે.
આ બધા કલબલાટની વચ્ચે બાર તેર વરસનો ગોપુ પણ “ ચાય ગરમ “ ની બૂમ સાથે એક હાથમાં ચાની કીટલી અને બીજા હાથમાં નાનકડાં ગ્લાસ લઇ એક ડબ્બાથી બીજા ડબ્બા તરફ ઉડી રહેતો અચૂક જોવા મળે. સૌથી વધારે ઘરાકી આ સમયે જ થતી. સવારમાં ઉઠતાની સાથે જ ચા પીવાવાળાની સંખ્યા સ્વાભાવિક રીતે જ વધારે હોવાની. પછી તો છેક નમતી બપોરે જમ્યા પછી ત્રણ ચાર વાગ્યે વારો આવે. જોકે વચ્ચે વચ્ચે કોઇ રડયા ખડયા ચાના રસિયા મળી જાય એવું પણ બને. ગોપુને ગ્લાસ દીઠ પચાસ પૈસાનું તગડું કમીશન મળતું.
જોકે આ બધાની કોઇ અસર દસ વરસની રૂપલી પર નહોતી થતી. એ તો ઉંઘરેટી આંખે સ્ટેશનના એક ખૂણામાં અર્ધપાગલ નાનીને વળગીને નિરાંતે સૂઇ રહેતી. આમ પણ સવારના પહોરમાં તેનું પાણી પીવાવાળું ખાસ કોઇ મળતું નહીં. હા, ધોમધખતી બપોરે હાથમાં પાણીનું નાનું માટલું અને ગ્લાસ લઇને તે દોડી રહેતી. ‘ઠં..ડા પાની’ નો તેનો લહેકો એવો તો મીઠો ગૂંજતો કે સાંભળવાવાળાનું ધ્યાન એકવાર તો તેની તરફ જરૂર ખેંચાય જ.
રૂપલી આ સ્ટેશન પર અચાનક જાણે સાતમા પાતાળમાંથી ફૂટી નીકળી હતી. ગોપુ અને રૂપલીની ઓળખાણ અનાયાસે થવા પામી હતી.
એકવાર રૂપલી બે પગે ઉંચી થઇને બારીમાંથી કોઇને ગ્લાસ અંબાવવા મથી રહી હતી પણ હાથ પહોંચતો નહોતો. ચાની કીટલી લઇને ભાગતા ગોપુએ તે જોયું. તે દોડી આવ્યો અને ગ્લાસ અંબાવી દીધો. રૂપલી હસી રહી. બસ..એ હાસ્યે બંનેને જોડી દીધા. ગાડી ઉપડી ગયા પછી બંને પાછા વળ્યા ત્યારે રૂપલીની વાત પરથી ગોપુ ફકત એટલું જાણી શકયો કે રૂપલી પોતાની નાની સાથે હવે આ સ્ટેશન પરની સદસ્ય બની છે. નોકરીમાં કોઇની બદલી થાય અને સ્થળાંતર થાય તેવી રીતે રૂપલીનું તેની અર્ધપાગલ નાની સાથે અહીં સ્થળાંતર થયું હતું. કયાંથી ? કયાં ? એ બધી ચોક્કસ માહિતી રૂપલી આપી શકી નહોતી. અલબત્ત ગોપુને તેની સાથે ઝાઝી નિસ્બત પણ કયાં હતી ? કદાચ ભગુકાકા જ તેમને અહીં લાવ્યા હોય એવી પૂરી શકયતા હતી. અહીં વસતી દરેક વ્યક્તિ પાસે એક કથા અને એક વ્યથા હતી. જોકે ગોપુ જેવા પણ અનેક હતા જેમની કથાની તેમને ખુદને કે કોઇને ખબર નહોતી.
ભગુકાકા ચા સાથે ભજિયા અને પૂરી, શાકની રેકડી લઇને સ્ટેશન પર વરસોથી ઉભા રહેતા. આવા છોકરાઓને પૈસે ટકે તો ખાસ મદદ કરી શકે તેમ નહોતા.પણ હૂંફની ખોટ પડવા દે તેમ નહોતા.
સ્ટેશન પર કોઇ ટ્રેન ન હોય ત્યારે રૂપલી અને ગોપુ કાકાની આસપાસ ઘૂમી રહેતા. કયારેક કાકાને બટાટા છોલીને સુધારી આપવામાં મદદ કરતા રહેતા.તો કયારેક પૂરી વણવામાં…
ભગુ કાકા અને નાની બંને જીવનના છએક દાયકા અવશ્ય વીતાવી ચૂકયા હશે. ગાંડી નાની જયારે કાકાને જોતી ત્યારે તેની આંખોમાં ન જાણે કેવી ચમક ઉભરતી. કયારેક નાની કોઇ ઉપર ગુસ્સે થઇ હોય અને બેફામ બોલતી હોય ત્યારે એને ચૂપ કરવી સહેલી નહોતી. એક કાકા સિવાય કોઇને તે ગણકારે તેમ નહોતી.
કાકા રેકડી લઇને ફરતા રહેતા. પેસેંજરોને ખવડાવી ટ્રેન ઉપડે ત્યારે કાકા પાગલ નાની પાસે આવીને રેકડી ઉભી રાખી દેતા. તેને જોઇ નાની ન જાણે શું યે બબડતી રહેતી. કાકા સાંભળતા હશે કે સમજતા હશે તે કળવું મુશ્કેલ હતું. કયારેક પાગલપનમાં નાની કોઇ રીતે ખાવા તૈયાર ન થતી. એવે સમયે ભગુકાકા પોતાના હાથેથી આ ગાંડીને બે ચાર કોળિયા ગમે તેમ કરીને ભરાવી રહેતા. ત્યારે નાનીની આંખોમાં ભીનાશનો આભાસ થતો કે શું ? ગોપુ અને રૂપલીએ બરાબર ખાધું કે નહીં એની તકેદારી કાકા અવશ્ય રાખતા. બંનેને એકાદ પૂરી વધારે ખવડાવીને જ કાકાને જંપ વળતો. મોડી રાત્રે ઘેર જાય ત્યારે ત્રણેએ બરાબર ઓઢયું છે કે કેમ એ જોવાનું કાકા ચૂકતા નહીં. લોહીના કોઇ સંબંધ વિના આ ત્રણે સાથે કાકાને ન જાણે માયા, મમતાની કેવી ગઠરી બંધાઇ હતી.
હમણાં અઠવાડિયાથી રૂપલીના હાથમાં ન જાણે કયાંકથી ખોટા..સાવ કાળા પડી ગયેલ ઝાંઝર આવ્યા હતાં. જે તેણે હોંશે હોંશે પગમાં પહેર્યા હતા. ઝાંઝર છમકાવતી તે ગોપુ સાથે દોડી રહેતી. ઝાંઝરનો એ રણકાર ગોપુના અંતરમાં રણઝણી રહેતો. એ અવાજ સાંભળવો તેને ખૂબ ગમતો.
થોડા દિવસ પછી રૂપલીના એ ઝાંઝર તૂટી ગયા રૂપલીને તો નહીં પણ ગોપુને સાવ અડવું લાગ્યું. કશુંક ખૂટતું હોય તેમ લાગ્યા કર્યું. અંતે એક દિવસ ગોપુ એક ટંકના જમવાના પૈસા બચાવીને રૂપલી માટે સરસ મજાના નવા, મોટા ઝાંઝર પૂરા દસ રૂપિયા ખરચીને લઇ આવ્યો.
ગોપુ……રૂપલીના હાસ્યના પૂરમાં બાર વરસનો એ કિશોર તણાતો રહેતો. શૈશવ એટલે શું ? લાગણી..પ્રેમ એવો કોઇ અહેસાસ કદી ન પામેલ એ છોકરો કોઇ અજ્ઞાત દોર વડે બંધાતો જતો હતો. રૂપલીના જીવનમાં તો ભલે અર્ધપાગલ તો પણ નાની હતી. રૂપલી ઇચ્છે ત્યારે એને વીંટળાઇ શકતી. ગોપુની લાગણીઓને વીંટળાવાનો..ટીંગાવાનો એક માત્ર આધાર રૂપલી…
રૂપલી પણ ભૂખ લાગે, તરસ લાગે..કયારેક કોઇ મુસાફર ગમે તેમ બોલી ગયું હોય, ગમે તે થયું હોય દોડીને ગોપુ પાસે પહોંચી જતી. મનનો બધો ઉભરો ઠાલવી દેતી. કોઇ સમજણ સિવાય કુદરતના કોઇ અકળ નિયમને અનુસરતા બે અબૂધ બાળકો પન્નાલાલના મળેલા જીવની જેમ એકબીજા સાથે અંતરના અકળ તાણાવાણાથી ગૂંથાતા જતાં હતાં..સાવ ધૂળ જેવી વાતમાં પણ બંને કિલકિલાટ કરી ઉઠતા.
પણ…આજની સવાર કંઇક અલગ ઉગી હતી. આજે ન જાણે કેમ પણ સવારે ઉઠયો ત્યારથી ગોપુ સૂનમૂન હતો. ’ એય ગોપુ, આમ મોં ચડાવીને કેમ બેઠો છે ?
‘ હેં..?હં….? ’ શું..હં..હેં કરે છે ? આજે થયું છે શું ? કયારનો આમ ચૂપચાપ બેઠો છે ? આજે મોઢામાં મગ ભર્યા છે કે શું ? કહેતી રૂપલી દાંત બતાવતી હસી પડી.
તો પણ ગોપુ મૌન…
શું બોલવું તે તેને જ કયાં સમજાતું હતું ? સવારે ઉઠતા જ તેની નજર પોતાના બાવડા પર પડી હતી..ત્યાં લાલ હીરનો દોરો બંધાયેલ હતો. ગોપુ ચોંકી ઉઠયો હતો. રાત્રે પોતે સૂતો ત્યાં સુધી તો કશું નહોતું. રાતોરાત આ દોરો તેના બાવડામાં કયાંથી આવી ગયો ? કોઇ ચમત્કાર થયો હતો કે શું ?
આખો વખત તેને એ પ્રશ્ન મૂંઝવતો રહ્યો. રૂપલીએ બોલાવ્યો તો પણ જવાબ ન દીધો. તેને સંભળાયું છે જ કયાં ? તેનું અસ્તિત્વ તો જાણે બાવડામાં બાંધેલ દોરામાં ટીંગાઇ રહ્યું છે. ગોપુની ભીતર ન જાણે કેવી યે ઉથલપાથલ ચાલી રહી છે. નજર લાલ દોરા પરથી ખસતી નહોતી.
ગોદડા પર લંબાવતાની સાથેજ ઘસઘસાટ સૂઇ જનાર ગોપુથી નીંદરરાણી આજે રિસાયેલ જ રહ્યા.
બીજે દિવસે પણ ગોપુનું મન દોરાની આસપાસ જ ઘૂમતું રહ્યું. નક્કી આ દોરામાં કોઇક રહસ્ય..કોઇ ચમત્કાર છે. નહીંતર આમ અચાનક રાત્રે તેના હાથમાં આવો મજાનો લાલ રંગનો હીરનો દોરો કોણ બાંધવાનું હતું ? બસ..હીરના એ દોરાએ ન જાણે કેમ ગોપુના મનનો કબજો લઇ લીધો. આખો દિવસ મનમાં હીરનો દોરો જ રમતો રહ્યો. કોઇ કામમાં મન ન લાગ્યું. રૂપલી કે કાકા કોઇ કંઇ પૂછપરછ ન કરે માટે આખો દિવસ તેમનાથી ભાગતો રહ્યો.
એક ખૂણામાં બેસીને હીરના દોરા ઉપર ત્રાટક કરતો હોય એમ જોતો રહ્યો. મનમાં કેવી યે ગડમથલ ચાલતી રહી..શું હશે ? કોણ બાંધી ગયું હશે ? કેમ બાંધી ગયું હશે ? દોરો રાખવો કે છોડી નાખવો ? મનમાં એક અજ્ઞાત ભય પણ જનમતો હતો.
આજે તો માંડ માંડ સૂર્યદાદાએ વિદાય લીધી અને દિવસ પૂરો થયો. આજે વગર દોડાદોડીએ ગોપુ થાકી ગયો છે. જાતજાતની કલ્પનાઓના ઘોડા ભીતરમાં દોડતા રહ્યાં.
થાકીને રાત્રે સૂતો. ઉંઘમાં પણ હળવેથી દોરાને પસવારતો રહ્યો.
પણ…આ શું ? અચાનક ગોપુનું મન ઝળાહળા..સામે સાક્ષાત ભગવાનજી ઉભા છે.
‘ માગ..બેટા.. કોઇ પણ એક વરદાન માગી લે. હું તારા પર પ્રસન્ન થયો છું. અને બેટા, ચિંતા ન કર. આ દોરો મેં જ તારે હાથે બાંધ્યો છે..તને વિશ્વાસ અપાવવા માટે. તારે જે જોતું હોય તે માગી લે..હું તને તથાસ્તુ કહીશ અને તને એ વસ્તુ મળી જશે અને આ દોરો છૂટી જશે..બસ….’
ગોપુનો ચહેરો મલકી ઉઠયો. ઓહ..આ દોરો તો ભગવાનનું વરદાન છે.આ ઉભા ભગવાનજી તેની સામે.. પોતે નાહકનો ચિંતા કરતો હતો.
દોરાનું રહસ્ય તો ઉકેલાયું. એક હાશકારો અનુભવાયો. પણ થોડી મૂંઝવણ થઇ. ભગવાન સામે ઉભા રહીને હસે છે. વારંવાર કોઇ પણ એક વસ્તુ માગવાનું કહે છે. પરંતુ શું માગે તે ?
પોતાને કોઇ વસ્તુની જરૂર જ કયાં છે ? જે જોઇએ છે તે બધું જ તો પોતાની પાસે છે. ભૂખ્યા નથી રહેવું પડતું. કોઇની ગુલામી નથી કરવી પડતી. કાકા, નાની, રૂપલી…બધા છે. ટ્રેનમાં રૂપલી સાથે ગાવાની કેવી મજા આવે છે. શું માગે તે ? કંઇ નથી માગવું જા….ભલે વરદાન નકામું જાય. તેને કોઇ જરૂર જ નથી ત્યાં માગવાની વાત કયાં રહી ? પણ ના..ના…વરદાન મળ્યું છે..ભગવાને સામેથી આપ્યું છે તો કશુંક જરૂર માગવું જોઇએ. ભગવાન પાસે તો માગી જ શકાય ને ? કયાં બીજા કોઇ પાસે હાથ લાંબો કરવાનો છે ?
પણ સૌથી અઘરી વાત એ જ હતીને ? માગવું શું ? એ જ તો નહોતું સમજાતું. એનું શું ?
બહું બધા પૈસા માગી લઉં ? ના.રે..તો પછી રૂપલી સાથે ટ્રેનમાં જવું કેમ ? મોટો બંગલો..પૈસાવાળાને ત્યાં હોય એવો માગી લઉં ? પણ..ના..ના પછી એવડા બંગલાનું કરવું શું ? રૂપલી, કાકા કે નાની એ કોઇ એમાં ન આવે તો બંગલો શું કામનો ? અહીં સૂવામાં કયાં કોઇ તકલીફ પડે છે ? ગરમી હોય ત્યારે સ્ટેશનના ખુલ્લા ભાગમાં સૂવાનું મળે છે..કેવો સરસ ઠંડો પવન આવે છે. શિયાળામાં ઠંડીમાં અંદરની બાજુએ ગોદડું ખેંચીને લપાઇ જવાની મજા આવે છે. ચોમાસામાં સ્ટેશનની પેલી બાજુમાં જરાયે પાણી નથી પડતું. પછી શું ?
હવે આવા સુખી માણસને વળી માગવાનું શું ? એના કરતાં કોઇ બિચારા દુ;ખીને..જરૂરિયાતવાળાને માગવાનું કહ્યું હોત તો ? ભગવાનજી પણ ખરા છે !
રહી રહીને ગોપુને ભગવાન પર જ ગુસ્સો ચડતો હતો.બધો વાંક એનો જ છે. પોતે શાંતિથી રહેતો હતો ને આ ઉપાધિ કયાં વળગાડી ?
નવા કપડાં માગી લઉં ? ના..ના એ કે રૂપલી એવા નવા કપડાં પહેરીને ટ્રેનમાં ગીત ગાય તો પૈસા કોણ આપવાનું હતું ?
વધારે પૈસા માગીને રાખવા કયાં ? શું કરવું ? પેટથી વધારે તો ખવાતું નથી. ને પેટ તો ભરાઇ જાય છે. આઇસ્ક્રીમ પોતાને અને રૂપલીને બંનેને બહું ભાવે છે. પણ એનો જોગ પણ ગમે તેમ કરીને કયારેક થઇ જ જાય છે. ત્યારે કેવો ટેસડો પડી જાય છે. બાકી રોજ રોજ ખાય તો મજા કયાં રહે ? એ તો કોક દિ..કોક દિ’ જ ખાવાની મજા આવે..અને તે પણ પોતાના કમાયેલા પૈસાથી…આમ નહીં…
તો હવે માગવું શું ? ભગવાનજી જાણે ઉઘરાણી કરતા હોય તેમ સામે ઉભા ઉભા હસે છે. ના પાડી દઉં ? ન જાણે કેટલીવાર મનમાં ગડમથલ ચાલતી રહી. માગવા જેવું કશું યાદ નહોતું આવતું..બસ.. કશું માગવું જ નથી. ન જોઇએ આ બધી ઉપાધિ.. ઉંઘમાં ગોપુનો હાથ દોરો છોડી નાખવા મથી રહ્યો.
ત્યાં ગોપુના મનમાં અચાનક રૂપલીના ઝાંઝર રણઝણી ઉઠયા. નજર સામે રૂપલીના અડવાણા પગ ….કશુંક ખૂટતું અનુભવાયું.
‘ રૂપલી, તારા ઝાંઝર…. ? ‘
‘ પાછા તૂટી ગયા.એ તો થોડા જ ટકવાના ? એ તો એમ જ હોય. હવે એ બધી લપ મૂક.. ખિલખિલાટ હસતી રૂપલીએ જાણે જવાબ આપ્યો.
અને…ગોપુના મનમાં વીજળીનો ચમકાર…. મોતી પરોવાઇ ગયું.. ગોપુની આંખ જ નહીં..આખ્ખું અસ્તિત્વ હસી ઉઠયું.
વરદાન માગવા ગોપુ હવે અધીરો…. તેનો હાથ હળવેથી બાવડે રહેલ દોરા પર ફરી રહ્યો.
ને મોઢામાંથી શબ્દો….
“ હે ભગવાન, રૂપલીના પગમાં સાચા રૂપાના સરસ મજાના ઝાંઝર..કદી ન તૂટે એવા ઝાંઝર પહેરાવજો. ‘
ગોપુના હાથ જોડાયા. ચહેરા પર સ્મિતનો ઉજાસ… અને મલકાતા ગોપુના કાનમાં શબ્દ પડઘાઇ રહ્યો “તથાસ્તુ.” સામે ઉભેલા ભગવાનજી પણ ખુશ થતા હતા કે શું ?
રૂપલીના પગમાં ઝાંઝર આવ્યા કે નહીં તેની હજુ ખાત્રી કરે તે પહેલાં કોઇએ તેને હચમચાવ્યો.
’ એય ગોપુ, આજે ચા દેવા નથી જવું ? અને કયારનો શું બડબડાટ કરે છે ? કોઇ સપનું જોતો હતો ?
કહેતી રૂપલી હસી પડી અને પછી ઉમેર્યું. ટ્રેનનો ટાઇમ થઇ ગયો.
ઉઠ જલદી…આજે તો બહું ઘોર્યો ?
ગોપુની આંખો ચકળવકળ…… ’ ગોપુ, શું થાય છે ? કેમ બોલતો નથી ?.
ગોપુ બાઘાની જેમ ફકત જોઇ રહ્યો.
હજુ પૂરું સમજાતું નહોતું.
એ ય ગોપુ, બહેરો થઇ ગયો છે કે શું ? રૂપલીએ તેને પકડીને હલબલાવી નાખ્યો. હેં ? ભગવાન..ભગવાન કયાં ?
ગોપુએ જોશથી આંખો ચોળી. ‘ આ તો રૂપલી…ભગવાનજી કયાં ? તથાસ્તુ કહીને આટલીવારમાં અદ્રશ્ય થઇ ગયા ?
તેણે ફરીથી રૂપલી સામે જોયું. તેના પગ પર નજર સ્થિર બની.
‘ રૂપલી, તારા ઝાંઝર……’ ગોપુ વાક્ય પૂરું કરે તે પહેલા જ રૂપલીની નજર ગોપુના બાવડા પર પડી. અરે, ગોપુ, તારો આ લાલ દોરો ઢીલો થઇ ગયો લાગે છે. લાવ, સરખો બાંધી દઉં.
“ લાલ દોરો..? “
ગોપુ રૂપલી સામે તાકી રહ્યો. રૂપલીને ખબર છે ?
ગોપુને મૌન જોઇ રૂપલી ફરી ચહેકી.
‘ તને ખબર છે ગોપુ ? પરમ દિવસે ભગુકાકાને કોઇએ આપ્યો હતો કે તમારા દીકરાના હાથમાં બાંધજો..
તો કાકાએ તું સૂતો હતો ત્યારે તારા હાથમાં બાંધી દીધો હતો. જો તો સાવ ઢીલો થઇ ગયો લાગે છે. ‘
કહેતા રૂપલીએ કસકસાવીને દોરાને ગાંઠ મારી.
( મારા પુસ્તક ” અંતિમ પ્રકરણ” માંથી )
Posted by nilam doshi on October 01, 2011 01:32 AM· permalink
1) God -bete, mannat maang.
Man -please mujhe phir se unmarried kar do.
God – beta ‘mannat’ maangne ko kaha hai, “Jannat” nahi !
2) A man was granted two wishes by God,
He asked for the best drink & the best woman ever.
Next moment he got mineral water & Mother Teresa.
3) Wife to Santa: “You don’t love me at all”
Santa points towards their five children and says “Do you think
I downloaded them from Google? “
4) Beta: Papa meri teacher kitni mast hai na!
Father: Beta teacher maa ke baraber hoti hai.
Beta: Aap to hamesha apni hi khushi dekhte ho.
5) There are 3 kinds of men in this world.
Some remain single and make wonders happen.
Some have girlfriends and see wonders happen.
Rest get married and wonder what happened!
6) Wives are magicians.
They can change anything into an argument
7) Women live a Better, Longer & Peaceful Life, as compared to men. WHY?
A very INTELLIGENT Sardar replied: Women don’t have a wife!
Posted by dhavalrajgeera on September 30, 2011 11:30 PM· permalink
1. We live in a nation where Rice is Rs.40/- per kg and Sim Card is free.
2. Pizza reaches home faster than Ambulance and Police.
3. Car loan @ 5% but education loan @ 12%.
4. Students with 45% get in elite institutions thru quota system and those with
90% get out because of merit.
5. Where a millionaire can buy a cricket team instead of donating the
money to any charity. 2 IPL teams are auctioned at 3300 crores and we
are still a poor country where people starve for 2 square meals per
day.
6. Where the footwear, we wear, are sold in AC showrooms, but
vegetables, that we eat, are sold on the footpath.
7. Where everybody wants to be famous but nobody wants to follow the
path to be famous.
8. Assembly complex buildings are getting ready within one year while
public transport bridges alone take several years to be completed.
9. Where we make lemon juices with artificial flavors and dish wash
liquids with real lemon.
Think about it!
If you cross the The North Korean border illegally, you get ….. 12
years hard labour in an isolated prison …..
If you cross the Iranian
border illegally, you get ….. detained indefinitely …..
If you cross the Afghan border illegally, you get ….. shot ……
If you cross the Saudi Arabian border illegally, you get …… jailed ……
If you cross the Chinese border illegally, you get ….. kidnapped and
may be never heard of – again ….
If you cross the Venezuelan border illegally, you get ….. branded as a spy and your fate sealed ……
If you cross the Cuban border illegally, you get ….. thrown into a political prison to rot …..
If you cross the British border illegally, you get ….. arrested, prosecuted, sent to prison and be
deported after serving your sentence …..
Now ….
if you were to cross the Indian border illegally, you get …..
1. A ration card
2. A passport ( even more than one – if you please ! )
3. A driver’s license
4. A voter identity card
5. Credit cards
6. A Haj subsidy
7. Job reservation
8. Special privileges for minorities
9. Government housing on subsidized rent
10. Loan to buy a house
11. Free education
12. Free health care
13. A lobbyist in New Delhi , with a bunch of media morons and a bigger bunch of human rights activists promoting
your cause
14. The right to talk about secularism, which you have not heard about in your own country !
15. And of-course ….. voting rights to elect corrupt politicians who will promote your community for their selfish interest in securing your votes !!!
16. and right to fight election for MLA or MP Hats off ….. to the ……
A. Corrupt and communal Indian politicians
B. The inefficient and corrupt Indian police force
C. The silly pseudo-secularists in India , who promote traitors staying here
D. The amazingly lenient Indian courts and legal system. That’s why people like Afzal Guru are still alive, same will happen with Kasab.
E. WE self centered Indian citizens, who are not bothered about the dangers to our own country.
F. The illogically brainless human-rights activists, who think that terrorists deserve to be dealt with by archaic laws meant for an era, when human beings were human beings.
INCREDIBLE INDIA!
Posted by dhavalrajgeera on September 30, 2011 11:18 PM· permalink
આદિલજીની સિગ્નેચર ગઝલ અને તેને આમ સુંદર રીતે ઉઘાડી આપતી બંદીશ ખૂબ ગમી. તબલાંની ગેરહાજરી પર ધ્યાન જ ના ગયું !
Posted by bharatatrivedi on September 30, 2011 11:11 PM· permalink
સાભાર - શ્રી. ભીખુભાઈ મિસ્ત્રી, હ્યુસ્ટન
Posted by સુરેશ on September 30, 2011 12:56 PM· permalink
.. રસ્તો રાતો.
(અવિનાશ વ્યાસની ક્ષમાપના સાથે)
Posted by Kartik on September 30, 2011 06:29 AM· permalink
જ્યારે તે બુલબુલ હતી ત્યારે એણે રસોઇ કરી, પછી હરિણી થઇને પણ રસોઇ પકાવી. પછી તમે એની રસોઇ વખાણી, એટલે બમણા ઉત્સાહથી રસોઇ પકાવી. બચ્ચાને ગર્ભમાં સંતાડીને પણ એણે રસોઇ પકાવી. પછી બચ્ચાને ગોદમાં લઇને એણે...
Read more on the blog.
Posted by વિવેક on September 30, 2011 05:00 AM· permalink
સ્વરાંકન – અચલ મહેતા
સ્વર – દેવાંગી જાડેજા

[See post to listen to audio]
શ્રી અંબા પદમ કમલ જે ભવજલ તારણહાર
ધ્યાન ધરી હૈયા વિષે માં વંદુ વારંવાર
જે અંબાના નામથી પાપી પાવન પાવન થાય
મનવાંછિત ફળ તું આપે માં, તેનો જયજયકાર
શ્રી અંબા પદમ કમલ…
જગમાતા જીવંતિકાના જશ ગાવા વિસ્તાર
ભગવતી અંબા સિકોતરમાં તને વંદુ વારંવાર
શ્રી અંબા પદમ કમલ…
Posted by Jayshree on September 30, 2011 03:57 AM· permalink
ઑફિસમાં કે ઘરમાં રાકેશભાઈ એટલે ભગવાનનો માણસ… મોઢાના સાવ મોળા… ઑફિસમાં પણ રાકેશભાઈની છાપ એવી જ… ચૂપચાપ મૂંગા મૂંગા પોતાનું કામ કર્યે જાય. એમના એ સ્વભાવનો લાભ ઘરમાં પણ પત્ની અને બાળકો લેતા તો પછી ઑફિસમાં તો લોકો લે જ એ સ્વાભાવિક છે ને?
“યાર, મારે આજે જરા ઘરે વહેલું જવું પડે તેમ છે. પ્લીઝ. મારું આટલું કામ કરી નાખીશ? અને ઘરે જવા ઊભા થઈ ગયેલા રાકેશભાઈ પાછા ખુરશીમાં બેસી જાય. ના કેમ પાડવી? એ કદાચ તે શિખ્યા જ નહોતા કે પછી મનોમન હંમેશા ડરતા રહેતાં. ઝઘડાથી… ચર્ચાથી… વિવાદથી… હૈયું બાળવું એના કરતાં હાથ બાળવા સારા. એ તેમની નીતિ હતી. જેનો ભરપૂર ફાયદો બધા ઉઠાવતા રહેતાં.
ઘરમાં વૃદ્ધ મા હતી. પત્ની હતી. બે બાળકો હતાં. બાળકોને પણ ખબર હતી કે પપ્પાનું કંઈ ચાલવાનું નથી. ઘરમાં મમ્મીનું એક ચક્રી રાજ્ય હતું. રાકેશભાઈનું કામ પહેલી તારીખે ચૂપચાપ પૈસાનું કવર પત્નીના હાથમાં મૂકી દેવાનું. એથી વધારે અપેક્ષા કોઈ તેમની પાસેથી રાખતું પણ નહીં કે રાખી શકતું નહીં. મા ક્યારેક દીકરાને કશુંક કહેવાનો પ્રયત્ન કરતી. પરંતુ રાકેશભાઈ ક્યારેય નિરાંત જીવે માની વાત સાંભળી શકવાનું સાહસ કરી શકતાં નહીં કે ઇચ્છા છતાં મા પાસે અડધો કલાક બેસી શકવાની હિંમત કરી શકતાં નહીં. માને રામભરોસે નહીં પણ પત્ની ભરોસે છોડી દીધી હતી. છોડી દેવી પડી હતી. અને એ ભરોસો ખોટો હતો. એની પણ જાણ હતી જ. અને છતાં લાચાર બનીને આંખ આડા કાન કર્યે જતાં. જેવા નસીબ. સૌ પોતપોતાના નસીબ લઇને જ આવે છે ને? કે પછી કર્મના સિદ્ધાંતને યાદ કરીને મન મનાવતા રહેતા.
પત્ની સુલતાનો સ્વભાવ રાકેશભાઈથી સાવ જ ઊલટો. લડ કે લડનારું દે. દરેક વાતમાં તેની દલીલ હોય જ. પોતાનો કક્કો જ સાચો કરવાની તેની નાનપણની આદત હતી. એમાં નસીબજોગે પતિ પણ સ્વભાવનો રાંક મળ્યો. બસ… પછી તો પૂછવું જ શું? ઘરમાં સત્તાના સૂત્ર હાથમાં લઈ લેતા તેને વાર ન લાગી. બીમાર સાસુનો ખર્ચો તેને વધારે અને નકામો લાગતો. સસરા તો હતાં નહીં. અને પુત્રને ઓળખતા સાસુ પાસે ચૂપ રહેવા સિવાય બીજો કોઈ ઉપાય નહોતો. વહુને એક કહેવા જાય તો સામે ચાર વાત સાંભળવાની આવતી અને કહે એનાથી ઊલટું જ કરવાની વહુને ચાનક પડતી.
હમણાં હમણાં માને વધારે ઠીક નહોતું. માના ખાંસવાનો અવાજ સાંભળી રાકેશભાઈએ સૂવા જતાં પહેલાં માને હળવેથી પૂછયું.
બા… આજે બહુ ખાંસી આવે છે?
હા બેટા. કંઈ ગળે નથી ઊતરતું. વહુને કહેને મને થોડો શીરો બનાવી આપે. જરા સારું લાગે, હવે કંઈ ચવાતું પણ નથી. મને ખબર નહીં પણ કેમ ઘણાં દિવસથી શીરો ખાવાનું બહુ મન થયું છે.
“હા બા, કાલે જરૂર કહીશ. આજુબાજુ નજર ફેરવી બીતાં બીતાં રાકેશભાઈએ જવાબ આપ્યો. તેમની આંખ ભીની બની ગઈ. મન તો થઈ ગયું કે અત્યારે જ પોતે જાતે જ શીરો બનાવીને માને ખવડાવે પણ…”
ત્યાં પત્ની આવી પહોંચી. શું ગુસપુસ કરો છો. મા સાથે? તમારી માને કંઈ દુઃખ નથી દેતી શું સમજ્યા? મજાનું બેઠે બેઠે ત્રણ ટાઈમ ખાવાનું મળે છે.
ના… તું તો બધું જ કરે છે ને? પણ બાને જરાક શીરો ખાવાનું મન થયું છે. કાલે જરીક અમથો શીરો શેકી દેજે. ને ઘરડાં માણસને મન થાય ને?
ડરતાં ડરતાં પણ આજે ન જાણે કેમ રાકેશભાઈથી બોલાઈ જ ગયું.
શીરો ખાવો છે? તે મને કહેતા જોર પડે છે? અને આ ઉંમરે સૂતાં સૂતાં હવે શીરો થોડો પચવાનો? ડોશીને સ્વાદના ચટાકા છૂટતાં નથી. સાસુ પોતાને ચાર દિવસથી ચપટી શીરા માટે રગતા હતા કે વાત સુલતાથી જાણે ભૂલાઈ જ ગઈ હતી.
હવે શીરો ખાજો. ઉપર જઈને. પત્ની જેમ ફાવે એમ બોલતી ગઈ. ડોશીએ આંખો બંધ કરી દીધી અને રાકેશભાઈ ત્યાંથી ખસી ગયા.
આખી રાત રાકેશભાઈ સપનામાં માને શીરો ખવડાવતા રહ્યા. કાલે ગમે તેમ કરીને માને એકવાર શીરો તો ખવડાવવો જ. માની આટલી ઇચ્છા પણ શું પોતે પૂરી નહીં કરી શકે? પોતે એવા કાયર છે? ના… કાલે સુલતાને જે કહેવું હોય તે ભલે કહે. પણ કાલે તો પોતે માને અચૂક શીરો ખવડાવશે જ. જે થવું હોય તે થાય. બહુ થયું. હવે વધારે નહીં. હવે પોતે કાયરતા છોડશે. પોતે હવે કોઈથી ડરવાના નથી.
મનોમન અનેક ઘોડા ઘડતા રાકેશભાઈ સમણામાં મા સાથે વાત કરતા રહ્યા વિધવા માએ તેને કઈ રીતે તકલીફો સહન કરીને ઉછેર્યો હતો તે બધું યાદ કરતાં રાકેશભાઈની આંખો અર્ધ ઊંઘમાંયે ભીની થતી રહી.
પણ… સવારે ઊઠયા ત્યારે મા શીરો ખાવા ભગવાન પાસે ઉપર પહોંચી ચૂક્યા હતાં.
રાકેશભાઈ પોક મૂકીને રડી પણ ન શક્યા. કાયરની જેમ માની સામે જોઈ રહ્યા. બસ જોઈ રહ્યા.
( સ્ત્રીમાં ચાર વરસથી નિયમિત ચાલતી કોલમ ” જીવનની ખાટી મીઠી ”
Posted by nilam doshi on September 30, 2011 01:03 AM· permalink
સોળે શણગાર સજી નિસર્યા માં અંબિકા, આવ્યા રે ચાંચરના ચોકમાં માડી, ઉતર્યો અજવાસ ચૌદલોકમાં માટીનું કોડિયું આ દિપક થઇ જાય જ્યારે જગમગતી જ્યોતે સોહાય દીવે થી દીવે જ્યાં પ્રગટી ઉઠે ને ત્યાં તો અંધારા આઘા...
Read more on the blog.
Posted by ઊર્મિ on September 29, 2011 08:45 PM· permalink
Bitter half!Every Wife is a “Mistress” for her Husband.“Miss” for one hour & “Stress” for the rest 23 hours!There are 2 times when a Man doesn’t understand a Woman.Before Marriage and After Marriage.My Husband And I Divorced Over Religious Differences.He Thought He Was God, and I Didn’t.Marriage Is Like A Public Toilet.Those Waiting Outside Are Desperate To Get In & Those Inside Are Desperate To Get Out.Why Hurricanes Are Usually Named After Women?Because When They Arrive, They’re wet and wild,But When They Go, They Take Your House And Car…A Man Goes To The Wizard To Ask If He Can Remove A Curse He Has Been Living With For The Last 40 Years.The Wizard Says, “Maybe, But You Will Have To Tell Me The Exact Words That Were Used To Put The Curse On You.“The Man Says Without Hesitation, “I Now Pronounce You Man And Wife.”Husband Searching Keywords on Google. ‘How to Tackle Wife’?Google Search Result, “Still Searching”.A Man Goes To A Shrink and Says,“Doctor, My Wife Is Unfaithful To Me. Every Evening, She Goes To Larry’s Bar And Picks Up Men. In Fact, She Sleeps With Anybody Who Asks Her! I’m Going Crazy. What Do You Think I Should Do?”“Relax,” Says The Doctor, “Take A Deep Breath And Calm Down. Now, Tell Me, Exactly Where Is Larry’s Bar?”Husband Throwing Darts at His Wife’s Photo and Not Even a Single One Hitting the Target…From Another Room Wife Called The Husband: “Honey What Are You Doing…Husband: “MISSING YOU”…THOUGHT FOR THE DAY………Women are like phones:They like to be held,
talked to and
touched often.
But push the wrong button
and you’re disconnected……
Posted by dhavalrajgeera on September 29, 2011 03:25 PM· permalink
સાભાર - શ્રી. હેતલ મહેતા, સુરત
————————————————
આ ટેસ્ટ ખાસ અમારા જેવા બુઢિયાઓ માટે છે; પણ બીજા પણ અજમાવી શકે છે.
યાદશક્તિ માટે આ ભૂલકણા ભરથારને ૯૮% મળ્યા અને કયા ભાગમાં ચહેરા હતા ; તેના સાચા જવાબ આપવાના ૬૮% મળ્યા!
હવે તમારો નમ્બર મારી આગળ છે કે, પાછળ.. એ ચકાસી લો. આગળ હોય તો જરૂર જણાવજો.
Posted by સુરેશ on September 29, 2011 02:20 PM· permalink
* QRPedia: વધુ સરસ માહિતી માટે, જુઓ: આ લેખ. સાયબરસફરનો QR Code વિશેનો લેખ પણ સરસ માહિતી આપે છે.
આ QR code ટ્રાય કરશો?
* એમેઝોનનું નવું ટેબ્લેટ. Kindle Fire. ટેબ્લેટ વોર હજી હવે ખરેખર શરુ થાય છે?
Posted by Kartik on September 29, 2011 05:27 AM· permalink
વચન આપવાનું સહેલું છે…અને એ ભૂલી જવાનું એથી પણ સહેલું.. !
Posted by nilam doshi on September 29, 2011 01:47 AM· permalink
સ્વર – રેખા ઠાકર અને સાથીઓ
સંગીત – રેખા-સુધીર ઠાકર

[See post to listen to audio]
આંગણ લીપ્યાં તોરણ બાંધ્યા, ગરબે રમવા આવો ને
ઘરઘર મીઠા ભોજન રાંધ્યા, ગરબે રમવા આવો ને
મતવાલી સૈયર સૌ નાચે, ગાયે ગુણ માં અંબાના,
મનમાં ભેદ હતા તે સાંધ્યા, ગરબે રમવા આવો ને
બારે મંદિર પાવન થાવા, લોક કરે આવનજાવન
ફૂલો સૂંધ્યા ને ફળ કાપ્યા, ગરબે રમવા આવો ને
દોલત છાંડી, ઘર મેં છાંડ્યું, છાંડ્યા મેં સૌ લોકો ને
સૌ સંબંધ મેં તોડી નાખ્યા, ગરબે રમવા આવો ને
આંગણ લીપ્યાં તોરણ બાંધ્યા, ગરબે રમવા આવો ને
ઘરઘર મીઠા ભોજન રાંધ્યા, ગરબે રમવા આવો ને
Posted by Jayshree on September 28, 2011 11:55 PM· permalink
તમારી જાતને સુધારો,પારકી પંચાત કરવી નહી.
કડવા ઘૂંટડા ગળી જવા, ઇર્ષા કરવી નહી.
દેખા દેખીથી દુર રહેવું, ખોટી લાલચમાં આવવું નહી
વિચારીને બોલવું, શક્ય હોય ત્યાં સુધી મૌન રહેવું.
માગ્યા વિના કોઇને પણ સલાહ આપવી નહી.
તમારી સલાહને અનુસરે તેવી અપેક્ષા રાખશો નહી.
તમારી જરૂરીયાતો ઘટાડો,ઓછી જરૂરીયાતોમાં જીવતા શીખો,
કોઇની સાથે ખોટી દલીલબાજી કરવી નહી.
તમારા કોઇ ખોટા વખાણ કરે તેવી અપેક્ષા રાખશો નહી
વર્તમાનમાં જીવો, ભવિષ્યની ખોટી ચિંતા કરવી નહી.
વિકટ પરિસ્થિતિમાં શાંત રહેવું.
વિચાર,વાણી,વર્તનમાં એક રૂપતા રાખો.
સહન શીલતા કેળવો.
તમારી ફરજ પ્રત્યે સભાન રહો
દરેક જીવોને નિ:સ્વાર્થ પ્રેમ કરો
Posted by dhavalrajgeera on September 28, 2011 12:21 PM· permalink
Navratri is the sacred and joyous festival of the Hindu community of India. Observed over a period of nine nights, the festival is famous almost throughout the country for its religious and social importance. It is devoted to the worship of the divine Mother in various forms under different names by different people.
Like any other Hindu festival, Navratri has a spiritual message for its observers. This nine-day festival celebrates the triumph of good over evil and exhorts mankind to wake up from the slumber of ignorance, remove all negativities, purify the mind and cultivate positive virtues. This alone can help one gain the necessary spiritual knowledge to transcend all earthly limitations and achieve salvation – the highest goal of human life. This in fact, is the underlying theme of the whole of the Vedas (the ancient Hindu religious texts).
Nava means “nine” and “ratri” means night. During the nine-night long festival of Navratri the supreme female cosmic power or Goddess Shakti is worshipped in her variously manifested forms as Durga, Laxmi and Saraswati. All three Goddess are the incarnations of Goddess Shakti (the Mother Goddess). The festival signifies power, wealth, prosperity and knowledge.
The festival of Navratri begins on the first day of Ashwin of the bright fortnight. On the first three nights Durga is invoked for her strength and ferocity which are required to cut out from the mind it’s strong rooted, deep-seated negative tendencies. Noble virtues and the knowledge of self can only be gained when all evil tendencies in the mind are destroyed. The killing of Mahishashura (Mahisha demon) by Durga Devi actually symbolizes the destruction of the evil tendencies of the mind. To destroy our innate evil tendencies is very difficult. The buffalo stands for the malefic qualities in everyone of us. It reminds us that despite having a lot of energy and potential inside us, we prefer to do nothing for our spiritual emancipation. Just like the buffalo that likes to lie in pools of water, we too like to rest and spend our time and energy in worthless pastimes. Our worship of Goddess Durga during the first three nights of Navaratri is actually our invocation to the Divine Power within us to assist us in destroying our animalistic tendencies.
On the next three nights, Goddess Laxmi is worshipped. For the knowledge of self-realization to dawn on us, we have to first prepare our minds. Our worship of Goddess Lakshmi is actually our attempt to seek the blessings of the divine being to help us in obtaining the purification of mind. Goddess Lakshmi represents wealth that we assume to be only material wealth. But material wealth is needed only in this world and without self discipline, respect, sincerity, kindness and love, wealth can make our life miserable. The real wealth is the spiritual wealth that we can gain by the practice of the right values in our lives, which purifies our minds and takes us closer towards self-realization. Goddess Lakshmi is our source of this true wealth. By our worship, we invite her to bring into our homes her wealth of noble values to nourish and purify our minds.
The final three nights are spent in the invocation of Goddess Saraswati. Victory over the mind can be gained only through the proper knowledge and thorough understanding; Goddess Saraswati symbolizes this highest knowledge of the Self. Lord Krishna himself says in the Bhagavad Gita: “The knowledge of the Self is the knowledge”; and He adds, “It is My vibhuti, My glory.” If we do not have the knowledge of the Self, then our knowledge of all other subjects has no real worth. The knowledge of the Self that is represented by Goddess Saraswati.
During Navratri, the Rasa (dance of joy) of Shree Krishna and the Gopis is also enacted. This dance symbolizes the dance of Realisation which represents the joy and happiness of the mind that becomes purer and calmer due to a greater understanding of the nature of the Inner Self.
The Ninth day of Navaratri is celebrated as Ayudha pooja which has a special significance. It is held to be the time when the Pandava brothers retrieved their weapons that they had stashed in a Shami tree during the last year of their 13 year exile. On this day, all articles that are used for progress and prosperity of mankind are worshipped. People worship their work-tools, household appliances and their vehicles on this day.
The festival concludes in Dusshera or Vijayadasami. According to popular belief, Dussehra celebrates the victory of Goddess Durga over the wicked demon Mahishasura who, according to legend, belonged to Mysore. It is also believed that the festival actually commemorates the killing of the great demon king of Lanka, Ravan, by Lord Rama. Both Mahishasura and Ravan are demons and their execution is a symbol of the destruction of the evil that resides within our mind. Navaratri represents the triumph of good over evil.
http://www.theholidayspot.com/navratri/significance_of_navaratri.htm
Posted by dhavalrajgeera on September 28, 2011 12:09 PM· permalink
કુમ કુમ શું આભ ખુલ્યું લાગે, કે માડી અંબા ઉતરતી લાગે..
દિવ્ય તાલ સુર મધુર રાગે, કે માડી અંબા ઉતરતી લાગે..
Posted by Niraj on September 28, 2011 06:20 AM· permalink
જે છે તે માણવાનું પૃથક્કરણ ન કરવું વાદળ કે ઝાંઝવાનું * ચહેરાના વાદળોમાં જન્મોજનમનો ફેરો બસ એકબે પળોમાં * વાદળ અજળ સજળ છે દળ દળ ખૂલ્યા કરે છે આકાશ પણ કમળ છે - જવાહર બક્ષી ત્રણે ત્રિપદીમા વાદળ આવે છે....
Read more on the blog.
Posted by ધવલ on September 28, 2011 03:07 AM· permalink
શ્યામલભાઇનું આ ગીત મારા જેવાઓની લાગણીઓને બખૂબી વાચા આપે છે..! (નવરાત્રીના મારા થોડા સંભારણા અહિં વાંચી શકશો). અહીં શ્યામલભાઇએ જે નવરાત્રી વર્ણવી છે – એનાથી કોઇ અજાણ્યું તો નથી જ… હું પણ એવા ઘણા મેળાવડાઓમાં ‘નવરાત્રી’ અને ‘ગરબા’ ના નામે જઇ આવી છું. અને દર વખતે એક અદમ્ય ઇચ્છા પૂરી કર્યા વગર પાછી આવી છું. એ ઇચ્છા એવી છે કે – જ્યારે સ્ટેજ પરથી ‘બાબુજી ઝરા ધીરે ચલો’ કે ‘રંગીલા રે’ શરૂ થાય ત્યારે ત્યાં જઇને એમને કહી દઉં..! – ઓ બેન (કે ભાઇ), તમે જરા ગરબાની રીતે ગરબા ગવડાવોને… !
હું ભલે એવી ‘નવરાત્રી’ઓમાં ગઇ છું, અને રાતે 3-4 વાગા સુઘી એક પણ તાળી વગર દોઢિયા કરીને રમી પણ છું. અને હવે તો વળી નવું – weekend to weekend..! દેશમાં રમાતી ૯ રાતોની નવરાત્રી અહીં ૪-૫ weekend સુધી ચાલતી હોય છે..!! પણ છતાં, મને અમારી સુવિધા કોલોની (અતુલ)ની નવરાત્રી જેવી મઝા કોઇ દિવસ નથી આવી.

કાનતોડ સાઉન્ડમાં.... કોઈ નથી રાઉન્ડમાં....
ગરબાની રીતે તું ગરબાને ગા,
આ કોઈ રેપ નથી, સાલસાનાં સ્ટેપ નથી, લોહીની લાલી છે, મેકઅપનો લેપ નથી.
આવડતું ના હોય તો શીખી લે જા. – ગરબાની
ડી. જે. નું બેન્ડ છે, સાથે ગર્લ-ફ્રેન્ડ છે, બોલીવુડ ટ્યુન્સ પર ફરવાનો ટ્રેન્ડ છે,
રમવા ક્યાંથી આવે જગદંબે મા !– ગરબાની
તારો તહેવાર છે, તારા સંસ્કાર છે, તારી સંસ્કૃતિને તારો આધાર છે,
દસ દિવસ માટે તો ગુજરાતી થા. – ગરબાની
મસમોટા ગ્રાઉન્ડમાં, કાનતોડ સાઉન્ડમાં, અસ્તવ્યસ્ત નાચે સૌ, કોઈ નથી રાઉન્ડમાં,
હાલ થયા ગરબાના સરવાળે આ !– ગરબાની
- શ્યામલ મુનશી
Posted by Jayshree on September 27, 2011 11:55 PM· permalink
વિવેકભાઈ
આમ તો કોઈ છંદને ધ્યાનમાં રાખીને લખાયું નથી. જે લય આવ્યો એ મુજબની મુક્ત રચના જ છે.
આમ છતા ..આ રીતે કદાચ વિન્યાસ કરી શકાય …. ભૂલચૂલ તરફ ધ્યાન દોરજો.
ગા ગાલગા લગાગાગા/(લગાલલગા) ગાલગા લગાગાગા/(લગાલલગા)
Posted by પંચમ શુક્લ on September 27, 2011 07:04 PM· permalink
મને છંદોવિધાન બરાબર સમજાયું નહીં… સમજાવશો, મિત્ર?
Posted by વિવેક on September 27, 2011 12:33 PM· permalink
* ફેસબુક અને વર્ડપ્રેસ બન્ને વિચિત્ર જાતનાં UI અપડેટ્સ કરવા મંડી પડ્યા છે. ખાસ તો ફેસબુક. ફરી પાછાં ફેસબુકમાંથી બહાર નીકળી જવાનું મન થાય એટલી હદે વેબસાઈટની હાલત કરી દેવામાં આવી છે. વર્ડપ્રેસ હજી સહન કરી શકાય છે
જ્યારે ગુગલ+ દિવસે-દિવસે સારુ બનતું જાય છે.
* નવરાત્રિ આવી રહી છે અને એ પેલા ઘોંઘાટથી હું થર-થરી રહ્યો છું. સોસાયટીમાં નવરાત્રિનો કાર્યક્રમ છે. મેં પૂછ્યું, કેટલા વાગ્યા સુધી ચાલુ રાખશો. જવાબ મળ્યો – પોલીસ આવે ત્યાં સુધી. વન્ડરફુલ. પોલીસ તો મુવી-ફિલમ વગેરેમાંય છેલ્લે આવે.. અને આ તો રીઅલ લાઈફ.
* રીલાયન્સનું મોડેમ હજી ચાલુ થયું નથી. એટલિસ્ટ, હવે તેમાં નહી પણ મારા configuration માં કંઈ ગરબડ છે. વાઈ-ફાઈ પાછું રહી-રહીને ચાલુ થયું છે.
* ૭૫ જીબી FUP is not enough.
* શનિવારે ફરી પાછાં કાંકરિયા તળાવની મુલાકાત લીધી. થોડાંક ફોટા વગેરે મારા પિકાસા આલ્બમ પર આ જગ્યાએ અને કોકીએ તેના ફેસબુક પર મૂક્યા છે. કવિને બહુ મસ્તી કાઢી. ટ્રેનમાં બેઠાં અને બહુ ચાલી-ચાલીને થાકી ગયા. એટલિસ્ટ, કાંકરિયા-મણિનગર જવા માટે BRTS ફાવી ગઈ છે.
Posted by Kartik on September 27, 2011 07:37 AM· permalink
અતિશય વિકાસ અને અવિકાસ બન્ને સમાન અવસ્થાઓ છે. - - - - વીકિપિડિયામાં - બ્લોગ - Palette ————————————————— સંપર્ક: એ – ૪૦૩, સૌરભ પાર્ક, સમતા ફ્લેટ્સની પાછળ, સુભાનપુરા, વડોદરા- ૩૯૦ ૦૨૩. ઈ- મેલ: birenkamini@yahoo.com, bakothari@gmail.com ——————————————————- જન્મ ૬-૪-૧૯૬૫; મહેમદાવાદ (જિ.ખેડા) કુટુંબ માતા - સ્મિતાબેન; પિતા - અનિલકુમાર ; … Continue reading ![]()
Posted by સુરેશ on September 27, 2011 04:48 AM· permalink
રાજકારણ એક એવો વ્યવસાય છે જેમાં કોઇ ચોક્કસ લાયકાતની જરૂર પડતી નથી..
Posted by nilam doshi on September 27, 2011 01:46 AM· permalink
માનવ જગતમાં આ વિશે અનેક મત મતાંતર પ્રવર્તે છે.
પણ જો પ્રાણીઓને વાચા આવે તો તેમના વિચારો, મન્તવ્યો કેવા હોય?
એક પરિકલ્પના – શ્રી. બીરેન કોઠારીની…
અને આવા તો અનેક ઈન્ટર્વ્યુ તેમણે લીધેલા છે! જાતે જંગલો ખેડીને જ તો !!
તે સૌ જોવા તમારે એમના બ્લોગની મૂલાકાત લેવી પડશે …” અહીં “
Posted by સુરેશ on September 26, 2011 07:37 PM· permalink
કાનુડાએ કર્યો પ્યાર કેટલીય ગોપીઓને કેટલીય વાર ! પણ જેના પર ઊભરાતું રહ્યું એનું સમસ્ત વ્હાલ પામ્યો નહિ તે હાથ આવ્યું નહિ તેને એવું રૂપ ! કદાચ, કોઈ પ્રેયસીમાં પામ્યો હોત, તો ફરી કોઈનેય પ્રેમ કર્યો હોત...
Read more on the blog.
Posted by તીર્થેશ on September 26, 2011 07:10 AM· permalink
તને જે સમજાયો આજે હું, તે કદાપી નથી હું. હું તો એજ છું જેને તેં ચાહ્યો ગઇ કાલે અને આજે પણ હું એજ છું જેને તેં ચાહ્યો ગઇ કાલે ફક્ત કાઢી નાખ એ ચશ્મો અપેક્ષાઓનો આવતી કાલે પણ એ જ હોઇશ હું જેને તેં ચાહ્યો ગઇ કાલે બદલાય સદા તે અપેક્ષા, ના બદલાય તે પ્રેમ [...]![]()
Posted by vijayshah on September 26, 2011 03:04 AM· permalink
લગભગ ૨ વર્ષ પહેલા (Nov 16, 2009) ફક્ત શબ્દો સાથે પ્રસ્તુત કરેલ આ ગીત – આજે ગૌરાંગભાઇના અદ્ભૂત સ્વરાંકન સાથે ફરી એક..! ગમશે ને?
અને હા, આ ગીતની સાથે જ યાદ આવે, એવું રમેશ પારેખનું બીજું એક ગીત છે :
હાથીમતીનું પાણી રમતું પરપોટો પરપોટો,
છાનો છપનો મેં તો એનો પાડી લીધો ફોટો.
થોડા દિવસમાં એ ગીત પણ ચોક્કસ સંભળાવીશ..! પણ એ ગીત સાથે મુકવા માટે કવિ શ્રી રમેશ પારેખે પાડેલો ફોટો મારી પાસે નથી. કવિ શ્રી ની જેમ જ તો તમે હાથમતી નદીનો છાનો છપનો કોઇ ફોટો પાડી લીધો હોય, અને ટહુકોના મિત્રો સાથે વહેંચવાની ઇચ્છા હોય, તો એ ફોટો મને મોકલશો?
ચલો, આજે તો મઝા લઇએ આ મઝાના વૃંદગાનની!
સ્વર – ? (વૃંદગાન)
સ્વરાંકન – ગૌરાંગ વ્યાસ
( . … Photo: Shaders.co.uk)
[See post to listen to audio]
પરપોટો પાણીમાં મુંઝાય હો ખલાસી,
પાણીમાં મુંઝાય હો રે, પાણીથી મુંઝાય,
પાણીથી કેમ કરી અળગા થવાય?
પરપોટો પાણીમાં મુંઝાય..
પાણીમાં બંધાણું એનું પોત હો ખલાસી,
અને પાણીમાં છપાણું એનું નામ.
સામગામ પરપોટા સોંસરો દેખાય,
અને પરપોટો ફૂટ્યો અહીંયા,
અરે પાણીમાં રહેવાને કાળીમાં ના રહેવા..
હો ખલાસી.. હો ખલાસી…
પરપોટો પાણીમાં મુંઝાય..
પાણીમાં દેખાય આખું આભ હો ખલાસી,
એમાં કેમ કરી ઉડવા જવાય,
પાંગળા તરાપા ને હોડીયું પાંગળી,
તે પાણીમાં તો એ ઉડે ભાઈ.
અરે પરપોટો કેવો રે નોંધારો ફૂટી જાય..
પરપોટો પાણીમાં મુંઝાય..
- રમેશ પારેખ
Posted by Jayshree on September 25, 2011 11:55 PM· permalink
પ્રેમનું તો એમ છે, ભાઈ ! એ તો મળે, ના યે મળે, - કોઈ ના કશું કળે; એમનું તો એમ છે,ભાઈ ! એ કઈ ગમ વળે, કઈ ગમ ઢળે -કોઈ કશું ના કળે. પ્રેમ તો એક લતા છે, [...]
Read more on the blog.
Posted by તીર્થેશ on September 25, 2011 06:19 AM· permalink
માણસ ગમે તેટલો ભૂલકણૉ હશે તો પણ તેણે તમારા પર કેટલા ઉપકાર કર્યા છે..એ કદી વિસરી શકશે નહીં.. !
Posted by nilam doshi on September 25, 2011 01:43 AM· permalink
અણધારી વાત… અણધાર્યા જોડાઈ જતાં સંબંધો.. જીવનમાં કેટલીય વાતો સાવ.
અણધારી રીતે બનતી હોય છે. જેની કલ્પના પણ ન કરી હોય એવી અનેક ઘટનાઓ, સંભાવનાઓ અને એ બધાનો સરવાળો એટલે જ જીવન.
આજે એક એવી જ અણધારી અને સંબંધની કોઈ અલગ ભાત પાડતી વાત.
આજે મનન અને માધુરીનાં લગ્ન હતાં. સગાં સંબંધીઓને આ લગ્નથી આશ્ચર્ય થયું હતું. પણ આ જમાનાના છોકરાંઓનો કોઈ ભરોસો નહીં. ક્યારે કોની સાથે મન જોડાઈ જાય અને મા-બાપને ગમે કે ન ગમે સ્વીકારવું જ પડે ને? એકનો એક દીકરો… રાજાને ગમે તે રાણી. એમાં મા-બાપ શું કરી શકે? પ્રેમ તો આમ પણ આંધળો જ કહ્યો છે ને? આવી બધી ગુસપુસ સગાંઓમાં થઈ રહી હતી. જોકે એમાં સગાઓનો દોષ કાઢી શકાય એમ નહોતું વાત જ કંઈક એવી હતી.
મનન નિત્યા અને નિરવભાઈનો એકનો એક પુત્ર હતો. નિરવભાઈ શહેરના અગ્રણી ઉદ્યોગપતિ હતા. જ્યારે માધુરી તેમને ત્યાં વરસોથી કામ કરતી. તેમના જ આઉટ હાઉસમાં રહેતી, મંજુની પુત્રી હતી. જોકે એ વાત અલગ હતી કે નિત્યાએ મંજુની દીકરી માધુરીને પોતાની સગી દીકરીની જેમ જ રાખી હતી. તેના મા મંજુ બંગલામાં કામ કરતી હતી. જ્યારે તેને પુત્રી માધુરીને નિત્યાએ પોતાના પુત્ર મનનની જ સ્કૂલમાં ભણવા મૂકી હતી. મનન અને માધુરી સરખી જ ઉંમરના હતા. માધુરી જ્યારે પાંચ વર્ષની હતી ત્યારે તેની મા મંજુ તેને લઈને અહીં આવી હતી. મંજુ સાવ એકલી હતી. તેનો વર તો દીકરીના જન્મ પહેલાં જ મૃત્યુ પામ્યો હતો. આમ મનન અને માધુરી લગભગ સાથે જ મોટા થયા હતાં એવું કહી શકાય. બંને બાળકો વચ્ચે સ્વાભાવિક રીતે જ મૈત્રી પાંગરી હતી. બાળકોને આમ પણ નાનાં- મોટાંના ભેદભાવ ક્યાં નડતાં હોય છે? માધુરી અને મનન બંને બાળકોના કિલકિલાટથી આ બંગલો ગૂંજતો રહેતો. માધુરી પણ હતી જ એવી. પરાણે વહાલી લાગે તેવી. નિરવભાઈને પણ આ છોકરી વહાલી હતી. મનન ડેડી કહીને વળગતો. ત્યારે માધુરી પણ એવા જ પ્રેમથી અંકલ કહીને તેને વળગતી. નિત્યા માટે તો માધુરી દીકરીથી કમ નહોતી.
મંજુ તો દીકરીના નસીબ જોઈને ફૂલી ન સમાતી. આ ઘરની બધી જ જવાબદારી તેણે ઉપાડી હતી. આવા શેઠ શેઠાણી તેને મળ્યા હતા. જે તેને કામવાળી નહીં પરંતુ પોતાના ઘરના એક સભ્ય જેવું જ માન આપતાં હતાં. માધુરીએ સ્કૂલનું ભણવાનું પૂરંુ કર્યું. ત્યારે મંજુએ કોઈ સારું ઠેકાણું જોઈ દીકરીના હાથ પીળાં કરી દેવા માટે નિત્યાને વિનંતી કરી ત્યારે નિત્યાને તેને સમજાવી હતી કે એ બધી ચિંતા તે ન કરે. માધુરીની બધી જવાબદારી પોતે ઉઠાવશે.
માધુરીને તો કદાચ પોતાની મા મંજુ કરતાં પણ નિત્યા આંટી માટે વધારે મમતા હતા. નાનપણથી જે જોઈએ તે આંટી પાસે માંગી લેતા તે અચકાતી નહીં. આ પ્રેમનો હક્ક હતો. જે જોઈએ તે માને નહીં આંટીને જ કહેવાય. નાનપણથી એ તે તો જોયું હતું. તેણે અને તેની કોઈ ડિમાન્ડ આંટીએ પૂરી ન કરી હોય તેવું બનતું નહીં. ક્યારેક તો મનન ફરિયાદ કરતો મમ્મી, આ તારી બહુ ચાગલી છે હોં. નિત્યા ખાલી હસતી રહેતી.
આમ, માધુરી કૉલેજમાં પણ મનનની સાથે જ ભણી શકી. ધીમે ધીમે શૈશવથી પાંગરેલી મૈત્રી યૌવનને પગથિયે પગ મૂકતાં જ સ્નેહમાં પરિણમી.
મનનને હતું કે મમ્મી- પપ્પા આ લગ્ન માટે કોઈ રીતે મંજૂરી નહીં આપે. ઉચ્ચ-નીચના ખાનદાનના કેટલાયે લેક્ચર સાંભળવા મળશે. અલબત્ત, નિરવભાઈએ શરૂઆતમાં થોડો વાંધો જરૂર ઉઠાવ્યો. પરંતુ નિત્યાની સમજાવટ અને મનનનો પ્રેમ જોઈ અંતે તેમણે નમતું જોખ્યું. આમ પણ માધુરીને નાનપણથી તેઓ ઓળખતા જ હતાં. કોઈ અજાણી છોકરી આવીને તે કેવી નીવડે…. કદાચ સારી ન નીવડે. તો ઘરના સુખ શાંતિ છીનવાઈ જાય એનાં કરતાં અને… આજે માધુરી અને મનનના લગ્ન હતાં. બંગલો આખો ઝળહળતો હતો. અને સાથે ઝળહળતું હતું. નિત્યાનું મન. તેની નજર સામે હતી વરસો પહેલાંની એ ક્ષણ.
ત્યારે પોતાનાં નવા નવા લગ્ન થયા હતાં. પહેલે જ વરસે નિત્યા મા બનવાની હતી. અને સાસુ-સસરા દીકરાની ઝંખનામાં ઝૂરતા હતાં. દીકરો જ જોઈએ. દીકરી હોય તો ગમે તેમ કરીને એબોર્શન કરાવી નાખવા મક્કમ હતા. નિરવ પણ એ સમયે માતાપિતાની વિરુદ્ધ જઈ શકે તેમ નહોતો. નિત્યાને મજબૂરીથી સાસુ સાથે ડોક્ટર પાસે ચેકિંગ માટે જવું પડયું. પણ સદનસીબે ડોક્ટર તેની એક બહેનપણીની બહેન નીકળી અને તેણે નિત્યાના કહેવાથી પેટમાં દીકરી હોવા છતાં દીકરો છે એમ ખોટું કહ્યું હતું.
નિત્યા ડિલિવરી કરવા પોતાના પિયર ગઈ હતી. મનમાં ડરતી હતી કે ત્યારે તો ખોટું બોલીને દીકરીને બચાવી લીધી હતી. પણ હવે…? હવે બધાને ખબર પડશે કે પોતે ખોટું બોલી છે ત્યારે?
પણ જાણે ભગવાને કંઈક બીજું જ વિચાર્યું હતું. નિત્યાના પિયરમાં કામ કરતી મંજુની ડિલીવરી પણ નિત્યાની સાથે જ થઈ હતી. નિત્યાની મમ્મીએ તેને પણ દીકરીની સાથે જ એક પ્રાઈવેટ નર્સિંગ હોમમાં દાખલ કરી હતી. જે તેમના જ એક સગાંનું નર્સિંગહોમ હતું. મંજુની તબિયત સારી નહોતી. તે બેભાન હતી. તેણે દીકરાને જન્મ આપ્યો. અને નિત્યાએ દીકરીને… નિત્યાની મમ્મીએ ડોક્ટરની મદદથી મંજુનો દીકરો નિત્યાની ગોદમાં મૂકી દીધો હતો. અને નિત્યાની દીકરીને મંજુના ખોળામાં.
આ અદલાબદલી નિત્યાને મંજૂર નહોતી. પણ માએ તેને પ્રેક્ટિકલ બનવા સમજાવી. લાગણીઓ ઉપર કાબૂ રાખવા સમજાવી. ને અંતે નિત્યા દીકરાને લઈને સાસરે આવી. સાસુ- સસરા પૌત્રને જોઈ ખુશખુશાલ થયા. પણ નિત્યાનું હૈયું દીકરી માટે ઝૂરતું રહેતું.
પણ એનો ય ઉપાય કદાચ ઈશ્વર પાસે હતો. નિત્યાનો પુત્ર પાંચ વરસનો થયો. ત્યાં જ નિત્યાના સાસુુ-સસરા ઈશ્વર પાસે પહોંચી ગયા અને એ પછી બે ચાર મહિનામાં જ નિત્યાએ તેના પિયરમાં કામ કરતી મંજુને હંમેશ માટે અહીં બોલાવી લીધી. હવે તેની દીકરી તેની નજર સામે હતી. મંજુનો દીકરો પોતે લઈ લીધો છે એ સત્ય જાણતી હોવાથી મંજુનો ઉપકાર તે ભૂલી શકે તેમ નહોતી. મંજુ તો આ બધી વાતથી બિલકુલ અજાણ હતી. દીકરી ઉપર નિત્યાનો આવો સ્નેહ જોઈ તે હરખાતી રહેતી.
નિત્યા દીકરીને ગમે તે સ્વરૂપે હંમેશ માટે ઘરમાં લાવી શકી એથી એ ખુશ હતી. દીકરાને જન્મ ભલે મંજુએ આપ્યો હતો. પણ એ નવજાત શિશુની યશોદામા તો તે જ બની હતી ને?
માધુરીને આવકારતા નિત્યા બોલી ઊઠી.
બેટા, તું વહુ નહીં પણ હંમેશ માટે આ ઘરની દીકરી છે. આમ પણ નાનપણથી અમે તને દીકરી જ માની છે ને? “મા” કહેતાં માધુરીની આંખો છલકાઈ હતી.
નિત્યાના પિતા તો હયાત નહોતા. પણ તેની માતા લગ્નમાં આવી હતી. નિત્યા માને ભેટીને રડી પડી. માની આંખો પણ ઉભરાણી હતી. એ આંસુનું રહસ્ય ત્રીજું કોઈ જાણી શકે તેમ ન હતું.
નિત્યાએ મંજુને પણ કહ્યું.
“મંજુ આજથી આ ઘરની વેવાણ બની છે. તારું સ્થાન આઉટહાઉસમાં નહીં આ ઘરમાં હંમેશ માટે રહેશે. કામ કરવા માટે બીજા ઘણાં છે. તમારે તો મનન અને માધુરીને ઘેર પારણું બંધાય ત્યારે એને રમાડવાના છે.”
સ્નેહનો સાગર ઘરમાં હંમેશ માટે છલકી રહ્યો. બે વરસ પછી માધુરીને ત્યાં નાનકડી પરીનો જન્મ થયો. ત્યારે નિત્યાએ મંજુને કહ્યું.
“જો મંજુ, અમે દીકરો આપીને દીકરી લીધી છે. એટલે આજથી તું આ ઢીંગલીની દાદી અને હું નાનીમા. સમજી? તારો જમાઈ એટલે કે મનન તારો દીકરો અને માધુરી મારી દીકરી.
મંજુએ હરખનાં આંસુ લૂછતાં કહ્યું,
“બહેન, આવા ભેદની કે કોઈ નામની જરૂર જ ક્યાં છે? બંને છોકરા આપણા સહિયારા…”
ઘણીવાર કુદરત કેવા કેવા સંબંધો કેવી રીતે રચતી હોય છે એનો પાર કોણ પામી શકે? પણ જે પણ થયું એ. કોઈ પણ રીતે પરંતુ સંબંધનો સહિયારો સેતુ તો મજાનો જ રચાયો હતો. જેના પર ચાલીને કોઈ દુઃખી કે ઉદાસ નહોતું જ થયું.
( સ્ત્રી સાપ્તાહિકમાં નિયમિત પ્રકાશિત થતી શ્રેણી )
Posted by nilam doshi on September 25, 2011 01:19 AM· permalink
કોઇક અખબારના Classified section માં (કે પછી monster.com / LinkedIn.com પર) એક ‘કવિ’ની નોકરી માટે જો જાહેરખબર આપવી હોય, તો એના Job Description માટેની વિગત અહીં પ્રસ્તુત કવિતામાં જોઇ લો..
*********
ચોકની વચ્ચે ઊભી કરેલી
શૂળી પર ચઢી
હસતાં હસતાં વીંધાઈ જવાની હિંમત છે ?
ધગધગતા અંગારાને
હથેળીમાં લઈને રમાડવાની આવડત છે ?
ચણોઠીઓ ફૂંકી ફૂંકીને
તાપણું કરી તાપવાની ધીરજ છે ?
ઊભી દીવાલમાંથી
આરપાર નીકળી જવાની હિકમત છે ?
કરોળિયાના જાળામાં
આખા બ્રહ્માંડને
તરફડતું જોવાની આંખ છે ?
હોય તો તું
કવિતા કરી શકે – કદાચ.
- જયન્ત પાઠક
—————-
આ કવિતાના સંદર્ભમાં – કવિ શ્રી જયન્ત પાઠકની બીજી એક કવિતા – કવિતા ન કરવા વિશે કવિતા – પણ માણવા લાયક છે..!!
Posted by Jayshree on September 24, 2011 11:55 PM· permalink
૧૯મી જૂનના પ્રભાત છાપામાં એક સમાચાર હતા નવરંગપુરા રેલ્વે ફાટક પાસે કપાઇ ગયેલ એક અજાણ્યો યુવક સાથે કમકમી જવાય તેવી રીતે ધડથી છૂટું પડી ગયેલ માથું હાથ અને પગ અને બાઝી ગયેલ લોહીના અવશેષૌ ની છબી જોઇને ફોટોગ્રાફરેજ નહીં જેણ તે જોયા હશે તે બધાંએ કમકમિયા અનુભવ્યાં હશે..૨૨ વર્ષનો યુવાન .. હમણાં બોલી ઊઠશે તેવો [...]![]()
Posted by vijayshah on September 24, 2011 07:48 PM· permalink
ચિત્રલેખાની પ્રિય કોલમ ઇશીતાની એલચી નું સંકલન મૂરખ માણસને શીંગડાં નથી ઊગતાં. એ હોઠ ખોલે અને એની જીભ સળવળે ત્યાં જ એ પરખાઈ જતો હોય છે..!! ************************** એક સંસ્કૃત કહેવત છે: લોભી વ્યક્તિ હંમેશાં એકલોઅટૂલો જ રહે છે. એને ન તો કોઈ ગુરુ હોય છે કે ન તો કોઈ મિત્ર..!! ************************** મોત એટલે શું ? [...]![]()
Posted by vijayshah on September 24, 2011 01:18 PM· permalink
(કંઈ તમા વગર ચાલ્યા… …બુશકીલ ફૉલ્સ, પેન્સિલવેનિયા, મે-2011) * માર્ગમાં હતી મંઝિલ પણ ઇધરઉધર ચાલ્યા, રાહબર કે નક્શાની કંઈ તમા વગર ચાલ્યા. ચાલવું હતું નક્કી, ક્યાંક માપસર ચાલ્યા,...
Read more on the blog
Posted by વિવેક on September 24, 2011 07:25 AM· permalink
When thou commandest me to sing it seems that my heart would break with pride; and I look to thy face, and tears come to my eyes. All that is harsh and dissonant in my life melts into one sweet...
Read more on the blog.
Posted by વિવેક on September 24, 2011 06:43 AM· permalink
વોંગ અને મીયા નાના પુત્ર ચેંગની વર્ષગાંઠ ઉજવવા ભેગા થયા હતા.ધીમું ધીમું વિયેતનામી મ્યુઝીક વાગતુ હતુ..જાણે કોઇક બુલ્બુલ મીઠા અવાજે તેના સાથીને બોલાવતી ના હોય! વોગની મોટી બેન જી અને બનેવી ચીકો પણ પાર્ટીની મઝા માણી રહ્યા હતા. ૭ વર્ષનો ચેંગ સુંદર રાજ્કુમારનાં લીબાશમાં સ્કેટીગ રીંગમાં ઘુમી રહ્યો હતો..તેનો ૧૮ વર્ષનો મોટો ભાઈ યો કોઇ [...]![]()
Posted by vijayshah on September 24, 2011 04:15 AM· permalink
**************** ******************
( છંદવિધાન ઃ રજઝ-૨૮–ગાગાલગા*૪ )
Posted by devikadhruva on September 24, 2011 01:51 AM· permalink
માનનીય શ્રી પંચમ ભાઈ
અર્થસભર મુક્તક છે. જાત ને અબીલી કરવાની વાત મજાની છે અને અત્યંત જરૂરી પણ. આપે સૌથી શ્રેષ્ટ માર્ગ સૂચવ્યો છે .ધન્યવાદ.
બકુલ શાહ
Posted by bakulvshah on September 24, 2011 01:45 AM· permalink
શબ્દ અને સ્વર રચના : વિહાર મજમુદાર
સ્વર : નિનાદ મહેતા
સંગીત: અમીત ઠક્કર

શમણામાં ફરફરતું.....
[See post to listen to audio]
લોચનિયામાં ઉમટી યમુના, હૈયે એક જ નામ
અંગ અંગ મ્હોરે વ્રજ થઈને, રોમ રોમમાં શ્યામ
મ્હારા રોમરોમમાં શ્યામ..
પગલે પગલે રજ ગોકુળની, મારગ મારગ વેરી
ગગને છાઈ ઘન વાદળીઓ, શ્યામલ શ્યામલ ઘેરી
શ્વાસ શ્વાસ થઈ સૂર મુરલીનો, વને વહે અવિરામ,
અંગ અંગ મ્હોરે વ્રજ થઈને, રોમ રોમમાં શ્યામ
મ્હારા રોમરોમમાં શ્યામ..
માધવ માધવ નામ ક્યારનું હૈયે આવી રમતું
રંગ ભર્યું એક પીછું આવી શમણામાં ફરફરતું
મ્હોર્યું, મ્હેક્યું નામ શ્યામનું, અંતરમાં અભિરામ,
અંગ અંગ મ્હોરે વ્રજ થઈને, રોમ રોમમાં શ્યામ
મ્હારા રોમરોમમાં શ્યામ..
- વિહાર મજમુદાર
Posted by Jayshree on September 24, 2011 12:56 AM· permalink

ચાલો બાળકો આજે આપણે એક નવી જ રમત રમીએ.
આ રમત એકલા પણ રમી શકાય છે અને સમુહમાં પણ રમી શકાય છે.તમારી પાસે ઘરમાં કેલેન્ડર તો હશે જ. આવું એક આખું કેલેન્ડર લો. એક બાઉલમાં ૫૦ પૈસા,એક રૂપિયા, બે રૂપિયા અને પાંચ રૂપિયાના ઘણા બધા સિક્કા લો.ઘડીઅાળ લો.
હવે રમત શરૂ કરીએ તે પહેલાં તમને નિયમો કહી દઉં.
૧-તમારે કેલેન્ડરમાં પહેલી તારીખ પર એક રૂપિયાનો સિક્કો મૂકવાનો,
૨-બીજી તારીખ પર બે રૂપિયાનો સિક્કો મુકવાનો
૩-ત્રીજી તારીખ પર ત્રણ રૂપિઅયાના
૪-ચોથી તારીખ પર ચાર રૂપિયાના
આમ જે તારીખ હોય તેના જેટલા જ સિક્કા મૂકવાના
તેમાં બુધવાર અને શનિવાર પર આવતી તારીખ પર માત્ર એક રૂપિયો પચાસ પૈસા(દોઢ રૂપિયો) મૂકવાના રહેશે.
તમને એક મિનિટનો સમય આપવામાં આવશે. એક મિનિટમાં તમે કેટલી તારીખો પર સાચી રીતે સિક્કા મૂકી શકો છો તે જોવાનું છે.
જો તમે બુધ કે શનિવારએ આવતી તારીખ પર ખોટા સિકા મૂકો તો તે પચીની તારીખ પ જો સાચા મૂક્યા હશે તો પણ ગણતરીમાં નહીં લેવાય.
(દા.ત)ઓક્ટોબર માસમાં પહેલી તારીખે જ શનિવાર છે. તમારે ખરેખર ત્યાં દોઢ રૂપિયા મૂકવાના હોય પણ જો એક જ રૂપિયો મૂકો અને બાકીની બધી તારીખો પર સાચ ક્રમમાં રૂપિયા મૂકો તો પણ તમને ઝીરો પોઇન્ટ મળે…..
રમતની શરૂઆત પહેલી તારીખથી જ કરવાની.
અને જો એક કરતાં વધુ બાળકો રમતા હોય તો એક બાળક પછી જેનો વારો આવે ત્યારે કેલેન્ડરમાં મહિનો બદલી નાંખવાનો. જેથી કોઇ પણ બાળક્ને તારીખ/વાર ગોખાઇ ન જાય….
ચાલો તો શરૂ કરી દો રમત….
Posted by rajeshwari on September 23, 2011 05:27 PM· permalink
સામગ્રી :-
૫૦૦ ગ્રામ કાજુ
૨૦૦ ગ્રામ ખાંડ
પાણી
રીત :-
(૧)સૌપ્રથમ કાજુને મિક્સરમાં પીસીને ભૂકો કરી લો.
(૨)એકસરખો પાવડર કરી તેને એક બાઉલમાં ભરી લો
(૩)હવે એક પહોળી કઢાઈમાં ખાંડ નાખીને, તે ડૂબે તેટલું પાણી ઉમેરી, કઢાઇને ગેસ પર મૂકો.
(૪)એક તારી ચાસણી થાય એટલે કાજુનો ભૂકો ઉમેરી દઈને સારી રીતે મિક્સ કરી લો. અને ઝડપથી પહોળા થાળમાં અથવા ચોરસ કે લંબચોરસ ચોકીમાં નાખીને સહેજ દબાવીને પાથરી દો.
(૫)ઠંડું પડી જાય પછી તેના ડાયમંડ શેપમાં એકસરખા ટૂકડા પાડી લો. આમ તો કાજુકતરી હમેશા ડાયમંડ શેપમાં હોય છે પરંતુ ડબ્બામાં ભરતી વખતે અને પીરસતી વખતે તે ખૂણાથી તૂટી જવાનો ડર રહે છે.પછી દેખાવ પણ સારો લાગતો નથી. એટલે ડાયમન્ડ આકારને બદલે ચોરસ ટૂકડા પણ કરી શકાય.
(૬) હવે તેની ઉપર ચાંદીનો વરખ લગાવી દો.અલબત્ત ચાંદીનો વરખ સ્વાસ્થ્ય માટે હાનિકારક હોઇ તેના પર તે ન લગાવો તો પણ ચાલે.
આજ રીતે ખાંડની ચાસણી બનાવીએ ત્યારે તેમાં બે-ત્રણ ટેબલસ્પુન જેટલા પાણીમાં કે દૂધમાં કેસર ભેળવો અને કાજુનો પાવડર કર્યો તે રીતે પીસ્તાનો થોડો મોટો દાણાદાર ભૂકો કરો અને કાજુના પાવડર સાથે ભેળવી દો. જો ૫૦૦ ગ્રામ કાજુનો પાવડર લીધો હોય તો તેટલો જ પીસ્તાનો મોટો દાણાદાર પાવડર લો અને ખાંડ ૫૦૦ ગ્રામ લો અને ઉપર જણાવ્યું છે તેમ જ કેસરવાળી ચાસણીમાં તેને નાંખી ઘટ્ટ થવા દો તો કાજુ,પીસ્તા,કેસર કતરી તૈયાર થશે.
Posted by rajeshwari on September 23, 2011 04:58 PM· permalink
મકાનો, માણસો જોયાં, નગર ક્યાં છે ? બધું હાજર છતાંયે એક ઘર ક્યાં છે ? પહેરો હોય છે જ્યાં વૃક્ષની ફરતે, ખૂલીને જીવવાની પણ કદર ક્યાં છે ? નથી પાદર, નથી ગોચર, નથી વગડો, ભર્યા અચરજ સમી નભની અસર ક્યાં છે ?...
Read more on the blog.
Posted by વિવેક on September 23, 2011 05:35 AM· permalink
પૈસા ઉછીના લેનાર કરતા ઉછીના દેનારની યાદશક્તિ હમેશા વધારે સારી હોય છે.
Posted by nilam doshi on September 23, 2011 01:41 AM· permalink
ભાગ્ય અજબ, કે વિધિએ મારો કાગળ રાખ્યો કોરો, શ્યામ, તમે મનફાવે તેવું ભાગ્યચક્ર ત્યાં દોરો. સઘન મેઘની રાત, આંગણે રાહ હજી હું જોતી, મનગમતો દશનો તારો લઉં વાદળ વચ્ચે ગોતી, ધખતી વિરહઅગનની શૈયા પર હું લેતી...
Read more on the blog.
Posted by ઊર્મિ on September 22, 2011 10:00 PM· permalink
સ્વર – અભરામ ભગત અને સાથીઓ
[See post to listen to audio]
હે જી રે કર્મનો સંગાથી, રાણા મારું કોઈ નથી.
હે જી રે કર્મનો સંગાથી, હરિ વિણ કોઈ નથી.
હો એક રે ગાયનાં દો-દો વાછરું,
લખ્યાં એનાં જુદાં જુદાં લેખ,
એક રે બન્યો શિવજીનો પોઠિયો,
બીજો ઘાંચીડાને ઘેર … હે જી રે કર્મનો સંગાથી.
હો એક રે માતાનાં દો-દો દીકરા,
લખ્યાં એનાં જુદાં જુદાં લેખ,
એકને માથે રે છત્તર બિરાજે,
બીજો ભારા વેચી ખાય … હે જી રે કર્મનો સંગાથી.
હો એક રે માટીનાં દો-દો મોરિયા,
લખ્યાં એનાં જુદાં જુદાં લેખ,
એક રે મોરિયો શિવજીની ગળતી,
બીજો મસાણે મૂકાય … હે જી રે કર્મનો સંગાથી.
હો એક રે પત્થરનાં દો-દો ટુકડા,
લખ્યાં એનાં જુદાં જુદાં લેખ,
એક રે બન્યો શિવજીની મૂર્તિ,
બીજો ગંગાજીને ઘાટ … હે જી રે કર્મનો સંગાથી
હો એક રે વેલાના દો દો તુંબડાં,
લખ્યાં એનાં જુદા જુદા લેખ,
એક રે તુંબડું સાધુના હાથમાં,
બીજું રાવળિયાને ઘેર … હે જી રે કર્મનો સંગાથી.
હો એક રે વાંસની દો દો વાંસળી,
લખ્યાં એનાં જુદા જુદા લેખ,
એક રે વાંસળી કાનકુંવરની,
બીજી વાગે વાદીડાને રે ઘેર … હે જી રે કર્મનો સંગાથી.
હો એક રે માતને દો દો બેટડા,
લખ્યાં એના જુદા જુદા લેખ,
એક રે બેટો ચોરાશી ધૂણી તપે,
બીજો લખચોરાશી માંહ્ય ….
હે જી રોહીદાસ ચરણે મીરાંબાઈ બોલીયા,
દેજો અમને સંત ચરણે વાસ … હે જી રે કર્મનો સંગાથી.
- મીરાંબાઈ
(શબ્દો માટે આભાર – સ્વર્ગારોહણ.કોમ, AudioFile માટે આભાર – નિતિનભાઇ પટેલ)
Posted by Jayshree on September 22, 2011 01:45 PM· permalink
* કેમેરા, કેમેરાનો ઈતિહાસ, વિવિધ કંપનીઓની કેમેરા પ્રોડક્ટસ વગેરે વિશેની અદ્ભૂત માહિતી: કેમેરાપિડીઆ.
* Quake II સોર્સ કોડનું પૃથ્થકરણ.
Posted by Kartik on September 22, 2011 08:14 AM· permalink
Gods of the New Age – Mind-Control CultsSit watch this ….
Gods of the New Age – Mind-Control Cults
Please, Give …comments
Posted by dhavalrajgeera on September 21, 2011 01:50 PM· permalink
* એમ તો ફોટો ક્યારેય મરતો નથી પણ, દરેક ફોટો એ પોતાની સાથે કેટલીક “છુપાયેલી” માહિતી લઈને ફરતો હોય છે. ફોટો સાચો કે ખોટો એ આપણો અહીં વિષય નથી પણ કેટલીક માહિતી તમને ફોટાની અંદર ઉતરવાથી મળી શકે છે. સામાન્ય રીતે હું પોસ્ટ પ્રોસેસિંગનો વિરોધી છું અને કેમેરો જે ફોટો આપે તેને કોમ્પ્યુટર વડે સુધારતો નથી. પોસ્ટ પ્રોસેસિંગ ફોટાને સરસ બનાવે છે, પણ જો એમ જ હોય તો કોમ્પ્યુટર પોતે જ ફોટો પાડે એ વધુ સારુ.
ફ્લિકર અને હવે પિકાસા પર તમને ફોટાની વિગતો મળી રહે છે. દા.ત. ફ્લિકર પર ફોટાની જમણી બાજુએ આ ફોટો કયા કેમેરા વડે લેવાયો છે તે અને તેના પર ક્લિક કરતા વધુ માહિતી મળે છે. જેને Exif information કહે છે. નિકોન કેમેરા કદાચ વધુ સારી (કયો લેન્સ વાપર્યો વગેરે વગેરે) માહિતી આપે છે.
લિનક્સમાં exiftool કમાન્ડ સરસ છે. દા.ત. પેલી પુનમ પાંડેના આ ફોટાની માહિતી જોઈએ તો નીચેની માહિતી મળે છે (આ ફોટો તેના ટ્વિટર બેકગ્રાઉન્ડમાં હતો, જે પછી હટાવી-બદલી લેવામાં આવ્યો લાગે છે).
File Name : IMG_8450_copy_2.jpg (એટલે કે આ ફોટાને ચોક્કસ કોમ્પ્યુટર વડે સુધારવામાં આવ્યો છે.)
Camera Model Name : Canon EOS 5D Mark II (સરસ કેમેરા)
Software : Adobe Photoshop CS2 Windows (ઓહ!)
Modify Date : 2011:09:02 00:21:02
Exposure Time : 1/125
ISO : 100 (પૂરતા પ્રકાશમાં પાડેલો ફોટો)
Date/Time Original : 2011:07:25 12:38:55 (અરે આ ફોટો તો બે મહિના પહેલા પાડેલો હતો..)
Shutter Speed Value : 1/128
Aperture Value : 11.3
આ બધી માહિતીનો મોટો ફાયદો એ કે અમુક સરસ લાગતા ફોટોગ્રાફ્સમાં કયા પ્રકારનું સેટિંગ કરાયું છે તેનો ખ્યાલ આવે છે. થોડા અનુભવ અને નિરીક્ષણ પછી તમને એ રીતના ફોટોગ્રાફ લેતા આવડવાનું શરુ થાય છે. પણ, બધાંને ખ્યાલ છે કે ફોટોગ્રાફી સાયન્સ પણ છે અને આર્ટ પણ છે (અને કોમર્સ પણ છે!). ધીરજ, મહેનત, નિરીક્ષણ – આ ત્રણ ગુણો દરેક ફોટોગ્રાફરમાં હોવા જોઈએ.
બાકી, પોઈન્ટ-એન્ડ-શૂટ અથવા ગ્રીનબોક્સની ક્યાં કમી છે?
Posted by Kartik on September 21, 2011 04:49 AM· permalink
ઊડવાની પહેલી જ પળે તેણે, નક્કી કરી નાખ્યું હોય છે ઊતરાણ. હાડેહાડમાં છુપાયેલાં હજાર હજાર હલેસાં તેને ઊડવા હડસેલે. છતાં, દરેક ફેરે તેને ઊડવાનો હાંફ. ગમે તેટલું ઊંચું ઉડે ધરતી પર પડતો પડછાયો ના છોડે....
Read more on the blog.
Posted by ધવલ on September 21, 2011 04:30 AM· permalink
મારો જ ચેહરો …
મારો જ ચેહરો આજ ખુદ મુજને નડે છે,
સાવ આંધળો એક આઈનો ક્યા મળે છે?
અલગ રંગો વડે રંગી ચીતરી દીધો મને,
સાચા રંગની સહુને હજુ સૂઝ ક્યાં પડે છે?
હકીકતનો ભરોસો હું હવે કરતો નથી,
મરીચુક્યો બહુ પહેલા હવે મરતો નથી.
કરી’તી બંદગી તારી ખુદા મેં હર કદમ
એ વાતની તુજને હજુ ખબર ક્યાં પડે છે?
ના કોઈ ફૂલ ચડશે, અલીફની મઝાર પર
રોશે ના કોઈ કે યાદ પણ કરશે નહિ લગીર
દફન કરશે બધા રાતે સહુથી અલગ એને,
એની જાતની જમીનને પરખ ક્યાં પડે છે?
હેમંત ત્રિવેદી ‘અલીફ’
Posted by Dilip Patel on September 21, 2011 03:16 AM· permalink
એક માત્ર આદમ જ એવો માણસ હતો કે તેણે સરસ કથન કહ્યું હોય ત્યારે તે પૂર્ણપણે પોતાનું મૌલિક હોવાનો દાવો કરી શકે..
Posted by nilam doshi on September 21, 2011 01:37 AM· permalink
જાતને અબીલી કરવાની વાત કોને ન ગમે ? પંચમભાઇ, નજરની કાળાશમાંથી ધીરે ધીરે નીલા અને ગુલાબી રંગ પર લઇ જઇ છેલ્લે તો આખી જાતને અબીલી રાખવાની એક નવા જ રંગની વાત ખુબ ખુબીથી લઇ આવ્યાં ! સુંદર આશાવાદી મુક્તક…
Posted by devika dhruva on September 20, 2011 10:50 PM· permalink
રાત્રિ નો અંધકાર ઘેરો થતો ગયો. પ્રિયંકા નો દેહ જાણે મુલાયમ કોઈ પીંછા પર સવાર થઈ વાદળો વચ્ચે લહેરાઈ રહ્યો. નિષ્ફળતા નાકામિયાબી બધું ક્ષીણ થતું ગયું. ગહેરી નીંદમા ઘેરાતી આંખો ક્યારે સદા માટે મિંચાઈ ગઈ અને પ્રિયંકાનુ અસ્તિત્વ લોપ થઈ ગયું. સવારના આઠ વાગ્યા, જિગર ક્યારનો પ્રિયંકાને ફોન કરી રહ્યો હતો. આગલી રાતે એ મિત્રો [...]![]()
Posted by vijayshah on September 20, 2011 10:16 PM· permalink
આજે ભાદરવા વદ સાતમ
જોડકણાં
ચણાક ચીભડી, બામણ બીબડી,
બામણને ઘેર ગાય વિયાણી.
રાજારાણી દાતણપાણી કરીને
ચીભડાની ચીર માગે,
…હજી તો ચીભડાં વાવ્યાં છે.
———————————————-
ધન ધતૂડી-પતૂડી
પવાલામાં પાંચ મોતી
મેં ગણ્યાં વીસ
મારી ભાભીનું આણું આવ્યું
મને ચડી રીસ
ધન ધતૂડી-પતૂડી
ધન ધતૂડી-પતૂડી
______________________________________
કઢી પીવા
ચણ ચણ બગલી ચણાની દાળ
હું પપૈયો તું મગદાળ
શેરીએ શેરીએ
ઝાંખા દીવા,
આવ રે કાગડા કઢી પીવા
ગણ ગણ ગાંઠિયા તેલ
તેલ પળી ઊઠ રે લાલિયા
ઝુંપડી બળી બળતી હોય તો બળવા દે
ઠરતી હોય તો ઠરવા દે
આવ રે કાગડા કઢી પીવા.
———————————————————————
ચકી ચોખા ખાંડે છે.
મોર પગલા માંડે છે.
રાજિયો ભોજિયો,
ટીલડીનો ટુંચકો,
માર ભડાકા ભૂસકો
______________________________________________________
લોઢાના બે લાટા,
એનું નામ પાટા.
પાટે ગાડી દોડી જાય,
છૂક છૂક કરતી ચાલી જાય
જરાક પાટા આડા થાય,
ધડાક કરતી તૂટી જાય.
ૐ નમઃ શિવાય
Posted by shivshiva on September 20, 2011 10:51 AM· permalink
જમાનો એવો છે કે બધા ગળાડૂબ છે જાતને છબિલી બનાવવાનાં યત્નમાં, ત્યારે આપણે અબિલી કરે.
Posted by અશ્વિન on September 20, 2011 08:30 AM· permalink
વાહ પંચમભાઈ,
આ કાગઝી તમાશાને કોઈ કાળી ટીલી કરો…
તમારી કલમને પ્રભુ બૂરી નજરથી બચાવે..
જો થઈ શકે તો યત્ન કરી જાતને અબીલી કરો.
હંમેશની જેમ મજાની વાત લઈ આવ્યા.
Posted by Daxesh Contractor on September 20, 2011 06:20 AM· permalink
કદી હોઠ પર રમાડજો કદી આંખમાંય લાવજો હવે સ્પર્શનું સ્મરણ છું હું મને સાચવીને રાખજો કદી સંગ સંગ આપણે નભે રંગ કંઈ પૂર્યા હતા હવે સાંજ શ્વેત લાગશે હવે રાત શ્યામ ધારજો કદી કોસથી ઢળ્યા હતા કિચૂડાટમાં ભળ્યા...
Read more on the blog.
Posted by ધવલ on September 20, 2011 04:30 AM· permalink
ગોપાલ એટલે નખશીખ પ્રામાણિક આર્થિક રીતે ગરીબ પરંતુ અંતરની અમીરાત પૂરેપૂરી. ઘરનાં સંજોગોને લીધે ગોપાલ આઠ ચોપડીથી આગળ ભણી શક્યો નહોતો. અને આઠ ચોપડી ભણેલી વ્યક્તિને આ જમાનામાં આમ તો નોકરી ક્યાંથી મળવાની હતી? પરંતુ નસીબ થોડા સારા કે બહુ રઝળપાટ પછી એક ઑફિસમાં પટાવાળાની નોકરી મળી ગઈ અને ગોપાલનું ગાડું ગબડવા લાગ્યું. પછી તો લગ્ન પણ કર્યાં અને એક દીકરી પણ આવી, પત્ની શાંત સુશીલ અને કરકસરવાળી હતી. તેથી મહિનો નીકળી રહેતો અને કદી ભૂખ્યા ન સૂવું પડતું. એનો સંતોષ હતો. એક જ દીકરી હોવા છતાં ગોપાલે દીકરાની આશા નહોતી રાખી. બે સંતાનનો ખર્ચો પોતાને પોસાય તેમ નથી. એવી સમજણથી ગોપાલે એક દીકરીમાં જ સંતોષ માન્યો હતો. આમ ગોપાલ સુખી હતો. જરૂરિયાતો બને તેટલી ઓછી જ રાખી હતી. વહાલસોયી પત્ની અને મીઠડી દીકરી સાથે ગોપાલ ખુશ હતો.
પણ ચપટી અમથું સુખ પણ અચાનક છીનવાઈ ગયું. તે જ્યાં નોકરી કરતો હતો તે શેઠને હંમેશ માટે પરદેશ જવાનું થતાં ઑફિસના બધા માણસોને તેણે છૂટા કર્યાં. ગોપાલને તો ઉપર આભ અને નીચે ધરતી…. કોઈ આશરો ન રહ્યો. શું કરવું?કેમ કરવું? થોડો સમય તો કશું સૂઝ્યું નહીં. પણ હિંમત હાર્યે કંઈ વળે તેમ નહોતું. ત્રણ જણાનો પેટનો ખાડો તો પૂર્યે જ છૂટકો હતો ને? થોડા દિવસ નોકરી માટે ફાંફાં મારી જોયા. પણ કોઈ મેળ પડયો નહીં.
અંતે નોકરીનો મોહ મૂકી તેણે કંઈક ધંધો કરવાનું નક્કી કર્યું. પણ એક તો મૂડી નહીં. અને કોઈ અનુભવ નહીં. શેનો ધંધો કરવો એ સમજાયું નહીં. ઘણી ગડમથલ પછી તેણે રેકડી કાઢવાનું નક્કી કર્યું. કેળાંની રેકડી લઈ તે બજારમાં ઊભતો થયો એમાં મૂડીરોકાણ પણ ખાસ કાંઈ નહોતું. અને ધીમે ધીમે ઘરખર્ચ જેટલું નીકળવા લાગ્યું. બધા ફ્રૂટવાળાઓની સાથે તે પણ એક મોટા મંદિરની બાજુમાં ઊભો રહેતો. ઓછા નફે બહોળો વેપાર કરવાની વૃત્તિને લીધે તેને સારો એવો વકરો થવા લાગ્યો. આમ પણ તે વહેલી સવારે છેક માર્કેટમાં જઈને હરરાજીમાંથી સીધા કેળાં લઈ આવતો. તેથી તેને સસ્તા પડતાં અને બીજાં કોઈ મોંઘા ફળોની સરખામણીમાં કેળાં વધારે વેચાતા. સોમવારે તો સારો એવો વકરો થતો. દર્શનાર્થીઓ મંદિરમાં પ્રસાદ ધરાવવા માટે મોટેભાગે કેળાં ખરીદતાં. બીજાં પણ ઘણાં ફ્રૂટવાળાઓ ત્યાં ઊભાં રહેતા હતાં. એમાં એક ગંગા પણ હતી. ગંગા તેના નાનાં દીકરાને લઈને આવતી. ગોપાલના અહીં આવવાથી ગંગાની કમાણીમાં સારો એવો ફટકો પડયો. કેમ કે તે કંઈ બહુ દૂર જઈને સીધા હરાજીમાંથી કેળાં લાવી શકતી નહીં. પરિણામે તેને ગોપાલના ભાવે કેળાં વેચવા પરવડતાં નહીં. ગંગાને ગોપાલ ઉપર ગુસ્સો આવતો તેને લીધે પોતાની કમાણી ઉપર અસર પડી હતી. પણ શું કરે તે? કોઈને ના થોડી પાડી શકાય છે? મનોમન તે મૂંઝાતી રહેતી.
એક દિવસ ગંગા કોઈ સાથે વાત કરી રહી હતી. તેનો પતિ બીમાર હતો. અને ઘરની બધી જવાબદારી તેની એકલી પર આવી પડી હતી. આ નવા ફ્રૂટવાળાને લીધે તેની કમાણીમાં કેવો ફટકો પડયો હતો અને પતિ માટે દવા લાવવાના પૈસા નહોતાં રહેતાં એવી બધી પોતાની મુશ્કેલીઓની વાત કરતી હતી. ગોપાલ બહુ દૂર નહોતો તેણે ગંગાની બધી વાત સાંભળી. તે વિચારમાં પડી ગયો. પોતાને લીધે કોઈને નુકસાન થાય તે એને ગમ્યું નહીં. ગરીબી તેણે પણ ક્યાં ઓછી જોઈ હતી? આમ પણ પહેલેથી જ તેનો સ્વભાવ બીજાની તકલીફમાં ભાગ લેવાનો હતો. શક્ય તે રીતે અન્યને મદદ કરવી જોઈએ. એ તેના પિતાનો ગુણ તેને વારસામાં મળ્યો હતો. એક બટકામાંથી પણ બટકું આપતાં તે શીખ્યો હતો. તે ગંગા પાસે ગયો.
બહેન, મેં ભૂલથી તમારી વાત સાંભળી છે. મને ખબર નહોતી કે તમે ઘણાં સમયથી અહીં કેળાં લઇને ઊભા રહો છો. મારા આવવાથી તમને નુકસાન થયું છે. હું પણ ગરીબ માણસ જ છું. બીજી કઈ રીતે હું તમને મદદ કરી શકું તેમ નથી. પણ આવતીકાલથી હું કેળાંને બદલે બીજું કોઈ ફ્રૂટ વેચીશ. જેથી તમને મારે લીધે કોઈ નુકસાન ન જાય.
ના, ભાઈ. એ તો એમ જ મારાથી બોલાઈ ગયું. હતું. સૌ કોઈ પોતપોતાનાં નસીબનું ખાય છે. મારા નસીબમાં હશે એટલું મને પણ મળી જ રહેશે.
ગોપાલની ઉદારતાથી ગંગા ખુશ થઈ હતી. આવા ભલા માણસો આજકાલ જોવા જ ક્યાં મળતાં હતાં. અહીં તો ગળાકાપ હરીફાઈ ચાલતી રહેતી. એમાં ગોપાલ જેવો માણસ તો શોધ્યો પણ ક્યાં જડવાનો હતો? કોઈ પોતાના માટે આટલું ય વિચારે, બોલે એ પણ ક્યાં ઓછું હતું? પણ ગોપાલે તો મનોમન નક્કી કરી લીધું હતું. પોતે આ ગરીબ બાઈની આડે નહીં જ આવે. બે દિવસ પછી ગોપાલ કેળાંને બદલે રેકડીમાં બીજાં બધાં ફળો લઈને ઊભો હતો. કોઈ કેળાં માગવા આવે તો તે ગંગાની રેકડી તરફ આંગળી ચીંધી દેતો. ગંગા ગોપાલ સામે ભીની આંખે જોઈ રહેતી. તેનાં અંતરમાંથી મનોમન દુઆ સરી રહેતી.
જીવનમાં દરેક વખતે મદદ કંઈ ફક્ત પૈસાથી જ થાય છે એવું થોડું જ છે.
( સ્ત્રી સાપ્તાહિકમાં પ્રકાશિત થતી શ્રેણી )
Posted by nilam doshi on September 20, 2011 01:01 AM· permalink
લયસ્તરો પર વિવેકે ગીતાંજલીનો અનુવાદ મુક્યો, તો મને સ્હેજે યાદ આવ્યું કે કવિવર શ્રી રવિન્દ્રનાથ ટાગોરના કેટલાક ગીતોનો અનુવાદ અને એમનું એકદમ તાજ્જુ સ્વરાંકન મને અસીમભાઇ-માધ્વીબેન પાસેથી મળ્યું છે – એનો બીજો ભાગ તમારી સાથે વહેંચી લઉં..!
સ્વર-સ્વરાંકન : માધ્વી – અસીમ મહેતા
[See post to listen to audio]
મૂળ બંગાળી ગીત..
સ્વર - Sraboni Sen
Click here to view the embedded video.
સૂરની તારી ધાર વહે જ્યાં એની પ્રેરક પારે,
દેશે કે શું વાસો મને એક કિનારે? – સૂરની..
મારે સૂણવી એ ધૂન કાને
મારે ભરવી એ ધૂન પ્રાણે
સૂરધૂને એ ઊરવીણાના બાંધવા મારે તાર, વારંવારે – સૂરની..
મારા આ સૂનકારે
તારા એ સૌ સૂરેસૂરે
ફૂલની ભીતર રસ ભરે તેમ
ગુંજી રહે ભરપૂરે
મારા દિન ભરાશે, જ્યારે
કાળી રાત ઘેરાશે ત્યારે
ઉરે મારે ગીતના તારા ચમકી ઉઠે હારેહારે – સૂરની.
- રવિન્દ્રનાથ ટાગોર (અનુ. – પિનાકીન ત્રિવેદી)
Posted by Jayshree on September 19, 2011 11:55 PM· permalink
Posted by જય ભટ્ટ on September 19, 2011 11:07 PM· permalink
ચંદ્રમણિ પ્રકાશન આવતી કાલના વાર્તાકારોનું આજનું માસિક પ્રેસનોટ ગુજરાતી ભાષામાં હાલ બીજા સાહિત્યપ્રકારોની સરખામણીએ વાર્તાનું સ્વરૂપ ગુણવત્તા અને ફાલની દૃષ્ટિએ ઝંખવાઈ રહ્યું છે. ત્યારે સશક્ત, અને તેજસ્વી એવા નવા વાર્તાકારોની નવી શ્રેણીના ઉદગમ, સંવર્ધન અને પ્રતિષ્ઠા કરવાના એકમાત્ર ઉદ્દેશ સાથે વાર્તાકાર મધુ રાયના સંપાદન હેઠળ અને બીજા કેટલાક સમર્થ [...]![]()
Posted by vijayshah on September 19, 2011 01:39 PM· permalink
* ગયા અઠવાડિયે એક-બે પાનાં મારે સ્કેન કરાવીને એક જગ્યાએ મોકલવાના હતાં. ઘણી વખત (જો ચાલી શકે તો) તો હું ફોટો પાડીને ડોક્યુમેન્ટ મોકલું છું, પણ આ વખતે પ્રોપર સ્કેનિંગ જરુરી હતું. સ્કેન કરાવવા માટે ૧૫ મિનિટ મારા વારાની રાહ જોઈને ડોક્યુમેન્ટ સ્કેન કરાવ્યા, ઘરે આવીને જોયું તો પેન ડ્રાઈવમાં સ્કેન કરેલા પાનાંની જગ્યાએ ભળતી જ કોઈ exe ફાઈલ્સ. કારણ: કિટાણું એટલે કે વાયરસ. જોકે હું પેન ડ્રાઈવ હંમેશા લિનક્સમાં વાપરું. મને એમ કે મારી ભૂલ હશે એટલે લેપટોપ રીબૂટ કરી મેકમાં જોયું. એ જ. ફરી પાછો રીક્ષામાં ત્યાં ગયો અને કહ્યું કે તમારા પીસી માં વાયરસ છે. દુકાન વાળો કહે, ના હોય. મારે તો ઓરીજીનલ વિન્ડોઝ વર્ઝન છે. મેં મારી બીજી પેન ડ્રાઈવ આપી, જે સરસ નાનકડી HP ની પેન ડ્રાઈવ છે. તો કહે – HP ની પેન ડ્રાઈવ મારા પીસીમાં સપોર્ટ નથી કરતી.
મુઆઆઆ… છેવટે તેને જેમ-તેમ સમજાવી સ્કેન કરેલા ડોક્યુમેન્ટ ઈમેલ કરાવ્યા. ત્યાં ઊભા-ઊભા ફોન પર ઈમેલ ચકાસી ખાતરી કરી કે ડોક્યુમેન્ટ્સ આવી ગયા છે, પછી જ ઘરે આવવા નીકળ્યો.
સાર: ઘણી વખત લોકો આપણે ધારીએ એટલા મૂર્ખ નથી હોતા, ધારી શકીએ એના કરતા વધારે મૂર્ખ હોય છે.
Posted by Kartik on September 19, 2011 12:11 PM· permalink
બાળકોને ખૂબ મઝા પડે અને કુદરતમાં રસ લેતા થાય તેવી એક પ્રવ્રૂત્તિ આજે અહીં દર્શાવું છું. દાહોદમાં સ્ટેશનરોડ પર આવેલી ઝાલોદરોડ પ્રાથમિક શાળામાં જઇ ધોરણ ૫, ૬ અને ૭ ની વિદ્યાર્થીનીઓને આ પ્રવૃત્તિ કરાવી અને તેમને બહુ જ આનંદ આવ્યો.
(૧)એક સરખા માપના ૨૫-૩૦ ડ્રોઇંગ પેપર લાવવા.તેની ચારે બાજુએ લાઇન દોરી બાઉન્ડ્રી બનાવી દેવી. અને ડ્રોઇંગ પેપર આડું રાખી ઉપરના ભાગમાં શીર્ષક લખવાની જગ્યા બનાવવા આડી લીટી દોરી દેવી.
(૨)મોટા ઝાડના મજબૂત, મોટા પાન પસંદ કરવા અને બે જ પાન તોડવા.મોટા ઝાડ જેવા કે પીપળો, વડ, બદામ, આંબો, આસોપાલવ, જાંબુ, રબર પસંદ કરી શકાય.
(૩)હવે એક પાનને ડ્રોઇંગ પેપર પર મૂકી પાનાની ફરતે પેન્સીલથી બાઉન્ડ્રી દોરી દેવી.પાનની આ પહેલી આકૃતિ થશે.
(૪)હવે પહેલી આકૃતિની બાજુમાં ફરી તે જ રીતે પાનની બીજી આકૃતિ દોરો.
(૫)હવે બીજી આકૄતિની બાજુમાં પાનની ત્રીજી આકૃતિ દોરો.
(૬)હવે પહેલી આકૃતિ પર ફેવીકોલ લગાડીને એક પાન બરાબર ચોંટાડી દો.
(૭)હવે બીજી આક્રૂતિમાં પાનાની બરાબર મધ્યમાં દેખાતી હોય તેવી મુખ્ય નસ(શિરા)પેન્સીલથી દોરો અને તેમાંથી નીકળતા બીજા ફાંટાઓ દોરો. તેમાં પીળી સ્કેચપેન કે પીળી પેન્સીલથી પીળૉ રંગ પૂરો. અને પાનના બાકીના ભાગમાં લીલો રંગ ભરો.જુઓ, તમે ચોંટાડ્યું છે તેવું જ પાન દેખાય છે ને????
(૮)હવે છેલ્લી આકૃતિમાં માત્ર પેન્સીલનો ઉપયોગ કરી પાનની મુખ્ય નસ અને તેમાંથી નીકળતા બારીક ફાંટાઓ પણ દોરો.
(૯)આ રીતે તમારી પાસે પાનનો પરિચય તૈયાર થશે. પણ હજી તો કામ બાકી જ છે.
(૧૦)હવે બીજું પાન હાથમાં લઇ પ્રકાશ સામે ધરો અને જુઓ. તેમાં જાળી જેવી નસો દેખાશે.તેને પાનનું કંકાલતંત્ર કહેવાય.
આપણા શરીરમાં જેમ હાડકાનું બનેલું કંકાલતંત્ર હોય છે જે આપણને ટટાર રાખે છે તેમ પાનમાં પણ આ કંકાલતંત્ર જેવું કામ કરે છે અને પાનને ટટાર રાખે છે. વળી આ બધી નળીઓ કે શિરાઓ ખનીજ ક્ષારો, પાણી અને ખોરાકનું વહન પણ કરે છે. જે નળીઓ ક્ષાર અને પાણીનું વહન કરે તેને જલવાહીની કહેવાય અને જે ખોરાકનું વહન કરે તેને અન્નવાહિની કહેવાય.
આ નળીઓને જ જો જોવી હોય તો તેની ત્રણ રીતો છે. જે નીચે લખી છે. પણ બાળકો, આ રીતોથી પ્રયોગ કરવા તમારે તમારા શિક્ષક કે માતા-પિતાની મદદ લેવી પડશે.
પાનની નળીઓ કે શિરાઓ જોવા માટેની પધ્ધતિ-
(૧)એક જુના માટલા કે નકામા વાસણમાં થોડું ગરમ પાણી ભરો. તેમાં થોડું છાણ નાંખો,થોડી માટી અને થોડું ખાતર નાંખો. કોઇ સળીયા કે લાકડીથી તેને બરાબર હલાવો. હવે તમે પસંદ કરેલા બીજા પાનને આ વાસણના પાણીમાં ડુબાડી દો. વાસણને ૧૦-૧૫ દિવસ મૂકી રાખે. દિવસમાં એક વખત લાકડીથી હળવેથી હલાવજો ખરા.૧૦-૧૫ દિવસ પછી તે પાન સડી જશે અને તેને બહાર કાઢી બારીક બ્રશ ફેરવતા પાનની નળીઓ ચોખ્ખી દેખાશે.
(૨)એક નકામા વાસણમાં અડધું વાસણ ભરાય તેટલું પાણી બહ્રો. તેમાં એક નાની ચમચી બેકીંગ પાવડર અને એક નાની ચમચી સાજીખાર(ખાવાનો સોડા) પાવડર નાંખો. લાકડીથી બરાબર હલાવી તેમાં તમે પસંદ કરેલા પાન ડુબાડી દો. તેને ૫ થી ૮ દિવસ મૂકી રાખો. આ સમય પછી પાનને બહાર કાઢી જોશો તો પાનની નસો ચોખ્ખી દેખાશે.
(૩)એક વસણમાં ઉપર લખ્યું છે તેમ સાજીખાર,બેકીંગ પાવડર નાંખેલું પાણી લઇ તેમાં પાનને ડુબાડી ફાસ્ટ ગેસ પર ઉકાળો. પાન સાવ નરમ ન થાય ત્યાં સુધી ઉકાળો. પછી ધીમા ગેસે તેને ઉકળવા દો. પાનને બહાર કાઢી તેને બ્રશથી સાફ કરી જુઓ.બધી નસો ચોખ્ખી દેખાશે.
બીજી અને ત્રીજી રીતમાં સોડા સાથે કામ કરવાનું હોવાથી હાથ પર પ્લાસ્ટીકનાં મોજા જરૂર પહેરવા અને કોઇ મોટા માણસની હાજરીમાં જ આ પ્રયોગ કરવો.
અહીં નીચે અમે બાળકો પાસે જે કામ કરાવ્યું તેના ફોટા મૂકું છું જેથી તમને ખ્યાલ આવશે.
ડ્રોઇંગ પેપરનાં મથાળે જે પાન લો તેનું નામ લખી દેવું અને નીચે પાનની વિગત લખવી જેમકે.
૧-પાનની દાંડી
૨-પાનનો આકાર
૩-પાનની કિનારી
૪-પાનની સપાટી
૫-પર્ણાગ્ર(પાનનો આગળનો છેડો)
૬-પાનની શિરાઓ-
આપણે પીપળાના પાનની વિગત લખીએ તો આમ લખાય
૧-પાનની દાંડી-સદંડી(પાન દાંડીવાળું છે)
૨-પાનનો આકાર-હ્રદયાકાર(હ્રદય જેવો આકાર)
૩-પાનનૉ કિનારી-સળંગ
૪-પાનની સપાટી-લીસી કે સુંવાળી
૫-પર્ણાગ્ર-લાંબી અને અણીદાર
૬-પાનની શિરાઓ-જાલાકાર(જાળી જેવો આકાર)
આવી રીતે ઘણા બધા મોટા પાન પસંદ કરી ચાર્ટસ બનાવો.
આ તમારું પર્ણનું આલ્બમ(LEAF ALBUM)તૈયાર થયું. દરેક ડ્રોઇંગ પેપેર પર તમારું નામ લખવાનું ન ભૂલતાં
Posted by rajeshwari on September 19, 2011 11:22 AM· permalink
મૂરખ બે જાતના હોય છે..એક ..જે ક્શામાં શંકા ન કરે.. અને બીજો જે દરેક વાતમાં શંકા કરે..
Posted by nilam doshi on September 19, 2011 01:32 AM· permalink
કોઈનો સ્નેહ ક્યારેય ઓછો હોતો નથી, આપણી અપેક્ષાઓ જ વધારે હોય છે. –હરીન્દ્ર દવે સુવિચાર બીજા કોઈ પણ સદગુણ કરતાં બીજાની વાત શાંતિથી સાંભળવાનો સદગુણ ઘણા થોડા માણસોમાં નજરે પડે છે…..ડેલ કાર્નેગી . મદદ કોઈ ને મદદ કરવા જયારે હાથ લંબાવો ત્યારે એના ચહેરા સામે ના જોવું, કેમ કે મજબુર માણસની આંખ માં ઉગેલી શરમ [...]![]()
Posted by vijayshah on September 19, 2011 12:43 AM· permalink
Here is Osho on Enlightenment.
=============================================================================================================
Enlightenment (spiritual)
From Wikipedia, the free encyclopedia
Jump to: navigation, search
For other uses, see Enlightenment (disambiguation).
Enlightened Buddha Statue
Enlightenment in a secular context often means the “full comprehension of a situation”,[1] but in spiritual terms the word alludes to a spiritual revelation or deep insight into the meaning and purpose of all things, communication with or understanding of the mind of God, profound spiritual understanding or a fundamentally changed consciousness whereby everything is perceived as a unity.
Some scientists believe that during meditative states leading up to the subjective experience of enlightenment there are actual physical changes in the brain.[2]
Contents[hide] |
Main article: Enlightenment in Buddhism
Enlightenment is used to translate the Pāli and Sanskrit word bodhi, meaning freedom from suffering, desire and ignorance (saṃsāra).[1] Bodhi is also translated as “awakening” or “understanding”. Nirvana and bodhi are nearly synonymous, and in experience may be the same. Tathāgata and Buddha-nature are related terms.
In Theravada Buddhism, enlightenment indicates a unique experience which wholly transforms the enlightened individual from their previous condition in samsara.[3] The Buddha is said to have achieved enlightenment, which may also be termed “Buddhahood“.
In the Zen Buddhist tradition, anyone is capable of achieving enlightenment.[4] In Japanese, kensho is the name for an enlightenment in which one realizes the non-duality of the observer and the observed, while satori is a flash of sudden understanding or awareness. These are experiences along the path to full enlightenment.[5]
Mahayana Buddhists maintain that enlightenment has been “attained when all limitations have been removed from the mind and one’s positive potential has been completely and perfectly realized. It is a state characterized by infinite compassion, wisdom and skill.”[6]
The Heart Sutra says that in truth there is no suffering and no enlightenment[7] and this is also seen in the Diamond Sutra. Paradoxically, this truth is itself part of the enlightenment experience.
It has been claimed that Enlightenment cannot be described in language, expression or communication of any form.[8]
Main article: Kevala Jnana
In Jainism highest form of pure knowledge a soul can attain is called Kevala Jnana ( Sanskrit : केवलज्ञान )or Kevala Ṇāṇa (Prakrit : केवल णाण). which means “absolute or perfect” and Jñāna, which means “knowledge”. Kevala is the state of isolation of the jīva from the ajīva attained through ascetic practices which burn off one’s karmic residues, releasing one from bondage to the cycle of death and rebirth. Kevala Jñāna thus means infinite knowledge of self and non-self, attained by a soul after annihilation of the all ghātiyā karmas. The soul who has reached this stage achieves moksa or liberation at the end of his life span.
Mahavira is said to have practised rigorous austerities for 12 years before he attained enlightenment:
“During the thirteenth year, in the second month of summer, in the fourth fortnight, the light (fortnight) of Vaisakha, on its tenth day, when the shadow had turned towards the east and the first wake was over, on the day called Suvrata, in the Muhurta called Vigaya, outside of the town Grimbhikagrama on the bank of the river Rjupalika, not far from an old temple, in the field of the householder Samaga, under a Sal tree, when the moon was in conjunction with the asterism Uttara Phalguni, (the Venerable One) in a squatting position with joined heels, exposing himself to the heat of the sun, after fasting two and a half days without drinking water, being engaged in deep meditation, reached the highest knowledge and intuition, called Kevala, which is infinite, supreme, unobstructed, unimpeded, complete, and full. Kevala Jñāna is one of the five major events in life of a Tirthankara and is known as Jñāna Kalyanaka and celebrated by all gods. Mahavira’s Kaivalya was celebrated by the demi-gods, who constructed the Samosarana or a grand preaching assembly for him.
Hinduism also uses similar ideas, moksha being a representation of freedom from desire and other worldly passions. For Hindus, as for Buddhists and Jains, enlightenment ends the cycle of reincarnation. Souls are held to enter many different bodies through the course of their existence. In each of the lives they lead, they develop spiritually. The ultimate goal of this spiritual development is the liberation from the system of earthly suffering. The concept of spiritual enlightenment in Buddhism and Hinduism is related to, but distinct from, ideas such as salvation and transcendence associated with Christianity.
According to Mandukya Upanishad, “enlightenment is a state of freedom from the ignorance that causes suffering. There is no necessity to attain mere belief in God, but it is necessary to have profound knowledge of the truth which lies behind the concept of the word God. The idea is not to know God as a different being but to know one’s own real self and its essential nature, which is the self of all. The preachings of religion make a person dependent on priests,temples, idols, blind faith and dogma and dependence on these is a habit of the lower mind. Such crutches may be useful at a certain stage for some people, but they do not lead one to ultimate truth. A dependent mind is not free, and without freedom, enlightenment is impossible. Religious dogmas are full of beliefs and myths that do not satisfy the human intellect and that bind believers to a narrow view of life and human potential. Such preachings instill more fear than love in the hearts of masses” reference: enlightenmnet without god [1].
According to Chafer, a systematic theologian, Christians who have experienced enlightenment are of two groups, those who have experienced true illuminism (biblical) and those who experienced false illuminism (not from the Holy Spirit).[9]
One who, through direct communication with God, received a mystical understanding of God is considered to have been enlightened. Judaism and Islam have sects that focus on the attainment of enlightenment, Kabbalah and Sufism, respectively. In the Fourth Way teaching, enlightenment is the highest state of Man (humanity).[10]
In New Age Christianity, enlightenment is obtained by direct infusion from the Sacred Rays. The Sacred Rays are continuous streams of energy, consciousness, love and data from the Godhead that are color coded into 12 different frequencies. This energy is above gamma rays and not observable by current science. Nevertheless, these Rays can supposedly be caught by the higher self‘s five different chakras, and then absorbed into the meditator’s more physical bodies, and retained within the 7 lower chakras, or the seven churches of John’s Revelation. There are 12 human chakras in this system, total.
There are also 12 petals on the heart chakra in this system. Specifically, these 12 petals are also designed to catch and hold the 12 sacred energies of enlightenment. The theory goes that as the energy from the 12 Sacred Rays accumulates in the chakras and petals, the higher-self will eventually become activated.
This, in turn, allows the enlightened individual to displace and transcend the selfish ego and quickly develop supernatural abilities, including the fruits and the gifts of the Spirit, perfect peace, the realization of the unity of all things, raise kundalini, and develop the siddhas of Hinduism.
In this method, enlightenment is not accomplished by intellectual insight, dogmatic beliefs, or physical works. It is more a product of dedicated meditation, surrender to Spirit and absorption of God’s grace, as contained in the Sacred Rays. This long process ultimately transforms “the old man” into “the new man”. It is also considered to be the “New Birth” by New Age Christians.
|title= specified when using {{Cite web}}”. http://www.lamayeshe.com/index.php?sect=static&subsect=glossary#e.| Wikiversity has learning materials about God and Enlightenment |
Posted by dhavalrajgeera on September 18, 2011 10:37 PM· permalink
” Paramhans Yoganand Swami once said, “If you choose to be not happy, no one can make you happy; and, if you choose to be happy, nobody in the world can make you unhappy.It is all in our mind and It is we who make of life what it is.”
પરમ પૂજ્ય શ્રી મહંત સ્વામીએ પણ શાંતિ માટે મન ની મુખ્યતા પર ભાર મુક્યો છે; સમજાવ્યો છે. પરમ પૂજ્ય શ્રી મહંત સ્વામીએ આપેલા વાર્તાલાપ (Talk) આધારિક માનસિક શાંતિ માટે ના થોડા સૂચનોનું વિશ્લેષણ કરી શકાય.
(૧). સૌથી પહેલાં તમારી જાત ને સુધારો:
તમે બીજાની લાગણી દુભાવતા હો; બીજાને ધિક્કારતા હો; બાળકો અને પત્ની સાથે અયોગ્ય વર્તાવ કરતા હો; તમારા હાથ નીચેના માણસોને સતાવતા હો તો તમે માનસિક શાંતિ માટે યોગ્યતા ના પાત્ર નથી. જે માણસ બીજાની માનસિક શાંતિમાં ખલેલ પહોચાડે છે તેને પોતાના માટે માનસિક શાંતિની અપેક્ષા રાખવાનો કોઈ અધિકાર નથી. માટે સૌથી પહેલાં તમે તમારી જાત ને સુધારો.
(૨). આધ્યાત્મિક વિકાસ કરો:
આધ્યાત્મિક વિકાસમાંથી માનસિક શાંતિ જન્મે છે. એ સાચું છે કે આધ્યાત્મિક વિકાસ એ આંતરિક પ્રક્રિયા છે; આધ્યાત્મિક જીવન એ આંતરિક જીવન છે. એ પણ એટલું જ સાચું છે કે આવો આંતરિક વિકાસ બહારના સાનુકુળ બળોની મદદથી થાય છે, જયારે બહારના પ્રતિકુળ બળોથી તે રૂંધાય છે. તેથી એ આંતરિક વિકાસ માટે સાત્વિક ખોરાક, સાત્વિક વાંચન, સાત્વિક સોબત, સાત્વિક ટેવો અને સાત્વિક પર્યાવરણની ભલામણ કરવામાં આવી છે. તેથી જ ઋષિમુનીઓ એ સત્સંગ, સ્વાધ્યાય, ઉપવાસ, પ્રાથના, તથા ધાર્મિક ઉત્સવોની ઉજવણીની ભલામણ કરેલી છે. આધ્યાત્મિક વિકાસના ઝડપી ઉન્નતી માટે આ બધા ઉપચારો જરૂરી છે.
(૩). આત્માની ઉન્નતિ ચાલુ રાખો:
આત્માની ઉન્નતિ માટે ધર્મગ્રંથોનું વાંચન કરો અને તમારી માંનસિક શાંતિ વધારતા રહો. તમારા જીવનની ગુણવત્તા વધારો. આંતરિક શાંતિ એ જ સાચી સમૃદ્ધિ છે. તમારી સમૃદ્ધિ અંદરથી, અંતરમાં ઉભી થવા દો. મહાન તત્વ-ચિંતકો કહે છે કે માનવીની કિંમત તે શું કરે છે તેનાથી નહી પણ તે શું છે તેનાથી અંકાય છે.
તેથી આધ્યાત્મિક ઉન્નતિની તીવ્ર ઈચ્છા વિકસાવો અને સાધુતાનો વિકાસ કરવાની તીવ્ર ઝંખના સેવો.
(૪). ઈશ્વરમાં અખંડ શ્રધ્ધા રાખો:
ખરાબ પરિસ્થિતિમાં દુનિયા તમને મદદ કરવા દોડી આવશે એવી અપેક્ષા રાખશો નહી, કારક કે આવું કદી બનશે નહી, માટે ઈશ્વરમાં અખંડ શ્રધ્ધા રાખી તમારું કામ તમે જાતે કરો. ઈશ્વર તમારી સાથે હશે તો તમે સફળ થશો જ. ઈશ્વરની કૃપા નહી હોય તો તમે નિષ્ફળ જશો. માટે ઈશ્વર સાથે ન્યાતો બાંધો. એક વાર તમે ઈશ્વરની દોસ્તી બાંધશો પછી માંનસિક શાંતિ તમારી જ છે.
(૫). બધામાં ઈશ્વરદર્શન કરો:
બધામાં ઈશ્વરને જુઓ. દરેક વ્યક્તિમાં આત્માના ઐક્યતાનો અનુભવ કરો. તમારામાં જે અગમ્ય ચેતન-તત્વ છે તેનું બીજું નામ જ ઈશ્વર છે. તેને જીવન કહો; તેને અંતરાત્મા કહો કે તેને અસ્તિત્વ કહો. આ અગમ્ય જીવન-તત્વ સર્વ વ્યાપી અને સનાતન છે. બધાનો આત્મા એક છે એવું અનુભવો. આથી તમારું જીવન સાચી દિશા તરફ વળશે. તમારી આધ્યાત્મિક ઉત્ક્રાંતિ ઝડપી બનશે. તમારે જે માંનસિક શાંતિ જોઈએ છે તે બધી મળશે.
(૬). તમારી જાતને પ્રભુને સંપૂર્ણ સમર્પ્રિત કરી દો:
દરરોજ સવારે સૌથી પહેલા બે જ મિનિટ ભગવાનની પ્રાથના કરો અને જીવનરૂપી નાવનું સુકાન ઈશ્વરને સોંપી દો. ઈશ્વરના અસ્તિત્વનો સ્વીકાર કરતા તમારું જીવન સરળતાથી વહેશે, દોડશે અને જીવન ખુબ સફળ થશે. જીવનના દુઃખોને પણ ઈશ્વરની પ્રસાદી માની જીવન જીવતા શીખો. અને જીવનની પ્રત્યેક ઘટનાને ઈશ્વરની ઈચ્છા-મરજી માની સ્વીકારી લો.
(૭). ધર્મ શાર્સ્ત્રોના ઉપદેશ અનુસાર જીવન જીવો:
ધર્મ શાસ્ત્ર કહે છે: ” અનિત્યમ અસુખમ લોકમ, અશાસ્વતમ. દુ:ખાલયમ“. ધર્મ શાર્સ્ત્રોના ઉપદેશ અનુસાર જીવન જીવવાથી માંનસિક શાંતિનો અનુભવ થશે. આ સિવાય બીજો માર્ગ નથી.
(૮). સ્થિતપ્રજ્ઞ બનો, મનને સમતોલ રાખો:
જીવનમાં આવતાં દરેક- સારા-નરસા અનુભવોનો સ્વીકારી મનની મજબુતાઈ વધારો અને મનનું સમતોલપણું રાખો. હંમેશા સમતા રાખતા શીખો અને હંમેશા સ્વસ્થ, શાંત રહો. દુનિયામાં ક્રિયા અને પ્રતિક્રિયા થયા જ કરે છે અને થયા કરતી જ રહેશે પણ હંમેશા ધૈર્ય ધરજો.
(૯). વિચાર, વાણી અને વર્તનમાં સામ્ય રાખો:
તમારા વિચાર, વાણી અને વર્તન વચ્ચે વધારે પ્રમાણમાં એકસુત્રતા લાવો. જેવું વિચારો તેવું બોલો અને જેવું બોલો તેવું વર્તો. તમારા જીવનમાંથી તમામ પ્રકારનો દંભ, અહંકાર, ધિક્કાર, અદેખાઈ, મોટાઈ કાઢી નાખો. દંભ, અહંકાર, ધિક્કાર, અદેખાઈ, મોટાઈ એ માંનસિક શાંતિના કટ્ટર દુશ્મન છે. નમ્રતા કેળવો કારણ કે નમ્રતા, નાનાઈ જ માંનસિક શાંતિ લાવશે.
(૧૦). માગ્યા વગર સલાહ આપવા દોડશો નહી:
તમારા પોતાના જ કામમાં રચ્યાપચ્યા રહો, અને બીજાના કામમાં માથું મારશો નહી. માત્ર હેતુપૂર્વક જ વાતો કરો. દલીલબાજીથી દુર રહો અને કદી દલીલબાજીમાં ઉતારશો નહી. તમે હંમેશા સાચા છો એમ તમારો કક્કો ખરો કરાવવાનો આગ્રહ રાખશો નહી કારણકે દરેકને પોતાનો મત ધરાવવાનો અધિકાર છે. આ દુનિયામાં સુધારી ના શકાય એવા ઘણા મુર્ખાઓ છે. તેમણે તમે કદી બદલી શકશો નહી. માટે તેમણે સુધારવા માટે તમે તમારો સમય અને શક્તિ વેડફી દેશો નહી.
Thanks to
પૂજ્ય શ્રી મહંત સ્વામી
રતિભાઈ પટેલ
આર્લિંગટન, વર્જિનિયા.
Posted by dhavalrajgeera on September 18, 2011 08:36 PM· permalink
આજે ઊર્મિની એક મનગમતી ગઝલ.. એક હાઇકુ અને ઊર્મિએ જ પાડેલા આ મઝાના picture સાથે..! Happy Birthday ઊર્મિ..!!!

*
લૈને મારાથી
હૈયાવટો… શેં દીધો
રાધાપો મને ?
*
યાદ છે એ વગડા વનમાળી તને?
વાંસળીની જેમ ફૂંકી’તી મને…
ક્યાં રહ્યા’તા રાવ કરવા હોશ પણ !
મોરપીંછું મારી વશ કીધી મને.
સોંપ્યું તેં સર્વસ્વ મારા હાથમાં,
પણ પ્રભુતાથી પછી લૂંટી મને.
વાંસળી ફૂંકી કે ફૂંક્યો શંખ તેં,
આખરે તો બેયથી વીંધી મને.
એક તો- તારું મને ઝુરાવવું…
ને આ તારી યાદે પણ પીંખી મને.
‘ઊર્મિ’ની ભરતી સતત દીધા પછી,
એકધારી ઓટ દઈ દીધી મને.
-‘ઊર્મિ’
Posted by Jayshree on September 18, 2011 12:55 AM· permalink
સુંદર મુક્તક.
ચોતરફ઼ ગુલાલી હોય તો જાત અબીલી થાય કે છબિલી, શો ફ઼રક પડે?
Posted by pramath on September 17, 2011 05:16 PM· permalink
"પુરુષની સંપૂર્ણતા" નથી હોતી, ખભાની પહોળાઈમાં કોઈ પુરુષની પૂર્ણતા , પરંતુ ગાઢ આલિંગનની દૃઢતામાં એક પુરુષની સંપૂર્ણતા ! નથી હોતી, ઘટ્ટ અવાજની ખરજમાં કોઈ પુરુષની પૂર્ણતા , પરંતુ દરકાર ભરી મૃદુ વાણીમાં એક પુરુષની સંપૂર્ણતા ! નથી હોતી, મોટી મિત્રોની મંડળીમાં કોઈ પુરુષની પૂર્ણતા , પરંતુ સંતાનો સાથેની મીઠી મિત્રાચારીમાં એક પુરુષની સંપૂર્ણતા ! [...]![]()
Posted by vijayshah on September 17, 2011 01:17 PM· permalink
હિંદ છોડો મુઠ્ઠી ભરી મીઠું ઉપાડ્યું ને ડોલવા લાગ્યું અંગ્રેજોનું શાસન કરેંગે યા મરેંગે, હિન્દુસ્તાન હમારા હૈ. ૭૩વર્ષિય વયોવૃધ્ધ ગાંધી બાપુએ ૧૯૪૨માં અંગ્રજોને હાકલ કરી: “હિંદ છોડો” ને દેશને મળી અહિંસક આઝાદી “જયહિંદ ! વંદે માતરમ્ ! ભારત માતાકી જય !” ના નારા સાથે. આઝાદી આવી઼, સત્તા અને સૂત્રો લાવી અમે બે અમારાં બે, કરાવો [...]![]()
Posted by vijayshah on September 17, 2011 01:13 PM· permalink
બહુ સરસ મુક્તક પંચમભાઇ… જાતને અબીલી કરવાની વાત હજારો નિરાશામાં એક આશા શોધવાનો ઇશારો છે.. ઉપરની ત્રણ પંક્તિમાં ચારે તરફની નિરાશા દર્શાવી છે પણ ત્રીજી પંક્તિ અર્ધી જ.. પછી તો ગુલાલીની વાત છે… ત્યાં પણ કોઇ ‘કાળી ટીલી’ કે ‘દલાલી’ હોત તો છેલ્લી પંક્તિનો ગુલાલ વધુ ઝળહળી ઉઠત ? કદાચ, મારી કાચી સમજ પ્રમાણે….
લતા
Posted by readsetu on September 17, 2011 08:07 AM· permalink
(હવે એવો વરસાદ… ….અરુણાચલ પ્રદેશ, ૧૫-૧૧-૨૦૧૦) * તને ભીંજવીને કરે તરબતર જે હવે એવો વરસાદ પણ ક્યાં પડે છે...
Read more on the blog
Posted by વિવેક on September 17, 2011 06:15 AM· permalink
સુંદર મુક્તક!
સુધીર પટેલ.
Posted by sudhir patel on September 17, 2011 03:57 AM· permalink
સુંદર મુસલસલ ગઝલ!
સુધીર પટેલ.
Posted by sudhir patel on September 17, 2011 03:56 AM· permalink
![]()
Posted by vijayshah on September 17, 2011 03:11 AM· permalink
શ્રીમંતની મૂરખ ઉક્તિઓ પણ ઘણીવાર શાણી ઉક્તિ તરીકે સ્વીકારાઇ જતી હોય છે..
Posted by nilam doshi on September 17, 2011 02:00 AM· permalink
OSHO on old age
Question: Why am I always afraid of being Old?
=================================
Osho: LIFE, if rightly lived, if really lived, is never afraid of death. If you have lived your life, you will welcome death. It will come like a rest, like a great sleep. If you have peaked, climaxed in your life, then death is a beautiful rest, a benediction. But if you have not lived, then of course death creates fear. If you have not lived, then certainly death is going to take time from your hands, all future opportunities to live. In the past you have not lived, and there is going to be no future: fear arises. Fear arises not because of death but because of unlived life.
And because of the fear of death, old age also gives fear, because that is the first step of death. Otherwise old age is also beautiful. It is a ripening of your being, maturity, growth. If you live moment to moment, to all the challenges that life gives, and you use all the opportunities that life opens, and if you dare to adventure into the unknown to which life calls and invites you, then old age is a maturity. Otherwise old age is a disease. Unfortunately many people simply age, they become old, without any maturity corresponding to it. Then old age is a burden.
You have aged in the body, but your consciousness has remained juvenile. You have aged in your body, but you have not matured in your inner life. The inner light is missing, and death is coming close every day; of course you will tremble and you will be afraid and there will arise great anguish in you. Those who live rightly, they accept old age with a deep welcome, because old age simply says that now they are coming to flower, that they are coming to a fruition, that now they will be able to share whatsoever they have attained.
Old age is tremendously beautiful, and it should be so because the whole of life moves towards it. It should be the peak. How can the peak be in the beginning? How can the peak be in the middle? But if you think your childhood is your peak, as many people think, then of course your whole life will be a suffering because you have attained your peak — now everything will be a declining, coming down.
If you think young age is the peak, as many people think, then of course after thirty-five you will become sad, depressed, because every day you will be losing and losing and losing and gaining nothing. The energy will be lost, you will weaken, diseases will enter into your being, and death will start knocking at the door. The home will disappear, and the hospital will appear. How can you be happy? No, but in the East we have never thought that childhood or youth is the peak. The peak waits for the very end.
And if life flows rightly, by and by you reach higher and higher peaks. Death is the ultimate peak that life attains, the crescendo. But why are we missing life? Why are we aging and not maturing? Somewhere something has gone wrong, somewhere you have been put on a wrong track — somewhere you have agreed to be put on a wrong track. That agreement has to be broken; that contract has to be burned. That’s what I call sannyas: an understanding that up to now I have lived in a wrong way — I have compromised, not lived, really.
When you were small children you compromised. You sold your being. For nothing. What you have gained is simply nothing, just rubbish. For small things you have lost your soul. You have agreed to be somebody else other than yourself; that is where you missed your path. The mother wanted you to become somebody, the father wanted you to become somebody, the society wanted you to become somebody; and you agreed. By and by you decided not to be yourself and since then you have been pretending to be somebody else.
You cannot mature because that somebody else cannot mature. It is false. If I wear a mask, the mask cannot mature. It is dead. My face can mature, but not my mask. And only your mask goes on aging. Behind the mask, hiding, you are not growing. You can grow only if you accept yourself — that you are going to be yourself, nobody else. The rosebush has agreed to become an elephant; the elephant has agreed to become a rosebush.
The eagle is worried, almost consulting a psychiatrist, because she wants to become the dog; and the dog is hospitalized because he wants to fly like an eagle. This is what has happened to humanity. The greatest calamity is to agree to be somebody else: you can never mature. You can never mature like somebody else. You can only mature like you. The “shoulds” have to be dropped, and you have to drop too much concern about what people say. What is their opinion? Who are they? You are here to be yourself.
You are not here to fulfill somebody else’s expectations; and everybody is trying that. The father may be dead, and you are trying to fulfill a promise you have given to him. And he was trying to fulfill a promise to his own father, and so on and so forth. The foolishness goes to the very beginning. Try to understand, and take courage — and take your life in your own hands. Suddenly you will see an upsurge of energy. The moment you decide, “I am going to be myself and nobody else. Whatsoever the cost, but I am going to be myself,” that very moment you will see a great change. You will feel vital. You will feel energy streaming in you, pulsating.
Unless that happens, you will be afraid of old age, because how can you avoid seeing the fact that you are wasting time and not living and old age is coming and then you will not be able to live? How can you avoid seeing the fact that death is waiting there and every day it comes closer and closer and closer, and you have not lived yet? You are bound to be in deep anguish. So if you ask me what to do, I will suggest the basic thing.
Osho on Old Age – Beauty of Old Age, Freedom of Old Age, Wisdom of Old Age
Question: I would appreciate your talking a little about the Phenomenon of old age.
Osho: Everybody here is sooner or later bound to become old. We have to understand the beauty of old age, and we have to understand the freedom of old age. We have to understand the wisdom of old age; we have to understand its tremendous detachment from all foolish things that go on in the lives of people who are still young.
Old age gives you a height. If this height can be joined with meditation, you will rather feel miserable — why did you waste your youth? Why have your parents destroyed your childhood?
Why was meditation not given to you as the first gift the day you were born? But whenever you get it, it is still not too late. Even just a few moments before your death, if you can get the meaning of your being, your life has not been wastage. Old age in the East has been immensely respected for the simple reason that in the past it was thought almost a shameless act — when your children are getting married, when your children are giving birth to children… and you are still infatuated, you are still in the bondage of biology?
You should rise; this is time to leave the ground for other fools to play football. At the most you can be a referee, but not a player. I loved one cartoon in a Dutch magazine. It was strange, because it all consists of world presidents, prime ministers, great leaders, dictators, kings — I am the only person in that group who is nobody. And I am the first — unfortunately Ronald Reagan is the last. They have called it a football team, and I am the referee. I was happy, very happy.
I would have sued that newspaper if I was part of the football team, but to be a referee is a totally different matter — let the fools play! But it is a great insight: I am nobody, I do not count in any way, I have no power… Whoever made the cartoon must have great insight. Unless you can accept everything that life brings you with gratefulness, you are missing the point.
Childhood was beautiful; youth has its own flowers, old age has its own peaks of consciousness. But the trouble is that childhood comes on its own, youth comes on its own; for old age you have to be very creative. Old age is your own creation: it can be a misery, it can be a celebration; it can be simply despair, and it can also be a dance. It all depends how deeply ready you are to accept existence, whatsoever it brings. One day it will bring death too — accept it with gratitude.
Age has some time to deal with body.
But, mind can be over matter
One who keeps the game going but remains obsurver is our invisible spirit who is free from this old age pain and suffering.
અંગંગલિતં, પલિતંમુંડં, દશનવિહીનજાતંતુંડમ,
વૃદ્ધોયાતિગૃહીત્વાદંડં, તદપિનમુંચતિઆશાપિંડમ્.
So live with no wish – desire,
Start with ” સોsહમમંત્ર”.
સાથે Each breath with Pranayam….
સતત ‘ હુંશુદ્ધાત્માછું.’ – એભાવનુંરટણ.
Rajendra Trivedi, M.D.
Posted by dhavalrajgeera on September 16, 2011 09:21 PM· permalink
શ્રી સોહના મુકુટ હો મુખડે પે કાલી લટ હો,
યે હી ધ્યાન મેરે ઘટ હો જબ પ્રાણ તનસે નીકલે.
સન્મુખ સાઁવરા ખડા હો બંસીમેં સ્વર ભરા હો,
તીરછા ચરણ ભરા હો જબ પ્રાણ તનસે નીકલે.
જબ અંતકાલ આવે કોઈ રોગના સતાવે,
યમ દર્શ ના દિખાવે જબ પ્રાણ તનસે નીકલે.
મેરા પ્રાણ નીકલે સુખસે તેરા નામ નીકલે મુખસે,
બચ જાઉં ઘોર દુઃખસે જબ પ્રાણ તનસે નીકલે.
ઉસ વક્ત જલ્દી આના નહીં શ્યામ ભૂલ જાના,
બંસીકી ધૂન સુનાને જબ પ્રાણ તનસે નીકલે.
યહ નેક સી અરજ હૈ માનો તો ક્યા હરજ હૈ,
કુછ આપકી ફરજ હૈ જબ પ્રાણ તન સે નીકલે.
વિદ્યાનંદકી હૈ યે અરજી ખુદગર્જકી હૈ ગરજી,
આગે તુમ્હારી મરજી જબ પ્રાણ તનસે નીકલે.
ૐ નમઃ શિવાય
Thank you all.
ૐ નમઃ શિવાય
Neela Kadakia
Meghdhanush
http://shivshiva.wordpress.com/
Shivalay
http://shivalay.wordpress.com/
Geet Gunj
http://geet-gunj.blogspot.com
Posted by dhavalrajgeera on September 16, 2011 04:09 PM· permalink
સ્વર – હરીહરન
સ્વરાંકન – અજિત શેઠ
[See post to listen to audio]
આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?
ભાઈ રે, આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?
નાની એવી જાતક વાતનો મચવીએ નહિ શોર !
ભારનુ વાહન કોણ બની રહે?
નહી અલૂણનું કામ, આપણ તો બડભાગી,
ખમીરનું આજ ગવાય રે ગાન;
સજલ મેઘની શાલપે સોહે રંગધનુષની કોર.
ભાઈ રે, આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?
જલભરી દ્રગ સાગર પેખે,
હસતી કમળફૂલ, કોકડું છે પણ રેશમનું,
એનું ઝીણું વણાય દુકૂલ;
નિબિડ રાતના કાજળ પાછળ પ્રગટે અરુણ ભોર.
ભાઈ રે, આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?
આપણે ના કંઈ રંક,
ભર્યોભર્યો માંહ્યલો કોશ અપાર;
આવવા દો જેને આવવું આપણે, મૂલવશું નિરધાર;
આભ ઝરે ભલે આગ, હસી હસી ફૂલ ઝરે ગુલમ્હોર.
ભાઈ રે, આપણા દુ:ખનું કેટલું જોર ?
-રાજેન્દ્ર શાહ
Posted by Jayshree on September 16, 2011 03:15 PM· permalink
સરસ મુકતક..અબીલી કરવાની વાત ગમી ગઈ…
સપના
Posted by sapana on September 16, 2011 10:50 AM· permalink
સુંદર.. મુક્તક.
આદરણીય શ્રી પંચમભાઈ,
આ અબીલી કરવાની રીત ગમી. ને માણવાની મઝા આવી.
Ramesh Patel(Aakashdeep)
Posted by nabhakashdeep on September 16, 2011 05:30 AM· permalink
.. ઉર્ફે ટોય્સ (કવિન ટોય ને ટોય્સ કહે છે).
ગઈકાલે એક દુકાનમાં અમે તેના માટે પ્રોમિસ કરેલી ગાડી લેવા ગયા ત્યારે નીચેનું બોર્ડ જોવા મળ્યું. બર્થ ડે મારો પણ ગિફ્ટ મારે તેને આપવાની

PS: ગઈકાલે બર્થ ડે હતો એટલે દબાઈને રગડા પેટીસ ખાધેલી
PS 2: પેલી રીમોટ વાળી ગાડી હવે રીમોટ વગર ચાલે છે
Posted by Kartik on September 16, 2011 03:47 AM· permalink
મારા વતન પ્રેમ હાયે રે શિકાર કરીને લઇ ગયા લુખ્ખુ ગ્રીન કાર્ડ ઘરી કરીને એન આર આઇ કરીને, મારા વતન પ્રેમ નો… મેં વિનવ્યું વારંવાર વતન મા વાસ કરી લ્યો કંઇ ફુલ હો ડોલર નુ તો તેની સુવાસ ઘરી લ્યો હાય કહી, વતન ને બાય કહી, વિસા હાથ ધરીને, લઇ ગયા લુખ્ખુ ગ્રીન કાર્ડ ઘરી [...]![]()
Posted by vijayshah on September 15, 2011 04:41 PM· permalink
Shakespeare….. “Never Play With The Feelings Of Others Because You May Win The Game But The Risk Is That You Will Surely Lose The Person For A Life Time”. Napoleon…….. “The world suffers a lot. Not because of the violence of bad people, But because of the silence of good people!” Einstein……… “I am thankful [...]![]()
Posted by vijayshah on September 15, 2011 04:23 PM· permalink
પડી જવાની કેવી મજા..
હમણાંથી માલામાસી રોજ ઘેર આવે છે. પરંતુ પહેલા તો આવતા તો પણ મોટે ભાગે બેસતા નહીં કે બહું વાતો કરતા નહીં. ખાલી મને લેવા માટે જ આવતા. પછી એમની સાથે એમને ઘેર જઇને અમે બંને રમતા. માસી મારી સાથે કેટલી બધી વાતો કરતા.. પણ હમણાં તો માસી આવે છે..તો મારે બદલે દાદીમા કે મમ્મી સાથે જ વધારે વાતો કરે છે.. આ મોટા લોકો આમ બદલાઇ કેમ જતા હશે ? મારી સાથે હવે રમતા નથી. મને એના ખોળામાં બેસવા દેતા નથી. દાદીમા જ માસી પાસેથી મને દૂર ભગાડી મૂકે છે. મને ફૈબાની વાત યાદ આવે છે. કે માસીના પેટમાં નાનકડો ભાઇ છે.
હું માસીના પેટ સામે જોતી રહું છું. પણ કંઇ સમજાતું નથી. અને ભાઇ પેટમાં હોય તો બહાર કેમ નથી આવતો ? મારો ભાઇ કંઇ કોઇના પેટમાં નહોતો..એ તો મમ્મી હોસ્પીટલમાંથી લાવી હતી. માસી પણ હોસ્પીટલમાંથી લાવતા હોય તો ? માસીને ખબર જ નહીં હોય કે ભાઇ ત્યાંથી પણ મળે છે. મમ્મીએ એને કહ્યું જ નહીં હોય.
આજે અમારી સ્કૂલમાં ભણવાની રજા હતી.પરંતુ અમારે બધાએ રમવાનું હતું. ટીચરે કહયું હતું કે જે જીતશે એને ઇનામ મળશે.. પણ જીતવું એટલે શું ? શું કરીએ તો જિતાય ?
બધાએ જુદી જુદી રમત રમવાની હતી. અમારા કલાસના બધાએ મોઢામાં ચમચી રાખીને એમાં લીંબુ રાખવાનું હતું ને પછી દોડવાનું હતું. પણ ચમચી કે લીંબુને હાથેથી પકડવાનું નહીં..એમ ટીચરે કહ્યું હતું. હું માનસી, મીલી, નીવા, જિયા, આન્યા બધી છોકરીઓ અને પાર્થ, કરણ, કુણાલ, ચિરાગ, કુશ, બધા છોકરાઓએ દોડવાનું હતું.
ટીચરે અમારા બધાના મોઢામાં ચમચી મૂકી..એમાં લીંબુ મૂકયું. અને વ્હીસલ વાગે ત્યારે જ દોડીને સામે અમારા બીજા ટીચર ઉભા હતા તેની પાસે જવાનું કહ્યું. આમ તો મને મજા આવતી હતી. પણ લીંબુ પડી જશે એવી બીક લાગતી હતી. મેં હાથેથી લીંબુ પકડી રાખ્યું.. ટીચરે તે જોયું..અને કહ્યું,
’ જૂઇ, કોઇએ લીંબુ કે ચમચી પકડવાના નથી. ચાલો, બધા પોતાના હાથ પાછળ રાખી દો..’ લીંબુ પડી જાય તો પણ પકડવાનું કેમ નહીં ? આવી રમત કેમ હશે ?
અમે બધાએ હાથ પાછળ રાખી દીધા. ત્યાં વ્હીસલ વાગી.. અમે બધા દોડયા. મારું ધ્યાન લીંબુમાં જ હતું. હું દોડી. ને બીજા ટીચર પાસે પહોંચી. બધા ધીમે ધીમે પહોંચ્યા હતા. મીલી તો સૌથે છેલ્લે હજુ પણ ધીમે ધીમે આવતી હતી. ટીચરે કંઇ ચાલવાનું નહોતું કહ્યું ..દોડવાનું કહ્યું હતું. અમે બીજા બધા કેવા દોડયા હતા.
પછી મને ખબર પડી કે જિયા સૌથી ફર્સ્ટ આવી હતી. કુણાલ બીજો નંબર ને મારો ત્રીજો નંબર આવ્યો હતો. અમને ત્રણેને એક ટેબલ પર ઉભા રાખ્યા..અમારા ફોટા પણ પાડયા. ને પછી અમને ઇનામ આપશે એમ પણ કહ્યું. મને બહું મજા આવી.
જય ભાઇ અને બીજા છોકરાઓને એક લાઇનમાં ઉભા રાખ્યા.. બધા છોકરાઓને પ્લેટમાં ચાર બિસ્કીટ આપ્યા. એ બિસ્કીટ ખાઇને સામે દોડવાનું હતું. પરંતુ બિસ્કીટ ખવાઇ જાય પછી જ દોડવાનું હતું. વ્હીસલ વાગે પછી જ બિસ્કીટ ખાવાનું ચાલુ કરવાનું હતું. પણ જયભાઇએ તો વ્હીસલ વાગતા પહેલા જ બિસ્કીટ ખાવાનું ચાલુ કરી દીધું. ટીચર જયને ખીજાયા…
પછી વ્હીસલ વાગી એટલે બધા છોકરાઓ બિસ્કીટ ખાતા હતા. હું જયની બાજુમાં ઉભીને જોતી હતી. જયે તો એકીસાથે બધા બિસ્કીટ મોઢામાં મૂકી દીધા.. ડૂચો મારીને દોડવા લાગ્યો. ટીચરે તેને પકડીને ઉભો રાખ્યો
‘ નો… જય, પહેલા બિસ્કીટ ચાવીને ફીનીશ કરવાના..પછી જ દોડવાનું. પણ જયને કોઇનું માનવું ગમતું જ નથી. એ તો થોડું ચાવીને ફરીથી દોડયો..અને ટીચર રોકે તે પહેલાં તો ફાસ્ટ દોડી ગયો. જય સૌથી પહેલા સામે પહોંચી ગયો હતો. પણ ટીચરે કહ્યું કે
ના..જય પૂરું ચાવ્યા સિવાય જ દોડયો હતો.. એટલે એ ન ચાલે. જોકે જય તો સામે પહોંચીને હસતો હતો. એ બીજા છોકરા સાથે પેલા ટેબલ પર ચડવા જતો હતો પણ ટીચરે એને ઉતારી લીધો. એનો ફોટો પણ ન પાડયો. મને મજા ન આવી. પણ હું શું કરું ?
પછી એવી બીજી ઘણી રમત હતી.. પણ હવે મારે રમવાનું નહોતું. અમારો ટર્ન પૂરો થઇ ગયો એમ ટીચરે કહ્યું . અમારે ખાલી બેસીને જોવાનું હતું. બીજા છોકરાઓ રમતા હતા.. હવે બધા છોકરાઓના પગમાં કોથળા પહેરાવ્યા હતા.અને બધાએ એ પકડીને દોડવાનું હતું. મને જોવાની બહું મજા આવી. જય પણ જોતો જોતો તાળી પાડતો હતો. બે છોકરાઓ તો ચાલવા ગયા તો પડી ગયા.હું, અને જય ખડખડાટ હસી પડયા.
ફૈબાએ મને ઘેર શીખડાવેલું એક ગીત યાદ આવી ગયું. હું એ ગીત ગાવા લાગી.
રમતા રમતા પડી જવાની કેવી મજા..ભાઇ પડી જવાની કેવી મજા..!
( જનસત્તા..લોકસત્તામાં દર રવિવારે પ્રકાશિત થતી શ્રેણી )
Posted by nilam doshi on September 15, 2011 02:26 PM· permalink
આજે ભાદરવા વદ ત્રીજ [ત્રીજનું શ્રાદ્ધ]
આજનો સુવિચાર:- પુરુષ જ્યાં સુધી પુરુષાર્થ કરે નહીં ત્યાં સુધી તે ઉત્તમ વસ્તુ પામી શકતો નથી. -બ્રુથર
ગાયક :- પૂ. નારાયણ સ્વામી
ઈતના તો કરના સ્વામી જબ પ્રાણ તનસે નિકલે
ગોવિન્દ નામ લે કર ફીર પ્રાણ તનસે નીકલે
શ્રીગંગાજીકા જલ હો યા યમુનાજીકા પટ હો
મેરા સાંવરા નીકટ હો જબ પ્રાણ તનસે નીકલે
શ્રી વૃદાવન સ્થલ હો મેરે મુખમેં તુલસી દલ હો
વિષ્ણુ ચરણકા જલ હો જબ પ્રાણ તનસે નીકલે
શ્રી સોહના મુકુટ હો મુખડે પે કાલી લટ હો
યે હી ધ્યાન મેરે ઘટ હો જબ પ્રાણ તનસે નીકલે
સન્મુખ સાઁવરા ખડા હો બંસીમેં સ્વર ભરા હો
તીરછા ચરણ ભરા હો જબ પ્રાણ તનસે નીકલે
જબ અંતકાલ આવે કોઈ રોગના સતાવે
યમ દર્શ ના દિખાવે જબ પ્રાણ તનસે નીકલે
મેરા પ્રાણ નીકલે સુખસે તેરા નામ નીકલે મુખસે
બચ જાઉં ઘોર દુઃખસે જબ પ્રાણ તનસે નીકલે
ઉસ વક્ત જલ્દી આના નહીં શ્યામ ભૂલ જાના
બંસીકી ધૂન સુનાને જબ પ્રાણ તનસે નીકલે
યહ નેક સી અરજ હૈ માનો તો ક્યા હરજ હૈ
કુછ આપકી ફરજ હૈ જબ પ્રાણ તન સે નીકલે
વિદ્યાનંદકી હૈ યે અરજી ખુદગર્જકી હૈ ગરજી
આગે તુમ્હારી મરજી જબ પ્રાણ તનસે નીકલે
ૐ નમઃ શિવાય
Posted by shivshiva on September 15, 2011 05:25 AM· permalink
અમે માટીમાંથી આવ્યા હતા અને માટીમાં મળી ગયા છીએ. એ તમે જાણો છો તો પછી શા માટે તમારી સમક્ષ જે માટી પડી છે એમાં તમે અમારું દર્શન નથી કરતાં? ____ તમે ફરિયાદ કરો છો કે તમારી અને મારી મુલાકાત … Continue reading ![]()
Posted by કૃતેશ on September 14, 2011 11:00 PM· permalink
પ્રભુજી પોતે એમાં પુરાણો
અજબકાયા નો ઘડનારો,
એ પોતે એમાં પુરાણો [2] પ્રભુજી પોતે એમાં પુરાણો
માયા પતિ માયાને વશ થઈ,
માનવ બનીને મુંઝવાણો પ્રભુજી.
પોતે એમાં પુરાણો…..પ્રભુજી પોતે એમાં પુરાણો
પુરણ બ્ર હ્મપરમાત્મા રૂપે [2]
એકલો બહુ અકળાણો [2]
એતોહમ બહુસ્વામી કહીને,
લખચોરાસીમાં સમાણો,
પોતે એમાં પુરાણો…..પ્રભુજી પોતે એમાં પુરાણો
અજબકાયાનો
કોટિ બ્રહ્માંડ રચ્યાયે પલકમાં,
સાંધો ક્યાંયેના દેખાણો,
અખંડ માંથી ખંડ ઉપજ્યુ,
થયો ન ઓછો દાણો.
પોતે એમાં પુરાણો.
અજબકાયાનો….પ્રભુજી પોતે એમાં પુરાણો
પૃથવી અને મહી ઓષધી,
એ સૌને દેવા વાળો,
હજાર હાથે દી એ છતાંયે,
પોતે ક્યાંયે ના દેખાણો પ્રભુજી,
પોતે એમાં પુરાણો,
અજબકાયનો….પ્રભુજી પોતે એમાં પુરાણો
પોતે ભગવન પોતે પુજારી,
પોતે,દરશન,વાળો.
રિધ્ધી.સિદ્ધી.દીયે.સંતોને,
સ્વામી,થઈને,સૂંઢાળો.
પોતે એમાં પુરાણો.
અજબકાયાનો….પ્રભુજી પોતે એમાં પુરાણો
દૃષ્ય માન છે જે કઈ જગમાં,
સીયારામ મય જાણો,તમે
ગુરૂ કૃપા આનંદ છે ત્યાં
અર્જુન માયામાં અટ વાણો.
પોતે એમાં પુરાણો,
અજબકાયાનો….પ્રભુજી પોતે એમાં પુરાણો
ૐનમઃશિવાય
Hello Friends
Listen Shri Narayan swami singing the Bhajan put by Neelaben Kadakia
http://geet-gunj.blogspot.com/2011/01/blog-post_03.html
Posted by dhavalrajgeera on September 14, 2011 10:11 AM· permalink
… કી-બોર્ડ લેઆઉટ બદલવાનું કી-બોર્ડ વડે શક્ય બન્યું.
એક વખત એવું બન્યું કે મેં લિનક્સમાં awesome વિન્ડો મેનેજર પર સ્થળાંતર (માઈગ્રેશન?) કર્યું. awesome ખરેખર awesome, પણ મોટી તકલીફ કે એનું configuration બધું જ તમારી જાતે જ લખવું પડે. ફાયદો એ કે તમે તમારા ડેસ્કટોપને તમારી મરજી મુજબ દેખાવ આપી શકો. દા.ત. અત્યારે મારું ડેસ્કટોપ જોઈએ તો કંઈક આવું દેખાય છે.

(નોંધ: પૂર્ણ કદનો સ્ક્રિનશોટ)
ટૂંકમાં, પ્રોગ્રામર-ડેવલોપરને જલ્સા પડે એવું. દા.ત. તમે ફાયરફોક્સ ખોલો તો આપમેળે તે ડેસ્કટોપ ૨ માં જ ખૂલે. સ્કાઈપે ખોલો તો ડેસ્કટોપ ૩ માં જ ખૂલે વગેરે. હવે મૂળ વાત પર આવીએ તો, કી-બોર્ડ બદલવાનું વિજેટ મેં ઉમેર્યું પણ તે માઉસ ક્લિક વડે જ ગુજરાતી (અને અંગ્રેજી) કી-બોર્ડ બદલે. પછી, થોડી મહેનત પછી કી-બોર્ડ શોર્ટકટ ઉમેર્યો. (મોટાભાગના શોર્ટ-કટ Meta (એટલે કે વિન્ડોઝ અથવા મેક) કી વડે જોડાયેલા હતા. હવે, ગુજરાતી કી-બોર્ડ હોય ત્યારે મેટા કી ચાલે પણ, કોમ્પ્યુટર બીજા ગુજરાતી અક્ષરો ન સમજે. કારણ – સીધું. જો તમે શોર્ટકટ Meta + k રાખ્યો હોય તો જ્યારે ગુજરાતી કી-બોર્ડ હોય તો તે Meta + ક તરીકે લેવામાં આવે.
થોડીવાર પછી ખબર પડી કે ગુજરાતી ઈનસ્ક્રિપ્ટ કી-બોર્ડમાં z પર કોઈ અક્ષર મેપ કરેલો નથી
એટલે Meta + z બની આપણો કી-બોર્ડ બદલવાનો શોર્ટકટ.
PS: મારું awesome configuration અહીંથી મળી શકે છે: awesome config at gitorious
Posted by Kartik on September 14, 2011 07:33 AM· permalink
ક્યાંથી હવાય પામી શકે પાર શબ્દનો
પ્હોળો છે આભ જેટલો વિસ્તાર શબ્દનો
વર્ષોથી હૈયું ઝંખતું અજવાળું મૌનનું
ઘેરી વળ્યો છે આંખને અંધાર શબ્દનો
વન વન નગર ને શેરીઓ ઘર કે દીવાલ સૌ
લઈને ઊભાં છે પાંગળો આધાર શબ્દનો
ભેગા મળીને સાત સૂરજ તપશે જે ઘડી
પીગળી બરફની જ્યમ જશે આકાર શબ્દનો
આંજો નયનમાં સાંજનું ભગવું ગગન હવે
શોભે ન આજ આપણે શણગાર શબ્દનો
- મનોજ ખંડેરિયા
Posted by Jayshree on September 14, 2011 05:27 AM· permalink
I read this short true story, wanted to share it with all my dear friends..
Please read it is meaningful,,,,,,,,
USED vs LOVED
While a man was polishing his new car,
his 4 yr old son picked up a stone
and scratched lines on the side of the car.
In anger, the man took the child’s hand
and hit it many times not realizing
he was using a wrench.
At the hospital, the child lost all his fingers
due to multiple fractures.
When the child saw his father…..
with painful eyes he asked, ‘Dad when will my fingers grow back?’
The man was so hurt and speechless;
he went back to his car and kicked it a lot of times.
Devastated by his own actions……
sitting in front of that car he looked at the scratches;
the child had written ‘ I LOVE YOU DAD’.
The next day that man committed suicide. . .
Anger and Love have no limits;
choose the latter to have a beautiful, lovely
life & remember this:
Things are to be used and people are to be loved.
The problem in today’s world is
that people are used while things are loved.
Let’s try always to keep this thought in mind:
Things are to be used,
People are to be loved.
Watch your thoughts; they become words.
Watch your words; they become actions.
Watch your actions; they become habits.
Watch your habits; they become character;
Watch your character; it becomes your destiny.
Posted by dhavalrajgeera on September 13, 2011 08:01 PM· permalink
તારી આંખનો અફિણી, તારા બોલનો બંધાણી ( વાંચો અને સાંભળો ) એકલા જ આવ્યા મનવા, એકલા જવાના સાથિયા પૂરાવો દ્વારે તારી આંખનો અફીણી, તારા બોલનો બંધાણી તારા રૂપની પૂનમનો પાગલ એકલો . આજ પીઉં દરશનનું અમૃત, કાલ કસુંબલ કાવો, તાલ પુરાવે … Continue reading ![]()
Posted by સુરેશ on September 12, 2011 07:30 PM· permalink
આતંકવાદી વાયરે હાય રે! ..
વિધર્મવાદી કાયરે વસુધા કૂખે દીધો જીવન વિલોપનનો દંસ કો
આતંકવાદી વાયરે હાય રે! હરી લીધો નાઈન ઈલેવનનો દસકો
આતંકવાદી વાયરે હાય રે! ..
આંધી આણી ધર્માંધ અથડાયા કે ત્રણ ઝાટકે હોમાયા ત્રણ હજાર
સેવાયજ્ઞો વડવાનળ તહીં પ્રેમ રહેમના રચાયા પણ વ્રણ અપાર
અલ્લાહ! અલઅમાન નહિ સુણી શેં દર્શ્યો બેય મિનારાનો ભુસકો?
આતંકવાદી વાયરે હાય રે! ..
ખપ્પર ખેલિયાં ઓબામા બુશ ઓસામા ઈરાક જુધે ભુલી શૂધબૂધ
દેશ સેનાની છ હજાર હણાયા નિર્ધનિયાં રાજ હાં લુંટાયા લખલૂટ
રક્તસર રેલ્યાં તોયે અમીધારે રે ધુએ સ્વાતંત્ર્યદેવી મેલી ડુસકો
આતંકવાદી વાયરે હાય રે! ..
બુલેટ બોંબ ફાયરે જીત્યા ઘણાય એ કાયરને દિવેટ થ્યા શું ગણાય
કાફિર કાલાં કાંતવા કાશ કરવાં કાલાવાલા કે પોત કપોત વણાય
સુપર-પાવર સત મશાલ સદા ઝળહળ ભલે ભાવર મારતા મસકો
આતંકવાદી વાયરે હાય રે! ..
દિલીપ ર. પટેલ
સપ્ટેમ્બર 11, 2011
Posted by Dilip Patel on September 12, 2011 07:31 AM· permalink
સ્વર – સોલી કાપડિયા
સ્વરાંકન – દક્ષેશ ધ્રુવ
[See post to listen to audio]
કે મને પાણીની જેમ કોઈ સ્પર્શે
આસપાસ દર્પણનો આભાસી તડકો,
તું સૂરજ ના હોવાની ધારણા
લાગણીનું રણમાં ચણાતું મકાન
પારદર્શકતા સગપણનાં બારણાં
પડઘાતી દૂરતા નેવાંની ધારમાં,
ને ધોધમાર રોજ કોઈ વરસે..
કે મને પાણીની જેમ કોઈ સ્પર્શે
રોજરોજ આંખ્યુંમાં ઈચ્છાનું પક્ષીઓ
મળવાનું આભ લઈ આવતાં
આપણા સંબંધ સખી એવા કહેવાય,
જાણે શીર્ષક વિનાની કોઈ વારતા
એકાદી આંગળીને બંસી બનાવી
કોઈ ફૂંકો તો ગોકુળ સળવળશે…
કે મને પાણીની જેમ કોઈ સ્પર્શે
- વીરુ પુરોહિત
Posted by Jayshree on September 12, 2011 12:05 AM· permalink
નામ સરલા જયચંદ શેઠ જન્મ ૨૦ જુલાઇ ૧૯૧૩ પ્રદાન જાણીતાં સામાજિક કાર્યકર મહિલાગૃહ, રિમાન્ડહોમ, શિશુગૃહ, બાળઅદાલતો, સુધારગૃહોના અનુભવોનું આલેખન રચનાઓ નવલકથાઓ – મંથન, શાલિની, વિકૃત મન માનવીનાં વાર્તાસંગ્રહ – હું અને એ, ઊગતાં ફૂલ સંદર્ભ ગુજરાતી સાહિત્યનો ઇતિહાસ ઃ ગ્રંથ … Continue reading ![]()
Posted by કૃતેશ on September 11, 2011 11:00 PM· permalink
આજે ભાદરવા સુદ ચૌદસ [ગણેશ વિસર્જન]
प्रथम वंदनीय गणपति देवा
प्रथम वदनीय गणपति देवा, पूरे जगकी करता तू सेवा,
प्रथम वदनीय गणपति देवा, प्रथम वदनीय गणपति देवा
‘ग’से गुरुवर, ‘न’से नंदामाता, ‘स’रूपी सुचितमें समाता,
वंदे इन्हें हम, करें इनकी सेवा, प्रथम वदनीय गणपति देवा
गुरु गणेश दोनों ज्ञानको दाता, दुःखनिवारक सुखके दाता,
पूरन होंगे हम करें इनकी सेवा प्रथम वदनीय गणपति देवा
कर्म भक्तिसे दोनों मिलते, भक्त अभक्तके मनमें रहते,
परिपूरण दोनों देवोके देवा, प्रथम वदनीय गणपति देवा
काज संभारो हम है बच्चे, गलती करें हम माफ करो सच्चे,
तेरी कृपा बीन पूरी न पूजा, प्रथम वदनीय गणपति देवा
— बापू तेरो नाम
ॐ नमः शिवाय
Posted by shivshiva on September 11, 2011 01:27 PM· permalink
* આજે પેલા ફોટો એક્સપોમાં ફરી જઈ આવ્યો. એમ તો આ પોસ્ટ ન લખત પણ એક-બે મુદ્દા એવા બન્યા કે લખવી પડી (ના, રીક્ષાવાળાઓ સારા નીકળ્યા
).
૧. સેમસંગે વાઈ-ફાઈ વાળો કેમેરો કાઢ્યો છે. સરસ છે. પણ, તેનો ઉપયોગ કઈ રીતે કરવો તે સમજાયું નહી. વાઈ-ફાઈ વડે તમે સીધા જ ફોટો ફેસબુક વગેરેમાં અપલોડ કરી શકો. પણ, વાઈ-ફાઈ વાળી જગ્યાઓ હોય અને ફોટો પાડવા લાયક સ્થળ હોય એવું કોમ્બીનેશન મળવું મુશ્કેલ (હા, ઘરમાં પ્રસંગ હોય તો સારો પડે).
૨. ઓલ્મપસના કેમેરા અફલાતુન લાગ્યા. જેમનું બજેટ ૧૩ હજારની આસપાસ હોય એમણે ઓલ્મપસનો વોટર-શોક પ્રૂફ કેમેરો અજમાવવા જેવો ખરો. બૂથમાં તે કેમેરો પાણીમાં ડબોળેલો અને પછી પછાડી બતાવવામાં આવ્યો. જ્યારે ફુજીનો એવો કેમેરો હજી કદાચ ભારતમાં પ્રાપ્ત નથી. ઓલ્મપસના ડીએસએલઆર પણ સરસ લાગ્યા (ખાસ કરીને કોમ્પેક્ટ અને મેટલ બોડીના કારણે).


૩. મોટાભાગના બૂથ લોકલ શોપ્સ અને પ્રિન્ટ માટેના હતા. લગ્નના આલ્બમ વગેરેમાં તો હવે આપણને રસ નહોતો એટલે એવા સ્ટોલ્સની ખાસ મુલાકાત લીધી નહી. ફોટો રિસ્ટોરેશન વગેરે માટે પણ સારા એવા સ્ટોલ હતા.
૪. પહેલા દિવસે ફોર્મ ભરીને કાર્ડ મેળવવા માટે ભારે અવ્યવસ્થા હતી. જો લાઈન એટલે કે ક્યૂ બનાવીને કંઈક વ્યવસ્થા કરાઈ હોત તો સારું હોત.
૫. ગુજરાત યુનિવર્સસિટીનો એક્ઝિબિશન હોલ એકંદરે સારો છે. એ.સી. હોવાથી એક્સિબિશન જોવાની મજા આવે છે. (પેલા વેકેશન ૨૦૧૧માં આ મોટી તકલીફ હતી).
૬. અંકુરના સ્ટોલની મુલાકાત લઈને ટેલિસ્કોપના ક્રેઝના દિવસો યાદ આવી ગયા. તેમનું કાર્ડ વગેરે લઈ લીધું છે. ફરી ક્યારેક એ શોખ ઉપડે તો.. એટલિસ્ટ કવિનને આ ચીજ અપાવવી છે
૭. ટેમરોન ના લેન્સ દેખ્યા. સરસ છે. કેનોન-નિકોનનું માર્કેટ તોડે એવી વસ્તુઓ છે
૮. એક-બે સારી દુકાનોની જાણકારી મળી. હજી ટ્રાઈપોડ અને એક સારી બેગ લેવાની છે, તો હવે વધુ વિકલ્પો મળશે.
૯. .. અને બહાર નીકળતા એક વિન્ટેજ કેમેરા સ્ટોલમાં ફોટો પાડવા ગયો તો મનાઈ ફરમાવવામાં આવી. ત્યાં માત્ર ડુ નોટ ટચ લખ્યું હતું એટલે મને એમ કે ફોટો પાડવા દેશે. એના કરતાં તો સેમસંગની મોડેલ સારી જેણે ફોટો પાડવાની પરવાનગી આપી. ગઈકાલે જોકે પેલા ખખડી ગયેલા કેમેરાઓનો ફોટો પાડેલો જે આલ્બમમાં ખાસ મૂક્યો છે
૧૦. વધુ ચિત્રો માટે જુઓ મારું પિકાસા આલ્બમ: Ahmedabad Photo Expo 2011
Posted by Kartik on September 11, 2011 12:44 PM· permalink
Posted by જય ભટ્ટ on September 11, 2011 04:40 AM· permalink
આ મઝાનું પદ mp3 file અને શબ્દો લખી ટહુકોના ભાવકો માટે મોકલવા બદલ શ્રી લલિતભાઇનો ખૂબ ખૂબ આભાર.
રચના : દયારામ
સ્વર : કૌમુદી મુનશી
સંગીત : નાનજી ભાઇ મિસ્ત્રી
[See post to listen to audio]
હું શું જાણુ જે વ્હાલે મુજમા શું દિઠ્યુ
વારે વારે સામો આવે મુખ લાગે મીઠુ
હું જાઉં જળ ભરવા ત્યાં પુઠે પુઠે આવે
વગર બોલાવ્યો મારુ બેડલુ ચડાવે
કહ્યુ ને તરછોડુ તોયે રીસ ન લાવે
કાંઇ કાઇં મિષે ઘેર આવી બોલાવે … હું શું જાણુ
એકલડી દેખે ત્યાં પાવ રે લાગે
રંક થઇ કાંઇ કાંઇ મારી પાસે માંગે
જ્યાં જ્યાં જ્યાંથી જાણે ત્યાંથી આડો આવી ઝુકે
દયાનો પ્રીતમ મારો કેડો નવ મુકે … હું શું જાણુ
Posted by Jayshree on September 10, 2011 11:55 PM· permalink
* ઘણાં બધાં અપડેટ્સ અને સરવાળે બીઝી-બીઝી અઠવાડિયું. ઘણાં બધાં ઓફલાઈન કામ પતાવી દેવામાં આવ્યા. ટુ-ડુ પર ચોકડીઓ વાગી અને મજા આવી. હજી આવતું અઠવાડિયું ભારે જશે એવી હવામાન ખાતાંની આગાહી છે.
* ગઈકાલે થોડી ખરીદી કરવાનું નક્કી કર્યું. સામાન્ય રીતે અમે રીલાયન્સ ફ્રેશમાંથી વાસી વસ્તુઓ ખરીદીએ, પણ આ વખતે અમને થયું કે સ્ટાર બજારમાં જઈએ અને છેવટે આ સાહસ અમને મોંઘું પડ્યું. ત્યાં હજી પહોંચ્યાને સ્ટાર બજારને સીલ કરવામાં આવ્યું છે એવી જાણકારી મળી. ૨૦-૩૦ રુપિયાનો રીક્ષાના કેરોસીન (સોરી, સીએનજી) નો ધુમાડો કરી પાછાં રીલાયન્સ ફ્રેશમાં ગયા. આ વખતે ચોકો પાઈનો ટેસ્ટ કર્યો (જે અમને સ્ટિફનીએ બેંગ્લોરમાં ટેસ્ટ કરાવી હતી).
* આજે ગુજરાત યુનિવર્સિટી એક્ઝિબિશન હોલમાં ચાલતા ફોટોગ્રાફીના પ્રદર્શનમાં જઈ આવ્યો. એકંદરે સારું હતું. થોડી નવી પ્રોડક્ટસની જાણકારી મળી. કેમેરા, લેન્સ વગેરે જોયા. નવાં લેન્સ જોઈને જીવ બાળ્યો અને કવિને જલેબી ખાધી. કાલે ફરી આરામથી ફરવા જવાનો પ્લાન છે. થોડા ફોટાઓ અહીં મૂક્યા છે.
* મેરે બ્રધર કી દુલ્હન -ભંગાર મુવી. માત્ર છુમંતર ગીત અને કેટલાંક કોમેડી સીન્સ બાદ કરતાં કંઈ દમ નથી. વધુમાં, બિગ સિનેમા ખાતે મુવી ૧૫ મિનિટ મોડું ચાલુ થયું. કારણ ગમે તે હોય પણ ઊભા-ઊભા એક પોપકોર્ન ફોગટની ખવાઈ ગઈ
* નવાં પુસ્તકો – રશિયન ડિક્શનરી, અને છેવટે – ગોડેલ, ઈશર અને બાખ એટલે કે GEB લાવવામાં આવી. હજી શરુઆત કરી છે એટલે રીવ્યુ પછી લખીશ (હું શું લખી શકવાનો આ મહાન પુસ્તકનો રીવ્યુ?
)
Posted by Kartik on September 10, 2011 06:21 PM· permalink
ચાલો, ચાલોને જોઆ જઇએ, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલા દરજીડાએ કપડા સીવ્યા, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલી સુગરીએ માળૉ શણગાર્યો, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલો હોલો વગાડે ઢોલ, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલા તેતર વાજા વગાડે, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલા બતક બેન્ડ બજાવે, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલી કોયલડી ગીત મીઠા ગાતી, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલો મોરલો તો મન મૂકી નાચે, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલી ઢેલડી તો રાસે રમતી, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલા બગલા ડોક હલાવે, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલી કાબર પીઠી ચોળે, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલી સમ્ડી વીંઝણો ઢોળે, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલી નીલકંઠ સાજ સજાવે, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલી ચકલી લુણ ઉતારે, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલો ડ્રોંગો પૂંછડી હલાવે, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલા હંસલા મારગ બતાવે, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલી મેના ઘણી શરમાતી, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલો પોપટો તો મેનાને લાવ્યો, પોપટભાઇ પરણે છે.
પેલા બપૈયા વરઘોડીયાને પોંખે, પોપટભાઇ પરણે છે.
પંખીડાનો હરખ ના માયે, પોપટભાઇ પરણે છે.
Posted by rajeshwari on September 10, 2011 07:03 AM· permalink

દાદાજીની લાકડી, લાકડીનો ઘોડો,
ઘોડાની પીઠ પર, માર્યો હથોડો,
દોડ્યો, દોડ્યો,દોડ્યો ઘોડો ઉભી પૂંછડીએ દોડ્યો.
લા…લા…લ..લ..લ..લા
લા…લા…લ…લ..લ..લા…..દાદાજીની લાકડી
ઘોડો પહોંચ્યો ચોકમાં, ચોકમાં હજામ,
ઘોડાનું તો મુંડન કરીયું,હજામે તમામ,
દોડ્યો, દોડ્યો,દોડ્યો ઘોડો ઉભી પૂંછડીએ દોડ્યો.
લા…લા…લ..લ..લ..લા
લા…લા…લ…લ..લ..લા…..દાદાજીની લાકડી
ઘોડો હતો ઘમંડી, પહોંચ્યો શાકબજારમાં,
શાકબજારમાં બરફ પડીયો,ઠંડી લાગી તનમાં,
દોડ્યો, દોડ્યો,દોડ્યો ઘોડો ઉભી પૂંછડીએ દોડ્યો.
લા…લા…લ..લ..લ..લા
લા…લા…લ…લ..લ..લા…..દાદાજીની લાકડી
ઘોડો કેઓ તગડૉ છે, જુઓ કેટલી ચરબી છે,
ચાલે છે રૂઆબથી,ઘોડો અમારો અરબી છે,
દોડ્યો, દોડ્યો,દોડ્યો ઘોડો ઉભી પૂંછડીએ દોડ્યો.
લા…લા…લ..લ..લ..લા
લા…લા…લ…લ..લ..લા…..દાદાજીની લાકડી
(લકડીકી કાઠી, કાઠીકા ઘોડા…ગીતના ઢાળથી ગાવું)
Posted by rajeshwari on September 10, 2011 06:30 AM· permalink
Rajendra Trivedi, M.D. August 30, 2007 at 7:59 pm
Rajendra Trivedi, M.D. August 30, 2007 at 7:59 pm
જન્મ થયો ને જીવન શરુ.
સમય વાપરવાનો શરુ!
શરીર પણ જીવને ટકાવવા કેટલાય શરીરના કોષોના ભોગે મોટું થતુ જાય.
બાળક માંથી યુવાન અને યુવાન માંથી વૃધ્ધને મારતુ મારતુ મૃત્યુને મળે.
આખા જીવનમા આજ યુધ્ધ.
હિંસા અને અહિંસા સાથે!
જીવને બન્નેના સાક્ષી સાથે મોતને મળવુ રહયુ.
શું જીવનના પાયામાં જ હીંસાછે?
કેવળ અહીંસા શક્યછે ખરી?
વાપરવું સહેલ છે, સંવર્ધન કરવું જ કઠણછે. પણ સંવર્ધન થી જ નવરચના થાયછે ને ?
એમ પણ બને!…..
અંગંગલિતં, પલિતંમુંડં,
દશનવિહીન જાતંતુંડમ,
વૃદ્ધોયાતિ ગૃહીત્વાદંડં,
તદપિનમુંચતિ આશાપિંડમ્.
So, Start with
” સોsહમમંત્ર”.સાથે
With Each breath …
સતત ‘ હુંશુદ્ધાત્માછું.’ – એભાવનુંરટણ.
રાજેન્દ્ર્
Posted by dhavalrajgeera on September 09, 2011 04:07 PM· permalink
ખુશી હોય કે ગમ, મનની સ્થિતિની સમય ઉપર કોઈ અસર થતી નથી.એ તો અબાધ, નિર્લેપ વહેતી જ રહે છે.પરિક્ષા પાસે આવતાં પ્રિયંકાની ચિંતા વિરાટ રૂપ ધારણ કરવા લાગી.ઘણી બધી ઈચ્છાઓ સાકાર કરવી એના બસની બહારની વાત હતી. ખબર હોવાથી નિરાશા અને હતાશાના સાગરમાં ડૂબકી ખાવા લાગી.મેડિકલમાં એડમિશન લીધું,પપ્પાને ખુશ રાખવા.એ ક્ષેત્રમાં ધ્યાન આપવા પ્રયત્ન કર્યો, [...]![]()
Posted by vijayshah on September 08, 2011 02:00 PM· permalink
પ્રિય વૈશાલી, પૈસો ખરીદી શકે એવી કોઈ વસ્તુની તને કદી કોઈ કામના નથી રહી… એ સંદર્ભે જોવા જાઉં તો હું સાવ મુફલિસ ગણાઉં. અને એક મુફલિસ કવિ એની પત્નીને એની વર્ષગાંઠ પર શું આપી શકે? એનું દિલ નિચોવીને...
Read more on the blog
Posted by વિવેક on September 08, 2011 06:45 AM· permalink
| This article uses bare URLs for citations, which may be threatened by link rot. Please add information on the author and source, so that the article remains verifiable in the future. The “Reflinks” tool can be used to partially automate this task. (August 2011) |
| Ali Akbar Khan | |
|---|---|
| Background information | |
| Born | April 14, 1922(1922-04-14) |
| Origin | Comilla, East Bengal, British India |
| Died | June 18, 2009(2009-06-18) (aged 87) San Anselmo, California, United States |
| Genres | Indian classical music |
| Occupations | Composer, Sarodiya |
| Instruments | Sarod |
| Associated acts | Allauddin Khan, Aashish Khan, Ravi Shankar |
Ali Akbar Khan (Bengali: আলী আকবর খাঁ) (14 April 1922 – 18 June 2009), often referred to as Khansahib or by the title Ustad (master), was a Hindustani classical musician of the Maihar gharana, known for his virtuosity in playing the sarod. Khan was instrumental in popularizing Indian classical music in the West, both as a performer (often in conjunction with Sitar maestro Ravi Shankar), and as a teacher. He established a music school in Calcutta in 1956, and the Ali Akbar College of Music in 1967, which is now located in San Rafael, California and has a branch in Basel, Switzerland. Khan also composed several classical ragas and filmscores.[1] He was a Distinguished Adjunct Professor of Music[2] at the University of California, Santa Cruz.
Trained as a musician and instrumentalist by his father, Allauddin Khan, Khan first came to America in 1955 on the invitation of violinist Yehudi Menuhin and later settled in California. Khan was nominated for five Grammy Awards and was accorded India’s second highest civilian honor, the Padma Vibhushan, in 1989.[3] He has also won a MacArthur Fellowship and the National Endowment for the Arts‘s National Heritage Fellowship.
Contents[hide] |
Ali Akbar Khan was born in the village of Shibpur, Comilla, in present-day Bangladesh (then East Bengal), to revered musician and teacher, Allauddin Khan and Madina Begum.[4] Soon after his birth, khan’s family returned to Maihar (in present day Madhya Pradesh, India) where his father was the primary court musician for the Maharaja of the princely state.[5]
From an early age Khan received training from his father in various instruments as well as vocal composition, but finally gravitated towards the sarod. Allauddin was a perfectionist and a strict taskmaster, and Khan’s lessons started before dawn and often lasted 18 hours a day.[6] Khan also learned to play the tabla and the pakhavaj from his uncle, Aftabuddin Khan, who he visited at Shibpur.[7] During this period he met several prominent musicians, such as the sarodist Timir Baran and flutist Pannalal Ghosh, who came to study with his father; in later years he was joined in his lessons by his sister Annapurna Devi, who became an accomplished player of the surbahar, and fellow student Ravi Shankar. Shankar and Annapurna Devi were married in 1941.[5]
Of his training on the sarod, he wrote:
“If you practice for ten years, you may begin to please yourself, after 20 years you may become a performer and please the audience, after 30 years you may please even your guru, but you must practice for many more years before you finally become a true artist—then you may please even God.”[8]
Ali Akbar Khan, after years of rigorous training gave his debut performance at a music conference in Allahabad in 1936, at the age of 13. Three years later, in December 1939, he accompanied Ravi Shankar on the sarod during the latter’s debut performance at the same conference; this was the first of many jugalbandis (duets) between the two musicians. In 1938 Khan gave his first recital on All India Radio (AIR), Bombay (accompanied on the tabla by Alla Rakha), and starting in January 1940, he gave monthly performances on AIR, Lucknow. Finally in 1944, both Shankar and Khan left Maihar to start their professional careers as musicians; Shankar went to Bombay, while Khan became the youngest Music Director for AIR, Lucknow and was responsible for solo performances and composing for the radio orchestra.[6]
In 1943, on his father’s recommendation, Khan was appointed a court musician for the Maharaja of Jodhpur, Hanwant Singh.[9] There, he taught and composed music besides giving recitals and was accorded the title of Ustad by the Maharaja. When the princely states were wound down with India’s independence in 1947 and Hanwant Singh died in a plane crash in 1948, Khan moved to Bombay.[6]
In Bombay, he won acclaim as a composer of several film scores, including Chetan Anand‘s Aandhiyan, Satyajit Ray‘s Devi, Merchant-Ivory‘s The Householder, and Tapan Sinha‘s Kshudhita Pashan (“Hungry stones”), for which he won the “Best Musician of the Year” award. He also played Sarod for a song in 1955 film Seema which had the music composed by Shankar Jaikishan. Later in 1993, he would score some of the music for Bernardo Bertolucci Little Buddha.[10]
Beginning in 1945, Khan also started recording a series of 78 rpm disks (which could record about 3 minutes of music) at the HMV Studios in Bombay. For one such record he conceived a new composition Raga Chandranandan (“moonstruck”), based on four evening ragas, Malkauns, Chandrakauns, Nandakauns and Kaushi Kanada. This record was a huge success in India and the raga found a worldwide audience when a 22 minute rendition was re-recorded for the Master Musician of India LP in 1965 – one of Khan’s seminal recordings.[11]
He performed in India and traveled extensively in the West. In 1956, Khan founded the Ali Akbar College of Music in Calcutta, with the mission to teach and spread Indian classical music. He founded another school of the same name in Berkeley, California in 1967 and later moved it to San Rafael, California.[9] Khan performed in Boston with Shankar Ghosh in 1969 for the Peabody Mason Concert series. In 1985 he founded another branch of the Ali Akbar College of Music in Basel, Switzerland. Khan was the first Indian musician to record an LP album of Indian classical music in the United States and to play sarod on American television.[12]
Khan has participated in a number of classic jugalbandi pairings, most notably with Ravi Shankar, Nikhil Banerjee and violinist L. Subramaniam. A few recordings of duets with Vilayat Khan also exist. He also collaborated with Western musicians. In 1971 Khan performed at the Madison Square Garden for the Concert for Bangladesh along with Ravi Shankar, Alla Rakha and Kamala Chakravarty; other musicians at the concert included Bob Dylan, Eric Clapton, George Harrison and Ringo Starr. An album and a movie of the concert were later released.[1][9]
Khan was based in the United States for the last four decades of his life. He toured extensively until he was prevented from doing so by ill-health in the period prior to his death from renal failure.
Ali Akbar Khan married three times and is survived by seven sons and four daughters. His eldest son, Aashish Khan is also a reputable sarod player.[1]
Khan was awarded the Padma Vibhushan in 1989,[13] among other awards. He received a MacArthur Fellowship in 1991.[9] In 1997, Khan received the National Endowment for the Arts‘ prestigious National Heritage Fellowship, the United States’ highest honour in the traditional arts. Khan has received two Grammy nominations.[
Posted by dhavalrajgeera on September 08, 2011 12:39 AM· permalink
*આનંદો, કોમેન્ટ વાંચ્છુઓ, આનંદો.
હવે તમે કોણે તમારા બ્લોગમાં સૌથી વધુ કોમેન્ટ્સ કરી, કયા પોસ્ટ પર સૌથી વધુ કોમેન્ટ કરવામાં આવી, કયા દિવસે સૌથી વધુ કોમેન્ટ મળી અને અરે, કયા સમયે સૌથી વધુ કોમેન્ટ મળી – આ બધી માહિતી તમારા વર્ડપ્રેસ.કોમના સ્ટેટ્સ (Stats) વિભાગમાં મેળવી શકશો.
સ્ત્રોત: વર્ડપ્રેસ.કોમ સમાચાર
Posted by Kartik on September 07, 2011 04:57 PM· permalink
દુઃખ એ આત્માનું વિટામીન છે જયારે સુખ એ શરીરનું વિટામીન છે સુખ અને દુઃખ માનવજીવનની ઘટમાળ સાથે જડાયેલા મહત્વના તત્વો . દિવસ પછી રાત ..ભરતી પછી ઓટ ..તડકા પછી છાયો એમ આ બે જીવનમાં આવ્યા કરતાં ઘટકોના સંદર્ભમાં દાદા ભગવાને ઉપર્યુક્ત ઉક્તિમાં કેવી સરસ વાત કહી છે . શરીરના સુખ શરીરને પુષ્ટ કરે પણ [...]![]()
Posted by vijayshah on September 06, 2011 10:43 PM· permalink
-શનીવાર સવારની ટ્રેનની સહેલગાહે મારા ત્રણેય વંશજો જય મહેતા, ધ્વનીત અને જેક શાહ બની પાયાનાં પથ્થર વેઠિયે છો ને એકલવાસ સજાવાશે કાલે અહીંયા કો’ સુંદર મંદીર ઘાટ ને સંભળાશે મંદીર મહીં મીઠી આરતનાં રણકાર આજે નહી તો કાલે ઉગશે અમ રુડું સ્વર્ણ પ્રભાત ઈ મેલ સહાયઃ પ્રતિભા શાહ અને ભાવીન શાહ![]()
Posted by vijayshah on September 06, 2011 05:16 PM· permalink
* આ વખતે ગણેશ ચતુર્થી – વિસર્જન પર મુંબઈ જવું તેમ ક્યારનુંય નક્કી કરેલું (અને ટિકિટ્સ વગેરે બુક કરાવી લીધેલી). મારે પણ બે દિવસ રજા, એક દિવસ પાછો ચાલુ અને ફરી વિકએન્ડની રજાઓ હતી એટલે પ્લાન ટેન્શન વગર ફરવાનો હતો. જોકે મળતા સમાચારો મુજબ વરસાદ અમને નડવાનો હતો પણ એટલિસ્ટ મુંબઈ સ્ટેશને ઉતરીને તે ક્યાંય દેખાયો નહી. કોકીના ઘરે ગણપતિ લાવવાના હતા એ ત્યાં જવાનું ખાસ કારણ હતું અને મારા જેવા શ્રધ્ધાળુ વ્યક્તિને ખાસ આમંત્રણ અપાયું હતું
સાથે બચ્ચા-પાર્ટી હોવાના કારણે ગુજરાત એક્સપ્રેસ પસંદ કરી એટલે એ દિવસ તો આખો એમાં જ ગયો. આઈ-પોડ કામમાં આવ્યું અને ગીત-સંગીત સાંભળતા સફર પતાવવામાં આવી. મારી સીટ બીજા બધાંથી દૂર હતી એટલે કવિનના જ્ઞાનનો લાભ મને ન મળ્યો એ નફામાં. રસ્તામાં ખબર પડીકે મારું રીલાયન્સનું યુએસબી મોડેમ મરી ગયું છે. તેમાં આવતી એરર્સ કંઈક આ પ્રકારની હતી.
[ 4400.451292] sr1: CDROM (ioctl) error, command: Get event status notification 4a 01 00 00 10 00 00 00 08 00
[ 4400.451310] sr: Sense Key : Hardware Error [current]
[ 4400.451316] sr: Add. Sense: No additional sense informationઅને ડાયલ કરીએ તો,
% sudo wvdial
–> WvDial: Internet dialer version 1.61
–> Cannot open /dev/ttyUSB0: No such file or directory
–> Cannot open /dev/ttyUSB0: No such file or directory
–> Cannot open /dev/ttyUSB0: No such file or directoryહજી સોલ્યુશન નથી આવ્યું. મોડેમ બીજી ઓપરેટિંગ સિસ્ટમમાં ચાલે છે એવું જાણવા મળ્યું છે.
… એટલે કે એ લેપટોપને મળતું જ નહોતું (ડિટેક્ટ નહોતું થતું). મૂક્યું લેપટોપ પાછું બેગમાં અને એકાદ દિવસ પછી વધુ તપાસ કરવાનું નક્કી કર્યું. સાંજે બધાં ગણપતિ લેવા ગયા અને ત્યાં મજા આવી ગઈ. બહુ લાઈન હતી નહી એટલે તરત પાછા આવ્યા.
બીજા દિવસે ત્યાં જ બહુ બધાં ફોટા પાડ્યા જે ગુગલ પ્લસ – પિકાસા પર મૂકવામાં આવ્યા છે. ફરી એકવાર વાઈડ એંગલ ઝુમ લેન્સની કમી લાગી પણ, એકંદરે ફોટા પાડવાની મજા આવી. વરસાદના કારણે લગભગ બે ઘર (મારા અને કોકીનાં) વચ્ચે આવન-જાવન સિવાય ક્યાંય બહાર ગયા નહી. શુક્રવારે પણ એ જ પરિસ્થિતિ રહી. એકાદ જગ્યાએ દર્શન કરવા ગયા પણ બહુ વરસાદ હતો. રીક્ષા મળવી એ નસીબની વાત હતી. વચ્ચે સમય કાઢીને થોડી ખરીદી કરી લીધી (કવિન વગર!). અને, દરરોજ આઈટમ્સ તો ખરી જ (એટલે કે પાઉંભાજી, લાડુ, દાબેલી, પાણી-પુરી વગેરે
)
કવિનને રાબેતા મુજબ બહુ મજા આવી. શનિ-રવિ પણ મારા માટે તો આરામમાં જ ગયા અને નવાં બનેલા ઈન્ફિનિટી મોલમાં જઈ આવ્યા જે ઈન્ફાઈનાઈટ રીતે મોંઘો છે
પણ સારો છે. શુક્રવારે પછી રજા પાડી પણ બોસ લોક એટલા સારા કે મારી પરિસ્થિતિ સમજી તરત જ રજા આપી દીધી.
ચાલો ત્યારે ઢગલાબંધ ઓનલાઈન-ઓફલાઈન કામ પડ્યા છે. બ્લોગની ફ્રિકવન્સી ઓછી થવાનો સંપૂર્ણ ચાન્સ છે
Posted by Kartik on September 06, 2011 05:21 AM· permalink
(શમણાંઓનો સૂરજ…. …કેલિફોર્નિયા, મે-૨૦૧૧) * અંદર ને બહાર આજ વરસે કંઈ વરસે કંઈ વરસે દે-માર યુગયુગનો ગોરંભો આજે અચાનક ફાટી પડ્યો છે બેફામ; ભીતરની ભીતરમાં...
Read more on the blog
Posted by વિવેક on September 03, 2011 06:15 AM· permalink
(છંદ-સ્ત્રગ્ધરા)
કાળાં ડીબાંગ ઘૂમે, રૂપ અવનવલાં, ગાજતાં ઘોર નાદે
છૂપાયો સૂર્ય ઓથે, પણ તન તતડે, બાફલો અંગ અંગે
પોકારે જીવ સર્વે, ધરણ ધખધખે , આવ દોડી પધારો
ધીરે ધીરે છવાયો, ગગન ગજવતો, મેઘલો વાયુ સંગે
ઝીલો દોડી હું આવ્યો, ફરફર ફરણે, ભીંજાજો ભાવ ભીંના
ખુશ્બુ છૂટી ઉરેથી, મિલન પરિમલે, વ્હાલ વેરે ધરામા
ઝીલે પુષ્પો રૂપોથી, તરબતર ધરા, સપ્ત રંગો સુહાણા
ઝૂમે વૃક્ષો લળીને, મન વન ટહુકે, ધન્ય છે મેઘ રાજા
ભવ્ય દીસે તટો એ, નયન મન હરે, લોકમાતા સુભાગી
તોડે એ ભેખડોને , નવયુવ સરખી, જોમથી જાય વેગે
ઝીલી આ વેગ હૈયું, ઝરણ સમ રમે, વાત માંડે મજાની
લાગે ભીંનાશ વ્હાલી, પુલકિત મનડે, ગીત કોઈ જ ગોતે
વર્ષા તારી કૃપાથી, કુદરત સજશે , વૈભવે દાન દેશે
મા મેઘાની ઉદારી, શત સુખ ઋતુઓ, ઝીલશું પાય લાગી
-રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’
Posted by Dilip Patel on September 03, 2011 03:18 AM· permalink
ભાદરવા સુદ ચોથ એટલે ગણેશ ચતુર્થી. સૌથી પ્રથમ પૂજાના અધિકારી દેવ, વિઘ્નહર્તા ગણનાથ ને આંગણીયે આવકારવાનો મંગલ પ્રસંગ. ચાલો પંચદેવની વંદના સાથે ગણપતિ બાપા મોરિયા ને સમરીયે….. The sweetest grapes are picked from the vineyard of friendship. LORD GANESHA Ganesh Chaturthi is celebrated on the birthday of Lord Ganesh (Ganesha), the god of wisdom and prosperity on the fourth day [...]![]()
Posted by vijayshah on September 02, 2011 11:20 AM· permalink
નામ રામચંદ્ર નારાયણ ઠાકુર જન્મ ૧૭ ડિસેમ્બર ૧૯૦૮ ; ચિત્રોડા જિ. સાબરકાંઠા અભ્યાસ એમ.એ. (પાલી વિષય) ; મુંબઇ પ્રદાન પ્રારંભમાં વ્યાયામ શિક્ષક પત્રકાર અને ફિલ્મોમાં લેખક, નિર્માતા અને દિગ્દર્શક નવલકથા, ચરિત્ર અને ટૂંકી વાર્તા ક્ષેત્રે લેખન રચનાઓ નવલકથા – આમ્રપાલી, … Continue reading ![]()
Posted by કૃતેશ on September 01, 2011 11:00 PM· permalink